we blikken terug op de hete jonge gayscene van xy magazine

I Am Michael, een nieuwe film met James Franco in de hoofdrol, vertelt het waargebeurde verhaal van Michael Glatze, een homoseksuele activist die werkzaam was bij XY magazine en op latere leeftijd een christelijke pastoor werd die homoseksualiteit...

door Colin Crummy
|
23 maart 2015, 9:55am

Ik woonde in 2001 een zomer lang in San Francisco. Ik was 21 jaar, homo en werkte in een callcenter voor een rijke hypotheekmakelaar, waar ik niet zelden ochtenden lang nog dronken met mijn vriend belde die aan de andere kant van de stad woonde en ook nog onder de invloed van alcohol was. We bespraken liefdevol de vorige avond, en lachten samen hardop om het feit dat we de spatiebalk op ons toetsenbord dubbel zagen. Geen wonder dat er een financiële crash aan zat te komen.

Dus ik woonde in San Francisco en ik was jong, heel erg jong. En ik zag vrijwel geen andere jonge mensen daar. Ik danste in The End en The Eagle en herinner me nog dat ik me afvroeg waar alle jonge mensen zaten. Vertrekt iedereen onder de 25 jaar in juli uit San Francisco naar een plek waar het minder mistig is?

Wat blijkt is dat de homoseksuele jeugd wel degelijk in San Francisco te vinden was, in elk geval op de pagina's van een magazine dat in de stad gepubliceerd werd. Ik vond voor het eerst een exemplaar van XY magazine in een boekwinkel in de buurt Castro. XY werd in heel Amerika uitgegeven en was anders omdat het zo jong was. Op de voorpagina van elke issue van dit tweemaandelijkse tijdschrift voor jonge, homoseksuele Amerikanen zag je een super schattige homo, die op de een of andere manier ook sexy was. Er waren opeens jonge homoseksuele mannen voor andere jonge homoseksuele mannen, in plaats van alleen maar voor de vieze oude mannetjes - hoewel ze ook die nog wel bleven aantrekken.

XY speelt een belangrijke rol in de nieuwe film I Am Michael, waarin James Franco Michael Glatze speelt, een voormalige XY-medewerker en een jonge homoseksueel die een bizarre verandering doormaakt als hij een christelijke pastoor wordt die openlijk anti-homo is. Het tijdschrift is belangrijk voor het verhaal omdat het staat voor alles dat Glatze later afwijst - homoseksualiteit in combinatie met vrijheid en geluk. Om deze levensomslag in context te plaatsen, hoef je alleen maar naar de pagina's van het tijdschrift te kijken waar Glatze aan mee heeft gewerkt - iemand heeft ze hier geplaatst.

Volgens XY zelf was de gemiddelde lezer van het blad 22 jaar oud, maar dit was misschien ook wel om te voorkomen dat de adverteerders de bergen van San Francisco in zouden vluchten. Als dat het doel was, werkte het niet. Het tijdschrift publiceerde regelmatig verhalen over haar eigen gebrek aan commercieel belang. In plaats daarvan, vulde XY haar pagina's met persoonlijke plaatjes van de lezers en verhalen als "Mijn Favoriete Boi", over Amerikaanse jongens, hun eerste vriendje en verschrikkelijke gebleekte haartrends. Items spraken een demografische groep aan die normaalgesproken compleet genegeerd werd, met titels als Wat is er voor een 16-jarige op een vrijdagavond zoal te doen?. Ook werden oeroude mannelijke issues aan de kaak gesteld in artikelen over bijvoorbeeld hypnotherapie die voor een grotere piemel zou zorgen. XY was radicaal omdat het op openhartige wijze de homoseksuele jeugd besprak - over dat ze seks hadden, naar liefde zochten, zich zorgen maakten over de grootte van hun piemel… Net zoals elke andere puber op aarde.

XY nam altijd haar verantwoordelijkheid ten opzichte van haar jonge lezers, ook wanneer grenzen werden opgezocht - zoals bijvoorbeeld de keer dat op de cover een naakt model was afgebeeld van wie je de bovenkant van z'n bilspleet kon zien. Het tijdschrift produceerde survivalgidsen voor homoseksuele jongeren, geschreven door de medewerkers die over het algemeen jonge homoseksuele mannen waren die precies hetzelfde als hun lezers meemaakten. Een van die schrijvers was Michael Glatze, waarover nu de film I Am Michael werd gemaakt. De film begint met het XY-tijdperk van Glatze, waarin hij Bejie Nycum ontmoet en verliefd wordt. We zien de twee laaiend verliefde jongens, zoenend, piano spelend… De wittebroodsweken van een relatie die uiteindelijk 10 jaar zou duren.

Maar het gaat niet goed met Glatze. Het stelletje verlaat San Fran en het tijdschrift wanneer Nycum een baan aangeboden krijgt in Dullsville, Canada. Glatze weet niet meer zo goed wat hij met zijn leven aan moet zonder zijn rol als jeugdactivist en als schrijver van een tijdschrift in de grote stad. Wanneer hij ook nog met hartstoornissen te maken krijgt en hij bang is dat hij aan dezelfde ziekte lijdt die zijn vader fataal werd, keert hij zich tot God. Nycum en Glatze blazen hun relatie nieuw leven in, in de vorm van een knappe jongen genaamd Tyler (Charlie Carver), die makkelijk op de cover van XY had kunnen staan. Glatze begint een nieuw magazine met dezelfde doelgroep, en de drie gaan samen op reis voor een documentaire. 

Glatze ontmoet een jonge man die zowel christelijk als homoseksueel is, en begint dan kritisch naar zijn leven te kijken. We zien vervolgens hoe hij zich steeds vaker van zijn homoseksuele leven afkeert, tot op het punt dat hij besluit om het volledig achter zich te laten. Dat doet hij in 2007 met een blogpost waarin hij openlijk alles wat hij tot op dat punt met zijn leven gedaan heeft afkeurt.

Het is toevallig ook het jaar waarin XY failliet gaat. De oprichter van het tijdschrift, Peter Cummings, kondigde officieel het faillissement aan in 2010. Cummings weigert investeerders de toegang tot de persoonsgegevens van XY-abonnees, om zo de privacy van onder meer minderjarige lezers te beschermen. Ook al is een werknemer als Glatze afgedwaald, XY bleef haar jonge homoseksuele lezerspubliek trouw tot aan het bittere einde.

Credits


Tekst Colin Crummy

Tagged:
james franco
Michael Glatze
I Am Michael
xy magazine