Reklama

peggy guggenheim kupowała jedno dzieło sztuki dziennie

Peggy zebrała jedną z najbardziej imponujących kolekcji XX-wiecznej sztuki, a przy okazji walczyła z seksizmem. Inspirowała kobiety do realizowania marzeń, dążenia do niezależności i robienia tego, co chcą.

tekst Nadja Sayej
|
24 Listopad 2016, 3:50pm

Pionierska kolekcjonerka dzieł sztuki — Peggy Guggenheim — jest tematem wystawy w weneckiej galerii Ikona. Można w niej podziwiać 21 zdjęć pokazujących ducha Guggenheim, która żyła według własnych zasad i inspirowała się kreatywnością otaczających ją artystów. Pomogła napisać historię XX-wiecznej sztuki swoją obszerną kolekcją dzieł europejskich i amerykańskich twórców. Jej szalone życie często było obiektem sensacji, ale od plotek ważniejsza jest jej rola jednej z pierwszych kolekcjonerek wśród kobiet.

Peggy była córką Benjamina Guggenheima, który zginął w katastrofie Titanica. Po śmierci ojca, gdy miała zaledwie 21 lat, odziedziczyła 34 mln dolarów (ok. 142 mln zł). Dorastała w Nowym Jorku i podobno zawsze czuła się czarną owcą rodziny, dopóki nie przeprowadziła się do Paryża w 1920 roku i nie weszła w świat sztuki dzięki swojemu pierwszemu mężowi, Laurence'owi Valiemu. Pochodziła z burżuazyjnej rodziny, więc w świecie bohemy czuła się jak outsiderka — dopóki nie spotkała się ze światem sztuki. Później nazywała artystów „swoimi ludźmi".

Dino Jarach

W latach 1938-46 wykorzystała swój spadek, by stworzyć kolekcję sztuki, w której znalazły się prace takich artystów jak Pablo Picasso, Joan Miro i René Magritte. Postawiła sobie jasny cel: chciała kupować jedno dzieło sztuki dziennie, aż do lat 60., w których przestała powiększać kolekcję.

W 1938 roku otworzyła swoją pierwszą galerię w Londynie, a następnie w Nowym Jorku, gdzie wystawiła kolekcję prac kubistów, abstrakcjonistów i surrealistów. Współcześni mistrzowie malarstwa stali się już szanowanymi ikonami, ale nie zawsze tak było. Guggenheim pomogła rozwinąć kariery takich artystów, jak Clyfford Still i Jackson Pollock, któremu zorganizowała pierwszą solową wystawę w 1943 roku. Pollock pracował wtedy jako cieśla.

Guggenheim wyróżnia się na tle innych kolekcjonerów, ponieważ postawiła na niespotykany wcześniej sposób gromadzenia dzieł sztuki. Kupowała surrealistyczne prace Yvesa Tanguya, Jeana Arpa i Andre Bretona, zanim zaczęły osiągać zawrotne ceny. Man Ray i Salvador Dali byli za jej czasów undergroundowymi artystami, znanymi głównie w Europie — to ona rozwinęła ich kariery. Kupując prace młodych twórców, ukształtowała rozwijający się ruch awangardy, zanim trafił do głównego nurtu. Peggy była znana z ekscentrycznego gustu oraz charakterystycznego sposobu, w który kupowane przez nią pracę odzwierciedlały jej tajemniczość. Słynęła z zacięcia do interesów, szczególnie z umiejętności tworzenia własnej niszy. Miała wysokie ambicje i zdobyła uznanie. Promowała zarówno europejską, jak i amerykańską sztukę współczesną.

Dino Jarach

Niektóre z jej osiągnięć zostały zbagatelizowane ze względu na sensację wokół jej bogatego życia erotycznego, z którym się nie kryła. Chociaż jej męscy odpowiednicy byli równie rozwiąźli, tylko jej reputacja ucierpiała. Guggenheim walczyła o uznanie w świecie sztuki zdominowanym przez mężczyzn. Bez względu na plotki dotyczące jej życia, Peggy inspirowała kobiety do realizowania marzeń, dążenia do niezależności i robienia tego, co chcą.

Zdjęcia na wystawie pokazują, kto krył się za znanym nazwiskiem. Na jednym ze zdjęć z 1924 roku widzimy Peggy w Paryżu. Autorem jest Man Ray, znany z portretów europejskiej elity świata sztuki. Jak powiedziała kiedyś właścicielka paryskiego wydawnictwa, Sylvia Beach, jeśli Man Ray zrobił ci zdjęcie, to znaczyło, że jesteś kimś. Fotografia powstała po narodzinach jej pierwszego dziecka, Sindbada, którego ojcem był Vali. Guggenheim wspominała tę fotkę jako „fantastyczną", podobała się jej siła spojrzenia, które rzuciła wprost w stronę aparatu.

Fotografowie, którzy otaczali Guggenheim, uchwycili jej osobowość, pewność siebie i otwartość. Towarzyszyli jej podczas dni spędzonych w galerii, na zagranicznych wyjazdach i w domu z artystami i pisarzami, którzy zostali jej powiernikami i kompanami na resztę życia.

Jesteśmy też na Facebooku, polub nasz fanpage i-D Polska

Man Ray

Kuratorką wystawy jest dyrektorka i założycielka galerii Ikona, Živa Kraus — chorwacka artystka i była pracownica Guggenheim. „Gdy poznałam ją w 1966 roku, siedziała w galerii, obok wielkiego pomieszczenia z obrazami Pollocka", powiedział Kraus. „Przypominają mi się jej żydowskie pochodzenie, ucieczka do Europy, porzucenie bogatej rodziny w Nowym Jorku, która z kolei uciekła do Ameryki ze Szwajcarii w XIX wieku. Nie można kochać sztuki współczesnej, nie myśląc automatycznie o muzeach Guggenheim".

Inne kultowe zdjęcia pokazują m.in. Guggenheim i Pollocka okiem George'a Kargera w 1946 roku. Peggy trzyma na rękach psy i stoi z artystą w holu jej mieszkania, gdzie Pollock stworzył dla niej największy mural w swojej karierze.

Guggenheim pozuje także w ukochanym domu w Wenecji, w której kupiła posiadłość na Canal Grande, gdzie mieszkała przez 30 lat i otworzyła muzeum nazwane swoim nazwiskiem w 1951 roku.

Z kolekcji zdjęć wyłania się również obraz Peggy profesjonalistki. Na jednej z fotografii z 1948 roku, autorstwa Dino Jaracha, Guggenheim montuje instalację Alexandra Caldera na biennale w Wenecji. Ujęcie Idy Kar pokazuje Peggy stojącą pewnie przy XVIII-wiecznej posiadłości, którą zmieniła w muzeum, tuż po pierwszej wystawie w 1951 roku.

Wystawę „Peggy Guggenheim in Photographs" można podziwiać do 27 listopada w weneckiej galerii Ikona.

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst: Nadja Sayej

Tagged:
Guggenheim
Fotografia
kolekcja
Kultura
Peggy Guggenheim
wenecja
Ikona
galeria ikona