Reklama

klub diamond dogs: miejsce rozwiązłości i kreatywności

Kojarzycie najważniejsze włoskie subkultury lat 80. – paninari, new romantic, metalheadzi i post-punkowe dzieciaki? Wszystkich ciekawych ludzi można wtedy było spotkać w jednym miejscu.

tekst i-D Staff
|
28 Kwiecień 2017, 1:20pm

W latach 1984-87 Toty Ruggieri, wtedy student Akademii Sztuk Pięknych w Neapolu, spędzał noce imprezując i fotografując w swoim ulubionym miejscu - klubie Diamond Dogs. To były burzliwe czasy dla południowych Włoch: tzw. lata ołowiu (okres społeczno-politycznego przewrotu, który trwał od późnych lat 60. do wczesnych lat 80.) dobiegły końca, a rozpoczęła się epidemia uzależnienia od heroiny, która wpłynęła na całe pokolenie. W tych niepewnych czasach wśród młodych ludzi zamieszkujących duże ośrodki miejskie zaczęły kształtować się nowe subkultury - paninari (spotykali się w jednym z mediolańskich barów kanapkowych), new romantic, metalheadzi i post-punkowe dzieciaki. Chociaż Neapol był w obszarze tych wpływów politycznych, to tamtejsi artyści, muzycy i pisarze przeprowadzali swoją własną, małą rewolucję kulturalną. Ta sytuacja stworzyła dogodne warunki dla rozwoju wyjątkowej grupy - Selvaggi Napoletani (zwanej też Neapolitan Savages) - która zgromadziła się w obozie Diamond Dogs - zbiorowisku kreatywności i rozwiązłości.

Zardzewiała, żelazna brama San Gennaro w dzielnicy RioneSanità stanowiła przejście do stromych schodów wynurzających się ze wzgórza, które łączyły Diamond Dogs z resztą miasta. Na końcu obozowiska znajdowała się stara naczepa ciężarowa, która stanowiła coś na kształt reżyserki. W niej każdej nocy zbierali się amatorscy filmowcy i aktorzy, żeby dać upust cyfrowym wizjom przyszłości, pełnym społecznego i politycznego przekraczaniem barier. Największy pokój w Diamond Dogs, ze ścianami pokrytymi graffiti, był miejscem, gdzie odbywały się największe koncerty, performensy i spektakle teatru eksperymentalnego. Kluczowym elementem kultury tego klubu była silna inspiracja podejściem Davida Bowiego do koncepcji płci. Odzwierciedlało to głód zmian nowego pokolenia, które poszukiwało nowych form ekspresji.

Jesteśmy też na Facebooku, polub nasz fanpage i-D Polska

Ubiór, wyobraźnia i nawyki tej neapolitańskiej społeczności były podobne do punkowych subkultur, które rozwijały się w ówczesnej Europie, ale historia Diamond Dog jest unikalna, tak samo, jak społeczne i polityczne wydarzenia, które miały miejsce w Neapolu w latach 80. Niestabilna sytuacja ekonomiczna i polityczna zwróciła uwagę przedstawicieli awangardy pochodzących z różnych państw. Do miasta przyciągnęła ich eksplozja neapolitańskiej kultury. Jannis Kounellis, Joseph Beuys, Hermann Nitsch, Peter Kubelka i Andy Warhol odwiedzili Neapol, żeby doświadczyć specyficznej atmosfery, która panowała w mieście i kumulowała się wokół eksperymentalnego i dynamicznego ruchu Diamond Dogs. Na szczęście na miejscu był Toty Ruggier, który uwiecznił panujący tam klimat na zdjęciach. 

Przeczytaj też:

Kredyty


Tekst Mattia Ruffolo
Zdjęcia © Toty Ruggieri
Szczególne podziękowania dla Yard Press