liefde en seks in de underground modescene van parijs

Pierre Ange-Carlotti a.k.a de enfant terrible van Parijs, schiet intieme portretten van zijn vrienden, collega’s en lovers terwijl ze als een hedonistische wervelwind de Franse hoofdstad doorkruisen.

door i-D Staff
|
09 juni 2015, 1:59pm

photography pierre-ange carlotti

Pierre-Ange Carlotte, dé documentairefotograaf van onze generatie, legt een fascinerende werkelijkheid vast die vaak verborgen blijft. In zijn werk komen Franse savoir faire en uitbundige jeugd samen. Hij is bevriend met een paar van de belangrijkste jeugdiconen uit de Parijse mode-industrie en is als fotograaf uitgegroeid tot een favoriet van de documentairemakers die de alternatieve levensstijl van de jeugd in Parijs vastleggen.

Je bent geboren in Corsica. Hoe ben je in Parijs terechtgekomen?
Ik denk dat het gewoon heel natuurlijk - hoewel niet altijd even makkelijk - is om naar een grote stad binnen je eigen land te verhuizen. Vlak nadat ik mijn middelbare schooldiploma behaalde, ben ik naar Parijs verhuisd en ik kan oprecht zeggen dat ik hier echt mezelf ben geworden. Ik woon er nog steeds omdat ik dromen heb die ik in Parijs wil waarmaken.

Hoe is de Parijse undergroundscene?
Ik ben blij dat ik deel uitmaak van een nieuwe energie die de stad aan het overnemen is. We zijn een groep mensen die elkaar steunen, wat de voornaamste reden is voor de revolutie die momenteel binnen de modescene gaande is. De huidige mode voelt sexy aan doordat het samenhangt met muziek, fotografie, design en alle andere creatieve disciplines. Het nieuwe eraan is dat in de huidige omgeving iedereen net zo geïnteresseerd is in zijn eigen vaardigheden als in die van een ander.

Hoe ben je begonnen als fotograaf?
Ik herinner me niet precies hoe ik ben begonnen, hoewel ik me wel het moment kan herinneren dat ik mijn eerste camera kreeg: m'n moeder gaf me een Spice Girls-camera - ik heb 'm nog steeds. Als kind was ik een heel grote fan van de Spice Girls en verzamelde ik alles wat ermee te maken had. Ik weet nog dat ik polaroids nam van mensen op tv, mensen die ik fascinerend vond.

Hoe zie je je eigen werk?
Ik zie mezelf graag als een soort verslaggever. Mijn leven draait om de dingen die ik het allerleukst vind, namelijk het documenteren van mijn leven en de mensen om me heen. Ze inspireren me. Elke keer weer laten ze me zien dat alles wat zij doen het verdient om te worden vastgelegd. Ik hoop dat mijn foto's enigszins een idee geven van wie we in 2015 als persoon waren.

Met je vriendengroep behoor je tot een generatie van jong en aanstormend talent in Parijs. Hoe combineer je jouw passie met je privéleven?
Er bestaat niet echt een grens tussen m'n privéleven en mijn werk, omdat ik voornamelijk foto's maak van mijn eigen leven. Ik heb samen met Jacquemus gewerkt, en hij verschijnt ook in mijn foto's. Verder neem ik foto's van Clara Deshaves voor mode-editorials, maar we zijn ook huisgenoten. In het begin was er zelfs bijna geen enkel project waar mijn vrienden niet bij betrokken waren.

Een belangrijk thema in je werk is het naakte lichaam...
Pas toen ik terugkeek op mijn werk realiseerde ik me dat ik zo geïnteresseerd was in naaktheid. Het is natuurlijk ook zo dat wanneer ik me aangetrokken voel tot iemand, dit nog intenser is als die persoon naakt is. Er is dan die drang om dat blote vlees vast te grijpen. Het naakte lichaam is zo belangrijk omdat het staat voor de intimiteit tussen mij en de mensen op mijn foto's.

Homoseksualiteit, mode en de undergroundcultuur zijn heel aanwezig in je foto's. Wat is de achterliggende gedachte?
Het is nooit de bedoeling geweest om een bepaald standpunt in te nemen, maar mijn archief staat inderdaad vol met homoseksuele mensen. Het is gewoon zo dat ik met hen het meest intiem ben. Ik maak het liefst foto's in het nachtleven en natuurlijk heb ik dan ook een te gekke tijd met mijn groep gay vrienden.

Wie is momenteel jouw favoriete modeontwerper?
Uit Parijs is dat Vetements. Ik hou ervan als mensen gekleed zijn alsof ze net terugkomen van een afterparty - zo kleed ik me normaalgesproken ook.

Je hebt vast fantastische verhalen over avondjes stappen in Parijs. Is er één foto in het bijzonder die jou veel doet?
Twintig jaar geleden hadden mijn ouders het geweldige idee om een leeg pand te kopen tussen twee andere gebouwen in het 10e arrodissement van Parijs. Ze hebben er een geweldig huis van gemaakt en wonen er nog steeds. Toen ze een keer twee weken lang weg waren veranderde het huis in het beste hotel/restaurant/nachtclub van de hele stad. Een van die avonden maakte Clara een geweldige ceviche en dronken we superveel tequila. Ik weet nog dat we een grote kring vormden maar weet niet zo goed meer waarom. Ik denk trouwens dat iedereen zich net zo weinig van die avond herinnert als ik.

Wat is het beste moment om een foto te nemen?
Het is een moment dat uren kan duren, zelfs een hele dag. Ik hou ervan om laat in de middag te beginnen met een paar foto's maken, om vervolgens naar een bar te rijden en daar wat te chillen, waarna we terug naar huis gaan voor een groot huisfeest. