czego możemy się nauczyć od społeczności miłośników skór?

Wybraliśmy się na Mid-Atlantic Leather Weekend, by dowiedzieć się czegoś o historii tzw skórzaków i ich działalności dobroczynnej.

|
sty 25 2018, 10:09am

Całkiem niedawno w pewną sobotę Gary Wasdin, niedawno mianowany dyrektor Leather Archives & Museum, siedział w kącie lobby hotelu w Waszyngtonie. Żeby się do niego dostać, trzeba było przecisnąć się przez paru mężczyzn ubranych jedynie w jockstrapy, ominąć grupę w skórzanych uprzężach i jeansach oraz przejść nad „szczeniaczkiem" — młodym, chudym gościem, ubranym w neoprenowy strój pieska, płaszczącym się u czyichś stóp. Wszystko to odbywało się na Wzgórzu Kapitolu w biały dzień podczas zlotu Mid Atlantic Leather 2018.

Skórzak stał się ogólnym terminem, zawsze łączonym z seksem i seksualnością, chociaż nie wszystkich interesuje ten aspekt", powiedział nam Wasdin, nawiązując do tego, że niektórzy interesują się dołączeniem do tej subkultury tylko ze względu na ideały przerysowanej męskości. „To zbiorcze określenie zawiera w sobie także rodzinę, bezpieczeństwo i bycie sobą". Pod tym szyldem skóra stała się synonimem społeczności związanych z fetyszami i perwersjami, zawierających wszystko: od szczeniaków po bondage, lateks i wiele więcej. Wpływ, jaki ta społeczność wywarła, odczuwa się do dziś.

Queen Cougar, była Miss San Francisco Leather oraz Greg Byfield, były Mister San Francisco Leather na scenie w trakcie międzynarodowych wyborów Ms. Leather 1993. Zdjęcie dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

Skórzana społeczność narodziła się w latach 50., po II wojnie światowej. Jej historię częściowo opowiedziano w filmie „Tom of Finland" z 2017 roku, skupiającym się na postaci artysty Touko Laaksonena. Homoseksualni mężczyźni po wojnie wrócili do domu odmienieni doświadczeniami z pola walki. Starając się na powrót zasymilować ze społeczeństwem, odkryli, że z niektórymi rzeczami nie mogą się tak po prostu pogodzić.

„Dziwne mi mówić, że istniała wtedy 'kultura gejowska', ale [społeczność miłośników skór] zaczęła się jako reakcja na sfeminizowany styl gejowskiej kultury tamtych czasów", wyjaśnił Wasdin. Zaczęła formować się estetyka, która łączyła wojskowe stylówki z motocyklowym lookiem Marlona Brando w filmie „Swobodny jeździec" z 1969 roku, a całkowicie rozkwitła w latach 70. Wszystko dzięki barom, takim jak Gold Coast w Chicago (uważanym za jeden z pierwszych pubów dla skórzaków) i The Eagle w Nowym Jorku, który stał się jednym z najbardziej znanych gejbarów. Stylizacje zmieniły w społeczność, utożsamianą także z pracami Laaksonena. W zeszłorocznym filmie żartowano z „klubów dla motocyklistów bez motocykli" — tak wyglądały początki. Z biegiem dekad, w latach 80. i 90., przestrzeń niegdyś przeznaczona tylko dla białych gejów zmieniła się, witając z otwartymi ramionami nie tylko ludzi o innych kolorach skóry, ale także kobiety oraz osoby z różnymi orientacjami seksualnymi.

Rupaul oraz Mister Mid-Atlantic Leather 1993. Zdjęcie pochodzi z prywatnej kolekcji Chucka Renslowa. Zdjęcie dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

Ta społeczność szybko stała się czymś znacznie więcej, niż tylko miejscem dla fetyszystów. Zaczęto organizować wybory mistera — największymi stały się trwające do dziś International Mr Leather, które w 1979 roku zapoczątkowali Chuck Renslow i Dom Orejudos. Renslow założył także Leather Archives z siedzibą w Chicago. Do tego, gdy pandemia AIDS zaczęła uderzać, społeczność zareagowała, organizując zbiórki pieniędzy dla ludzi, których dotknął problem, a także finansować badania związane z HIV i AIDS.

„Społeczność skórzaków i drag queen w największym stopniu przyczyniła się do finansowania badań nad HIV i AIDS", powiedział w wywiadzie Martel Brown, Mister Mid Atlantic Leather 2017. „Częściowo jesteśmy powodem, dla którego Truvada i PReP istnieją". (Truvada i PrEP są lekami profilaktycznymi, które zapobiegają przenoszeniu HIV) Społeczność skórzaków zrobiła też znacznie więcej.

