najlepsze filmy roku 2015

Jeśli któregoś z nich jeszcze nie widzieliście, pora nadrobić zaległości. Oto 10 filmów mijającego roku, które warto znać.

tekst i-D Staff
|
18 Grudzień 2015, 2:15pm

Bryan Adams and George Harvey 

Body/Ciało
Tym filmem Małgorzata Szumowska zgarnęła główną nagrodę za reżyserię festiwalu w Berlinie. Chyba żaden polski reżyser i reżyserka nie zasługuje na to wyróżnienie tak bardzo. Szumowska nigdy nie bała się poruszać niewygodnych tematów i przy okazji eksperymentować. To jedna z najbardziej kreatywnych polskich artystek, która tym razem w przewrotny sposób pokazuje, że siły nadprzyrodzone nie rozwiążą naszych problemów. Po drodze czeka jednak szalona podróż, w której nie zabraknie ani wisielca schodzącego o własnych siłach z drzewa, ani kobiety nawiązującej kontakt z zaświatami.

Eden
Dyskoteki w filmach rzadko wyglądają realistycznie, ale reżyserce Mii Hansen-Løve udało się uchwycić esencję wczesnych lat 90. paryskiego, undergroundowego klubu. Film pokazuje bezcelowość działań głównego bohatera, młodego paryskiego DJ-a, Paula Vallée (w tej roli Félix de Givry), a w tle widać tworzącą się właśnie scenę klubową. Na soundtracku gościnnie pojawiają się chłopaki z Daft Punk.

11 minut
Polski kandydat do Oscara, kolejny udany film Jerzego Skolimowskiego, po „Essential Killing" i „Czterech nocach z Anną". Już od lat 60. reżyser wpuszcza trochę świeżego powietrza do polskiego kina. „11 minut" to precyzyjnie wymierzona historia, która jest parodią hollywoodzkiego kina akcji. Losy bohaterów niespodziewanie się splatają, tworząc pełną werwy i napięcia opowieść. Podczas premiery na festiwalu w Wenecji film został nagrodzony owacją na stojąco.

Młodość
Paolo Sorrentino, laureat Oscara za „Wielkie piękno", w swoim kolejnym filmie podejmuje temat młodości i starzenia się, życia i śmierci, a także pokazuje jak zgrabna jest Paloma Faith. Michael Caine i Harvey Keitel wcielili się w role starszych panów na wakacjach w luksusowym resorcie w szwajcarskich Alpach, którzy rozmyślają nad schyłkiem swego życia. Sorrentino zdecydował się zaangażować obsadę ekscentryków i artystów. Niektóre postacie są fikcyjne, jak zblazowany celebryta z Hollywood (w tej roli Paul Dano) czy zaskakująco mądra Miss Świata. A inni grają siebie samych tak jakMaradona i wspomniana brytyjska, popowa gwiazdka, Paloma Faith.

Kebab i Horoskop
Skandynawskie poczucie humoru w polskim wydaniu? Grzegorz Jaroszuk stara się, na przykładzie podupadającego sklepu z dywanami, pokazać, że absurdalne żarty tak samo śmieszą bez względu na szerokość geograficzną. Tytułowi Kebab i Horoskop nie mają za bardzo pomysłu, co mogliby robić w życiu, więc postanawiają zostać doradcami innych. Miłość, samobójstwo, zdrada, przyjaźń, buddyzm, superbohaterowie i biznes, któremu raczej nic już nie pomoże, to wybuchowa mieszanka, z której Jaroszuk buduje zupełnie nową jakość.

Intruz
Magnus von Horn, podobnie jak Michael Haneke, chłodnym okiem ocenia relacje międzyludzkie i nie stroni od ukazywania przemocy. Naturalny dystans Szwedów przełamuje scenami, w których bohaterowie wybuchają złością i nie potrafią powstrzymać się przed krzywdzeniem ludzi wokół. Serię wzajemnych oskarżeń, ciosów i odpowiedzi napędza powrót do miasta chłopaka, któremu mieszkańcy nie mogą wybaczyć popełnionej zbrodni. Rewelacyjny debiut von Horna, wychowanka Łódzkiej Szkoły Filmowej, co prawda nie nastraja optymistycznie, ale na pewno nie możesz go przegapić.

Między nami dobrze jest
Dramat Doroty Masłowskiej miał jasne założenie - przedstawiał trzy pokolenia bohaterek kiszące się w ciasnym mieszkanku. Grzegorz Jarzyna najpierw wystawił go na scenie, nazywając jednym z najważniejszych polskich tekstów ostatnich 25 lat, a potem postanowił nakręcić na podstawie spektaklu film. Połączenie plastycznego języka Masłowskiej, która jak żadna inna pisarka potrafi wsłuchać się w polską ulicę, z wyobraźnią Jarzyny okazało się strzałem w dziesiątkę. „Między nami dobrze jest" to piekielnie ironiczne rozliczenie z nasza historią i sposobem bycia, które trafia w punkt.

Pentameron
MatteoGarrone, znany ze swoich odważnych dramatów (np. „Gomorra"), zmienia klimat. Tym razem wybrał średniowiecze i stworzył śmiałą fantazję w stylu historii „Roszpunki" czy „Kopciuszka". Ale nie znajdziecie tu szklanych pantofelków i księcia z bajki — obraz jest inspirowany również „Grą o Tron". Pojawiają się tu krwawe sceny, jak np. ta, w której królowa (Salma Hayek) zjada serce smoka. (CerseiLannister z „Gry o Tron" może się schować).

Plemię
Musisz dobrze znać ukraiński język migowy, żeby w pełni zrozumieć „Plemię", znakomity debiut Myroslava Slaboshpytskiyego, w którym konwencja dialogów i napisy są bez znaczenia. Zamiast tego, widzowie dowiadują się, jak zbuntowana młodzież ze szkoły dla głuchoniemych rozkręca prostytucyjny biznes. Cała fabuła rozwija się jak taniec współczesny, kamera ukraińskiego reżysera porusza się od pokoju do pokoju, pokazując seks i przemoc odbywającą się w ciszy. Ten wyjątkowy filmowy język uczynił „Plemię" najbardziej fascynującym obrazem 2015 roku.

Mandarynka
To szalona opowieść Seana Bakera o dwóch transseksualnych prostytutkach, które idą na całość podczas świąt Bożego Narodzenia. „Mandarynka" jest filmem na miarę 2015 roku: został nakręcony smartfonami, nałożono na niego filtr z Instagrama i grają w nim dwie transgenderowe debiutantki. A do tego dochodzi innowacyjna scena miłości francuskiej w myjni samochodowej. Polecamy!

Amy
Kinomani obejrzeli ten film z ciężkim sercem, ale dokument Asifa Kapadia o tragicznie zmarłej gwieździe nie jest tanim wyciskaczem łez. Zamiast tego pokazuje niezwykły talent Amy Winehouse, który przyczynił się do jej upadku, relacjonowanego przez media na całym świecie. „Amy" stała się najbardziej kasowym filmem dokumentalnym w historii Wielkiej Brytanii, na pewno dostanie też nominację do Oscara. Były manager piosenkarki, Nick Shymansky, powiedział i-D: „Każdy z otoczenia Amy zawalił sprawę, łącznie ze mną. Wszyscy przegraliśmy", a reżyser przypomina nam, jak wiele straciliśmy. 

Przeczytaj też:
Małgorzata Szumowska: komercyjne kino mnie nudzi
Justyna niczego nie planuje
Dziewczyna, która pożąda

Kredyty


Tekst: Colin Crummy i Mateusz Góra

Tagged:
Kino