Larry Clark, Untitled (KIDS), 1995. Collection Museum of Contemporary Art Chicago, gift from The Howard and Donna Stone Collection. Photo: Michal Raz-Russo, © MCA Chicago.

„dzieciaki” doczekały się własnej wystawy

Kultowy film z lat 90. wciąż fascynuje.

|
13 Marzec 2017, 3:25pm

Larry Clark, Untitled (KIDS), 1995. Collection Museum of Contemporary Art Chicago, gift from The Howard and Donna Stone Collection. Photo: Michal Raz-Russo, © MCA Chicago.

Gdy „Dzieciaki" Larry'ego Clarka zadebiutowały na ekranie w 1995 roku, nowojorskie Angelika Film Center umieściło przy swoich kasach różowe ulotki z tekstem: „Film 'Dzieciaki' opowiada o seksualności młodzieży i zawiera bardzo wulgarny język. Niektórzy mogą poczuć się urażeni. Nie zwracamy pieniędzy". To trochę brutalne, ale szczere i trafne podsumowanie najsłynniejszej pracy Clarka. Film napisany przez 19-letniego Harmony'ego Korine'a i współprodukowany przez Gusa Van Santa pokazuje głównie nihilistyczne wybryki skejta Caspra i seryjnego rozdziewiczacza Telly'ego w anarchistycznej części Lower East Side. Sposób, w jaki przedstawiono seks nastolatków i zażywanie narkotyków jest kluczowym elementem tego niezwykle autentycznego portretu nowojorskich dzieciaków z lat 90. W tej historii pojawiają się także mocne kobiece przyjaźnie i rodzinne problemy. „Dzieciaki" to być może najbardziej wpływowy film o dorastaniu, a teraz stał się punktem wyjścia wystawy „Eternal Youth", która otwiera się jutro w Chicago Museum of Contemporary Art.

„Gdy odkryłem, że MCA ma w kolekcji komplet zdjęć z „Dzieciaków', postanowiłem, że chcę zbudować wokół nich wystawę", powiedział Omar Kholeif, starszy kurator kolekcji imienia Manilowów w MCA. „Ta praca jest tak fundamentalna, bo powstała w latach 90. i opowiada historię grupy aktywnych seksualnie nastolatków — reprezentuje moment przejścia pomiędzy strachem przed seksem związanym z AIDS po odzyskanie go, bez skrępowania i pod dostatkiem".

Francesca Woodman, „On Being An Angel", Providence, Rhode Island, wiosna 1977 roku. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, Dar z The Howard and Donna Stone Collection. © 1977 Francesca Woodman. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago

„Eternal Youth" dotyczy jednak nie tylko tego, ale także sposobu, w jaki artyści przedstawiali młodzież od lat 90. Wystawa pokazuje okres dorastania jako rozdroże, w którym zbiegają się światy sztuki i historii. Rzuca wyzwanie zwiedzającym i zachęca ich do przyjrzenia się, jak młodzi ludzie są uwieczniani i reprezentowani. Zdjęcia pokazują, jak patrzymy na nich ze strachem i pożądaniem, jak prezentujemy ich jako zradykalizowane i przeseksualizowane postacie, „jednocześnie pełne pragnienia i niebezpieczne", mówi Kholeif.

Oprócz prac Clarka stanowiących punkt wyjścia, na „Eternal Youth" znajdują się także sugestywne, ikoniczne zdjęcia z ery analogów oraz gwałtownie zmieniających się czasów cyfrowych. „Wybieram takich artystów, jak Wolfgang Tillmans, którego prace dla mnie były sposobem na odzyskanie miejsca dla queerowych postaci w subkulturach i wprowadzenie ich do mainstreamu w sposób, jakiego nie widzieliśmy po kryzysie AIDS", wyjaśnia Kholeif. Obok pojawiają się także prace Johna Neffa i Paula Heyera, młodych artystów, „którzy także badają queerowe pożądanie i jego stosunek do ciała". Na ścianie zawisły także portrety autorstwa Herba Rittsa, przedstawiające Marka Wahlberga dla Calvina Kleina — marki, która charakteryzuje się emanowaniem młodością i symboliczną seksualnością.

Francesca Woodman, „Self-portrait talking to Vince" (Autoportret, rozmowa z Vincem), Providence, Rhode Island, 1975-1978. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, Dar z The Howard and Donna Stone Collection. © 1975/78 Francesca Woodman.

Na wystawie znajdują się także artyści, których prowokacyjne performensy podejmują temat sposobu przedstawiania młodzieży w erze internetu: Dawoud Bey, Francesca Woodman, Amalia Ulman i Ryan Trecartin. „Po wejściu na wystawę powita was obraz namalowany na lustrze w 2014 roku przez Eddiego Peake'a. Napis na nim głosi: 'Destroyed by Desire' (Zniszczone przez pożądanie)". Zwiedzający może w nim zobaczyć swoje odbicie i „zrozumieć, że również przykłada się do tworzenia tej historii", mówi Kholeif.

Eternal Youth" można oglądać w Chicago w Museum of Contemporary Art Chicago od 11 marca do 23 lipca. Więcej informacji znajdziecie tutaj.

Dawoud Bey, „Carrie I" (detal), 1997 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, dar od Jane i Gary'ego Wilnerów, Anity Blanchard i Martina Nesbitta, Lynn i Allena Turnera, Jamesa Reynoldsa, Sandry P. i Jacka Guthmana, oraz członków New Group. © 1997 Dawoud Bey. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago.

Larry Clark, „Bez tytułu (Dzieciaki)", 1995 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, dar z The Howard and Donna Stone Collection. Zdjęcie: Michal Raz-Russo, © MCA Chicago.

Larry Clark, „Bez tytułu (Dzieciaki)", 1995 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, dar od The Howard and Donna Stone Collection. Zdjęcie: Michal Raz-Russo, © MCA Chicago.

Wolfgang Tillmans, „The Cock (Kiss)", 2002 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, Joseph and Jory Shapiro Fund by exchange © Wolfgang Tillmans. Dzięki uprzejmości galerii Davida Zwirnera w Nowym Jorku, Galerie Buchholz w Kolonii oraz Maureen Paley w Londynie. Zdjęcie: Michael David Rose, © MCA Chicago.

Jack Pierson, „Palm Springs", 1990 rok. Odbitka 2/25. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, dar od The Dave Hokin Foundation. © 1990 Jack Pierson. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago.

Thomas Ruff, „Porträt (C. Kewer)", 1988 rok. Odbitka 3/4. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, Gerald S. Elliott Collection. © 1988 Thomas Ruff. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago.

Mariko Mori, „Birth Of A Star" (Narodziny gwiazdy), 1995 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago; dar od The Peter Norton Family Foundations. © 1995 Mariko Mori. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago.

Sam Taylor-Wood, „Soliloquy V" (Monolog V), 1998 rok. Z kolekcji Museum of Contemporary Art Chicago, Dar od The Howard and Donna Stone Collection. © 1986 Sam Taylor-Wood. Zdjęcie: Nathan Keay, © MCA Chicago.

Eddie Peake, „Destroyed By Desire" (Zniszczone przez pożądanie), 2014. Gift of The Gareh Family.

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst: Emily Manning
Zdjęcia dzięki uprzejmości MCA