Skórzane kobiety na wyborach Miss NE Leather 1992. Zdjęcie pochodzi z prywatnego archiwum Laury Antoniou. Zdjęcie dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

„Społeczność skórzaków została bezpośrednio dotknięta przez kryzys AIDS, ale też wzięła sprawy w swoje ręce i nie przestała się bawić", wyjaśnił Wasdin. „Każdy miał do odegrania jakąś rolę — społeczność drag queen, lesbijek — ale przesłanie środowiska brzmiało: nie przestawajcie uprawiać seksu i cieszyć się życiem". Prace Toma of Finland również się do tego odnosiły i promowały bezpieczny seks, pokazując m.in. widoczne na członkach prezerwatywy.

„Często czytałem o tym, że od wielu aktywności, które były fetyszami i należały do zainteresowań tej społeczności, nie można było zakazić się HIV", dodał Wasdin, mając na myśli takie rozrywki jak fisting, chłostę i bondage. „Społeczność stanęła wtedy na wysokości zadania i powiedziała: 'Możecie robić dużo innych rzeczy, sprawiających przyjemność, bez stosunku płciowego'".

Ich pozytywne podejście do seksualności wciąż jest żywe, tak samo jak filnatropijna strona tego ruchu. W zeszłym roku w trakcie Mid-Atlantic Leather Weekend zebrano ponad 80 tys. dolarów, które potem rozdano w postaci dotacji. W tym roku ich celem jest zbiórka 100 tys. dolarów i według prognoz uda im się przekroczyć planowaną kwotę. Ale nie chodzi tu tylko o pieniądze.

Zdjęcie pochodzi z prywatnego archiwum Johna Weisa, opublikowane dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

„Mieszkałem przez jakiś czas w Omaha w stanie Nebraska. Nawet w mniejszych konkursach typu Mister Nebraska Leather na zwycięzcy ciąży pewna odpowiedzialność", wyjaśnił Wasdin. „Gdy uczestnicy biorą udział w zawodach, każdy z nich wybiera swoją słuszną sprawę, na rzecz której działa. Wymaga to od nich godzin wolontariatu i zebrania środków na dany cel, co z kolei zapewnia sprawia, że dana kwestia zostaje nagłośniona. Ta długa tradycja jest częścią tego, kim jesteśmy jako społeczność — pomagamy i wspieramy innych".

Gdy John-John Punki pełnił funkcję Mistera Eagle NYC 2017, organizował wydarzenia i wypowiadał się na temat pozytywnego podejścia do ciała oraz problemów dotyczących społeczności trans. Brendan Patrick, Mister Maryland Leather 2018, chce zwrócić uwagę na walczących z uzależnieniem alkoholików, organizując wydarzenia dla skórzaków, podczas których zostaną zabrane fundusze dla ośrodek dla miejscowych mężczyzn. Nawet Gerard Turner, świeżo koronowany Mister MAL 2018, już od czterech lat zasiada w zarządzie Code RED, zbiórki funduszy pomagającej w walce z HIV i AIDS, a także związanym z nimi piętnem. Teraz, gdy zdobył tytuł, ma nadzieję na pracę dobroczynną związaną z walką z rakiem, ponieważ sam wygrał z chorobą.

Ci Misterzy istnieją w społecznościach skórzaków na całym świecie, kontynuując pracę ich poprzedników. W ten sposób realizują się.

Reprezentacja skórzaków podczas Marszu na Waszyngton w 1992 roku. Zdjęcie pochodzi z prywatnej kolekcji Toma DeBlase’a. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

Reprezentacja skórzaków podczas Marszu na Waszyngton w 1992 roku. Zdjęcie pochodzi z prywatnej kolekcji Toma DeBlase’a. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.
Były Mister Ebony Leather, zdjęcie pochodzi z prywatnej kolekcji Israel Wright. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.
Eagles Nest Bar, Nowy Jork. Zdjęcie z kolekcji Jerry'ego Russella. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.
Mężczyźni przed pierwszym gejowskim barem dla skórzaków Gold Coast w 1979 roku. Zdjęcie dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.
Uczestnicy Folsom Street Fair. Zdjęcie pochodzi z prywatnej kolekcji Steve'a Mayersa. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.
Jim Dunne Spartan DC Collection. Dzięki uprzejmości Leather Archives & Museum.

Artykuł pochodzi z amerykańskiego wydania i-D.