"The Cockettes in a Field of Lavender," 1970. Photo by Fayette Hauser. Courtesy of Museum of Arts and Design.

moda rodem z san francisco lat 70.

Projektant mody Michael Cepress spędził lata na poszukiwaniu unikatowych, ręcznie szytych ubrań i stworzył z nich wystawę o hipisowskiej modzie lat 60. i 70.

|
mar 2 2017, 3:56pm

"The Cockettes in a Field of Lavender," 1970. Photo by Fayette Hauser. Courtesy of Museum of Arts and Design.

„Efekt końcowy wyszedł bardzo w stylu lat 60.", mówi Michael Cepress, kurator nadchodzącej wystawy „Counter-Couture: Handmade Fashion in an American Counterculture" w nowojorskim Museum of Arts and Design. „Ktoś mógłby powiedzieć: 'Och, musisz pójść do Petalumy i pogadać z Sunshine, ona mieszkała kiedyś przy kanionie i haftowała koszule.' Niemal wszystko było przekazem ustnym".

„Jedną z pierwszych osób, które poznałem, był Scrumbly", mówi.

„Scrumbly" (czyli Richard Koldewyn) był założycielem radykalnej grupy teatralnej z San Francisco, „The Cockettes" — hipisów pionierów przebierających się w efektowne stroje kobiece i luźno eksperymentujących z LSD. Cepress umówił się na kawę ze Scrumblym w San Francisco kilka lat temu i zapytał, czy zatrzymał jakieś ciuchy z tamtych psychodelicznych czasów. Przeszukał on głębokie odmęty swojej szafy i ku zdziwieniu wszystkich, znalazł kultowy „koronkowy garnitur" - połączenie pastelowych spodni, marynarki i kamizelki, wykonanych niczym kolekcja couture, z kreatywną wizją.

Scrumbly of The Cockettes, z książki Native Funk & Flash, 1974. Zdjęcie: Jerry Wainwright. Dzięki uprzejmości Annie Wainwright i Museum of Arts and Design.

Scrumbly był ubrany w ten garnitur na zdjęciu, który można znaleźć w kultowej książce o modzie „Native Funk & Flash". Ta publikacja z 1974 roku według autorki Alexandry Jacopetti stanowi przegląd „współczesnej sztuki ludowej", która wywodzi się z ruchów kontrkulturowych z rejonów Zatoki Kalifornijskiej. Zawiera ona zdjęcia kwiecistych sukienek, farbowanych tunik, koralikowej biżuterii, koców z pozszywanych materiałów i każdego możliwego rodzaju dżinsu. Nicolas Ghesquière w kontrowersyjny sposób wzorował swoją kolekcję wiosna/lato 2002 dla Balenciagi na kurtce autorstwa Kaisika Wonga, artysty z San Francisco, sfotografowanego w „Funk & Flash".

Jesteśmy też na Facebooku, polub nasz fanpage i-D Polska

Książka była również początkiem wystawy Cepressa. Jako 15-letni licealista z Winconsin natknął się na egzemplarz „Funk & Flash" i doznał oświecenia. „Uświadomiłem sobie, że ubrania to coś więcej niż zakrywający nas materiał, to narzędzie do eksponowania tego kim się jest w środku", mówi. Teraz projektuje własną linię odzieżową w Seattle i uczy mody na Uniwersytecie Waszyngtońskim. „Przez ostatnie 10 czy 20 lat próbowałem znaleźć ludzi, którzy stworzyli je 40 albo i więcej lat temu, dosłownie wdrapywałem się na cudze strychy", dodaje. „Ta historia jest dookoła nas. Ktoś po prostu musi ją znaleźć i wyciągnąć - to moje zadanie!".

100% Birgitta (Bjerke), Ibiza, 1969. Zdjęcie: Karl Ferris. Dzięki uprzejmości Bellevue Arts Museum i Museum of Arts and Design.

