pięć stylowych filmów

Przygotowaliśmy maraton stylowych filmów. Pełne romansu, tragedii, zwrotów akcji i genialnych stylówek — przeniosą Cię na plaże, wbiją w bikini i naleją drinka, a towarzystwa dotrzyma Ci sam Belmondo.

tekst i-D Staff
|
05 Maj 2015, 8:55am

witaj, smutku
Historia: Film z 1958 roku, zainspirowany książką Françoise Sagan o tym samym tytule, przedstawia historię dziewczyny o imieniu Cécile, w której rolę wcieliła się niemożliwie szykowna Jean Seberg. Cécile imprezuje więc sobie na Riwierze Francuskiej, aż do czasu, gdy jej ojciec znajduje sobie despotyczną narzeczoną, która wszystko psuje. Przy niej Cécile uczy się, jak skutecznie niszczyć związki i wieść beztroskie życie bez względu na konsekwencje.


Stylówka: Ponieważ film nakręcono w późnych latach 50., jego kostiumy plasują się w modzie gdzieś pomiędzy ultrakobiecym New Lookiem Diora a smuklejszą, bardziej kanciastą sylwetką, która zyskała popularność dopiero dekadę później. To mieszanka koktajlowych sukienek w kształcie klepsydry, strojów kąpielowych o kwadratowych dekoltach i oversize'owych koszul. A panna Seberg swoją krótką fryzurką bije wszystkich na główkę.

dwoje na drodze
Historia: W tej perełce kina lat 60. (1967 rok) małżeństwo Mark i Jo - w ich roli Albert Finney i Audrey Hepburn - wyruszają w trasę przez południe Francji. Po drodze bez ładu i składu przypominają się im inne przeprawy: przez górki i dołki ich związku.

Stylówka: Nie ma filmu z Audrey Hepburn, którego kostiumy nie przeszłyby do historii, a ten nie jest wyjątkiem. Przez to, że akcja rozgrywa się na przestrzeni 20 lat, mamy szansę obejrzeć cały wachlarz stylizacji: od dziwacznych kosmicznych kostiumów, przez wyfiokowane loki po cudownie codzienne cygaretki i czerwony sweter. Naturalnie, że bohaterzy bywają na plaży, i to w budzących zazdrość strojach, ale ich styl równie często skłania się w stronę looku à la Twiggy: cekinów, mocnego makijażu i kolczyków.

dirty dancing
Historia: Znane i kochane przez każdego - kto dorastał w latach 80.-90. - Dirty Dancing jest klasyką komedii romantycznych. Akcja filmu dzieje się we wczesnych latach 60. w ośrodku wypoczynkowym w Catskills, gdzie świeżo upieczona absolwentka liceum Baby, grana przez Jennifer Grey, uczy się tańczyć od obozowego instruktora Johnny'ego (nieźle przypakowanego Patricka Swayze). W skrócie - dwójka młodych spędza swój time of my life.

Stylówka: Chociaż film świetnie odnajduje się w ejtisowym klimacie, to moda w nim jest typowo w stylu lat 60. Baby buja się w śnieżnobiałych tenisówkach, podniszczonych dżinsach, chłopięcych koszulkach i masie strojów tanecznych - idealnie wpisujących się w oldschoolowo-sportowy klimat - ale na wieczór przerzuca się na dopasowane szyfonowe sukienki. Swayze za to trzyma się sztywnego uniformu: zaczesanej czupryny, podciągniętych wysoko spodni i koszulki na ramiączkach/rozchełstanej koszuli/gołej klaty.

szalony piotruś
Historia: Klasyk Godarda przedstawia idoli Nowej Fali, Jeana-Paula Belmonda i Annę Karinę, w rolach Ferdinanda, zwanego Piotrusiem, i Marianne - młodej francuskiej pary, która jest nie tyle na wakacjach, co na gigancie. Po tym, jak Piotruś postanawia rzucić żonę i uciec gdzieś z nową miłością, krzyżują szyki gangsterom, wkręcają się w groteskową serię przestępstw, a w końcu zapadają pod ziemię na Lazurowym Wybrzeżu. Tam poprowadzą artystowski żywot (doprawiony odrobiną rozpaczy), aż nagle i z obciachem wrócą do rzeczywistości.

Stylówka: O ile podstawowy klimat filmu wydaje się dość ponury, jego bohaterów ubrano w jasne i wyraźne kolory. Belmondo bryluje w błękitnym lnianym garniturze, granatowym swetrze i całej kolekcji kapeluszy. Karina spaceruje po nabrzeżu w przylegającej sukience-halce (bardzo na fali), próbuje surfować w cukierkowym kombinezonie w pasy i pozuje w czepku. Nie zapomnimy też jej patriotycznego zestawu, w którym prowadziła samochód: w czerwieni, bieli i niebieskim, z żeglarską czapką na głowie. Nie widzieliśmy nigdy piękniejszej francuskiej flagi.

mystery train
Historia: Ten prowadzony przez Jima Jarmuscha pojazd jest trzywątkowym obrazem przedstawiającym historie trzech grup bywalców hotelu w Memphis. „Daleko od Yokohamy" stanowi historię pielgrzymki japońskiej pary do rodzinnego miasta Elvisa Presleya. „Duch" podąża za włoską wdową, która wiezie trumnę męża na pogrzeb, a „Zagubieni w kosmosie" opowiada o pewnym Angliku (w jego roli Joe Strummer), który próbuje pozbierać się po rozstaniu.

Stylówka: O ile cały film z 1989 roku jest stylowy w Jarmuschowy sposób, to najmodniej jest w „Daleko od Yokohamy". Mitsuko i Jun, nastoletni bohaterowie tej części, są schludną punkową parą. Mitsuko jest w pełni odstawiona we własnoręcznie zrobiony T-shirt, ciężkie buty i ramoneskę, usta maluje srebrną szminką. A Jun - niczym bohater Greasew pełnym rynsztunku - w eleganckie marynary o szerokich klapach, groźną minę i, będącą hołdem dla Elvisa, zaczeskę. Niezłe hardkory.

Kredyty


Tekst: Becca Endicott
Kadr z filmu Pierrot Le Fou, Jean-Luc Godard

Tagged:
Kino
Μόδα
Newsy
Kultura
stylówka