demna gvasalia: koniec z estetyką europy wschodniej

Projektant Vetements i dyrektor kreatywny Balenciagi wyjaśnia też, skąd wzięło się jego zamiłowanie do oversize’owej estetyki i zaburzonych proporcji.

|
29 maja 2017, 9:50am

photography jason lloyd evans

Zastanawialiście się, czemu rękawy w ubraniach Vetements są takie długie, albo skąd wzięły się te dziwne proporcje, estetyka i przesadny oversize? Demna Gvasalia (dyrektor kreatywny stojący za często kopiowanymi, workowatymi sylwetkami) zdradził, że inspiruje się ubraniami, które nosił w dzieciństwie w Gruzji. Projektant i dyrektor kreatywny Balenciagi powiedział w wywiadzie z WWD, że w czasach ZSRR ilość dostępnych ubrań była bardzo ograniczona, więc dzieciom kupowano rzeczy kilka rozmiarów za duże, żeby starczyły im na dłużej, gdy urosną.

„Cała moja szafa tak wyglądała. Kurtki zawsze były za duże, bo miały mi starczyć na dwa-trzy lata", mówi. „Myślę, że z tym wiąże się moje zamiłowanie do takich proporcji i kształtów". W tym samym wywiadzie jednak Demna ogłasza, że „Europa Wschodnia się dla mnie skończyła" i ma dość estetyki „podziemia". „Chcę się rozwijać, wykorzystać w procesie kreatywnym inne narzędzia — bardziej analityczne podejście, oparte na obserwacji tego, jak naprawdę się ubieramy, co nosimy i dlaczego", wyjaśnia. „Mniej subkultury, więcej projektowania produktu".

Po wielkim sukcesie Vetements Demna zdobył posadę w Balenciadze. Projektant zdradza, w jaki sposób radzi sobie z tak napiętym terminarzem. „Codziennie rano medytuję przez godzinę, żeby zacząć dzień od zera, pustej kartki — to działa. Zacząłem niedawno i byłem dość sceptyczny. Trzeba poświęcić trochę czasu, żeby się tego nauczyć, ale to działa. Pomaga uspokoić umysł. To [dla mnie] nowe narzędzie".

5 czerwca Demna Gvasalia otrzyma w trakcie CFDA Awards (przyznawanych przez amerykański związek projektantów mody) wyróżnienie dla światowego projektanta spoza USA. „Jestem chyba największym krytykiem siebie i swoich prac. Otrzymanie tej nagrody przynosi ulgę".

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst: Charlotte Gush
Zdjęcie: Jason Lloyd Evans