Wystawa w nowojorskim muzeum, której otwarcie odbędzie się drugiego marca, w jednym miejscu prezentować będzie unikalne kolekcje ubrań, kostiumy, tekstylia i akcesoria z ery hipisów. Jednym z eksponatów jest ciągnąca się po ziemi kreacja, zaprojektowana przez projektantkę Brigittę Bjerke (znaną również jako 100% Brigitta) dla żony gitarzysty zespołu Grateful Dead, Boba Weira. Są tam też skórzane wzorzyste buty, szyte ręczne przez Mickeya McGowana, właściciela legendarnego Unknown Museum (kiedyś The Apple Cobbler). Częścią wystawy są też niezwykle osobiste części garderoby, stworzone przez nieznanych młodych ludzi z całej Ameryki podczas rozkwitu kultury hipisowskiej.

Cepress głęboko wierzy, że jego ubrania są nie tylko piękne, ale także ważne politycznie. „Wojna w Wietnamie jest bardzo ważna w tej historii", mówi. „Częściowo, te kolorowe ekspresje były aktami sprzeciwu wojnie. Czy jest coś bardziej pokojowego, niż usiąść i przyozdabiać kwiatami ubrania kogoś dla nas ważnego?"

"Hippie Royalty on the Rocks," Ibiza, 1969. Zdjęcie: Karl Ferris, przedstawiające crocheted designs by 100% Birgitta. Dzięki uprzejmości Museum of Arts and Design.

Postrzega on również powrót tradycyjnych form takich jak haftowanie i ręczne farbowanie jako antykapitalistyczne protesty. „Myślę, że młodzi ludzie uświadomili sobie, że kapitalizm ich zawodzi i że wiele rzeczy nie ma głębszego znaczenia i jesteśmy popychani do ciągłego kupowania". To był czas kiedy samowystarczalność i wyrażanie siebie stały się aktami oporu. Ta idea, mówi Cepress, była po to, żeby „wziąć co się ma i pokazać to światu, dosłownie nosić to na swoim rękawie. Jesteś tylko jeden ty, więc dlaczego tego nie świętować z kolorowy, dziwny i cudowny sposób?"

Counter-Couture przychodzi do nas w 2017 roku, kiedy wielu wnuków tych kontrkulturowych artystów dorasta w trudnych czasach. „Ta relacja dziadek-wnuczka ma szczególny potencjał", tłumaczy Cepress. „W tej wystawie chodzi o zbliżanie do siebie tych ludzi i słuchanie głosu starszych, który może nam pomóc iść do przodu. Na wiele sposobów, czuję jakbyśmy wciąż żyli w latach 60. Wiele problemów z prawami obywatelskimi jest podobnych do tych z lat 60., one nigdy na dobrą sprawę nie odeszły".

Kaisik Wong. Zdjęcie: Jerry Wainwright, 1974. Dzięki uprzejmości Annie Wainwright i Museum of Arts and Design.

„Ubrania na tej wystawie oferują widzowi szansę na nauczenie się jak sobie z nimi radzić", kontynuuje Cepress. „Im bardziej autentycznie się prezentujesz, tym lepiej się masz. Możesz użyć swoich ubrań i stylu, jako sposobu na dostanie się do głębszego, bardziej znamiennego zrozumienia tego kim jesteś, w obliczu wielu kulturowych sił, które nie chcą, żebyś to zrobił".

Wystawę "Counter-Couture: Handmade Fashion in an American Counterculture" można zobaczyć w nowojorskim Museum of Arts and Design od 2 marca do 20 sierpnia 2017 roku.

madmuseum.org

Cockette Daniel, 1970. Zdjęcie: Fayette Hauser. Dzięki uprzejmości Museum of Arts and Design.

Lee Brooks and Alejandro "Alex" Mate of Alex and Lee Jewelry, 1974. Dzięki uprzejmości Annie Wainwright and Museum of Arts and Design.

Sweet Pam, Cockette House, 1971. Zdjęcie: Fayette Hauser. Dzięki uprzejmości Museum of Arts and Design.

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst: Alice Newell-Hanson
Zdjęcia dzięki uprzejmości Museum of Arts and Design.