zakochani studenci oksfordu

Pocałunki o wschodzie słońca i boa z piór na zdjęciach z lat 70.

tekst Alice Newell-Hanson
|
27 Lipiec 2016, 3:50pm

Oksford bywa magiczny, szczególnie latem. Jednak najwięcej uroku miał w latach 60. i 70., które stanowią tło dla fotografii Paddy'ego Summerfielda. Na obrazach widzimy leniwe zakończenia semestru i romantyczne chwile oraz znaki czasu, takie jak: budki telefoniczne, stare auta, bujne fryzury, spodnie-dzwony i zwiewne, falbaniaste suknie à la Florence Welch.

Jednak Summerfieldowi na początku wcale nie chodziło o udokumentowanie życia uczniów. Swój nowy albumThe Oxford Pictures 1968 - 1978 fotograf potraktował jako osobistą podróż w głąb siebie i badanie towarzyszącego mu poczucia alienacji.

Chociaż Summerfield dorastał w Oksfordzie i wciąż tam mieszka, nie studiował na tamtejszym uniwersytecie. W roku 1968 miał zaledwie 20 lat i dopiero co ukończył fotografię na Guildford School of Art. „Wydaje mi się, że widać, że miałem wtedy w sobie smutek, chciałem to pokazać", mówi. „Pomyślałem, że życie studentów nadaje się na osobistą serię. W mieście puby i kawiarnie były pełne gwaru i dymu. Ja chciałem sfotografować nostalgiczne, zamyślone dzieciaki, leżące na trawie przed uczelnią i snujące się po parku nad rzeką".

Jesteśmy też na Facebooku, polub nasz fanpage i-D Polska

Przyciągali go bohaterowie na krawędzi — spleceni ze sobą podczas wschodu słońca przy namiocie, wytrwali imprezowicze na Majowym Balu, ale też zawieszeni w próżni: samotni, zaczytani, poprzebierani, nie do końca będący sobą. Chociaż sceneria jest idylliczna, w zdjęciach czuć ich niepewność.

„Chciałem sfotografować teraźniejszość, zwracając też uwagę na przeszłość", mówi Summerfield, który jako świeżo upieczony absolwent, podziwiał prace kultowych fotografów, takich jak Jacques Henri Lartigue czy Henri Cartier-Bresson. „Zależało mi na tym, żeby moje zdjęcia wyglądały tak, jakbym przechodził przez ich świat. Ale jednocześnie wiedziałem, że patrzę na rzeczywistość moich bohaterów w inny sposób".

Dzisiaj Oksford jest inny. „Studenci już nie chodzą na wykłady w szatach, nie wyróżniają się. Świat się zmienił — na ulicach jest pełno turystów robiących sobie selfie". Jednak, jak twierdzi, „może przeszłość widzę przez pryzmat romantycznej idei".

paddysummerfield.com

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst: Alice Newell-Hanson
Zdjęcia: Paddy Summerfield

Tagged:
sztuka
Оксфорд
paddy summerfield