nieprzemijający czar teledysku do „pass this on"

Fotograf i założyciel GmbH, Benjamin Alexander Huseby, opowiada o wpływie, jaki wywarł na niego klip The Knife.

|
lis 3 2017, 11:13am

Fotograf, Benjamin Alexander Huseby opowiedział nam o swoim ulubionym popowym teledysku wszech czasów: „Pass This On" szwedzkiego duetu The Knife z 2003 roku, który nieustannie go inspiruje.

Teledysk wyreżyserowany przez Johana Rencka pokazuje elegancką piosenkarkę z blond włosami (czyli Rickarda Engforsa — jedną z najbardziej znanych wówczas w Szwecji drag queen). Występuje ona w lekko obskurnym domu kultury przed początkowo obojętną widownią. Pod koniec piosenki zmysłowej divie udaje się zahipnotyzować nie tylko jednego roztańczonego młodzieńca (Olofa Dreijera z The Knife), ale także oczarować resztę tłumu, który również ulega jej wdziękowi.

„Po raz pierwszy zobaczyłem klip do 'Pass This On', gdy byłem po dwudziestce. Żyłem pomiędzy Oslo i Londynem — to wtedy przypadkiem zostałem fotografem modowym, chociaż właśnie miałem zacząć studia magisterskie na akademii sztuk w Oslo. Pamiętam, jak sam oglądałem to wideo w telewizji i byłem bardzo zdezorientowany. Wszystko wydawało się takie prozaiczne, a jednak tak niezwykłe. Wydawało się zbyt dobre, żeby pochodziło z Norwegii, a jednak wyglądało bardzo skandynawsko. Kto to śpiewał? Co to było?

Geniusz wideo polega na tym, że typowy, skandynawski dom kultury, klub młodzieżowy czy ośrodek dla starszych ludzi wydawał się bardzo znajomy... oczywiście poza drag queen śpiewającą piosenkę z playbacku. Czy to ona była gwiazdą? Czy to ona była artystką?

Następnie uderzyła mnie pierwsza linijka tekstu — „Kocham się w twoim bracie" — i tańczący przystojniak, który potem okazał się Olofem, połową zespołu. Klip w pewien sposób oddawał hołd homo-dekadencji i drag queen, ale w bardzo banalnej, codziennej sytuacji. Wydawało się, że ta drag queen mogła być mną lub moimi przyjaciółmi — młodym, homoseksualnym, kontrowersyjnie ubranym club kidem, otoczonym przez zwykłych, heteronormatywnych ludzi. Teledysk uchwycił napięcie, które zawsze czułem między mną a skandynawską, antydekadencką, przyziemną skromnością, ale w pewnym sensie pokazał także poczucie akceptacji i tolerancji.

Jedną z moich ulubionych scen jest moment, w którym Olof zaczyna tańczyć obok piosenkarki, a potem wszyscy dołączają. To prawdziwa socjaldemokracja w akcji, poczucie, że jesteśmy w tym wszystkim razem. Całość jest nakręcona w estetyce skandynawskich, telewizyjnych dramatów, co sprawia, że jest jeszcze bardziej realistyczna. Klip przedstawia hiperrealistyczną skandynawską banalność.

Myślę, że zarówno moje własne prace, jak i to, co robimy z GmbH, skupiają się na poczuciu realizmu, zwyczajności. Może nieco wyniesionej na piedestał, ale nigdy niezmienionej w fantazję. Oczywiście multikulturowa grupa nastolatków tańczących razem w 'Pass This On' w tym starym domu mogłaby równie dobrze znaleźć się w filmie GmbH, gdybyśmy tylko postanowili go nakręcić. W 2005 roku wyreżyserowałem wideo z trójką przyjaciół przebranych za drag queen [Jonny Woo, James Jeanette z Wild Daughter i Batty Lashes — przyp. red.] do 'Fledermaus Can't Get It' Von Sudenfed, efektu współpracy Marka E. Smitha i Mouse on Mars. Jestem pewien, że częściowo inspirowałem się przy tym 'Pass This On', nawet jeśli zrobiłem to podświadomie.

Od tamtej pory widziałem The Knife na żywo kilka razy, zarówno w maskach za keyboardami, jak i niedawno, gdy zorganizowali coś w rodzaju musicalu w duchu realizmu społecznego. Czasami wpadam na Olofa w miejscowym supermarkecie, gdzie kupuje ekologiczne warzywa. 'Pass This On' nadal jest bardzo aktualne. The Knife nie zgodzili się na kreatywne ustępstwa, są napędzani idealizmem i bezwstydnie polityczni — wszyscy powinniśmy się tym inspirować".

W ciągu dwóch ubiegłych dekad fotograf Benjamin Alexander Huseby stworzył sesje do takich magazynów jak i-D, Arena Homme+, Vogue, V Man, Self Service i AnOther. Jego prace były wystawiane w światowych galeriach, od Whitechapel i Dicksmith w Lodynie, po Fotogalleriet w Oslo i KunstWerke w Berlinie. W 2016 roku razem z Serhatem Isikiem i innymi współpracownikami założył GmbH — uniseksową, multikulturową markę modową, która inspiruje się berlińską sceną techno i stawia na etyczne wykorzystanie niezużytych materiałów. Od czasu powstania GmbH zdążyło już zaprezentować kolekcję w Paryżu i zostać nominowane do prestiżowej nagrody dla młodych projektantów, LVMH Prize.

Artykuł pierwotnie ukazał się w brytyjskim wydaniu i-D.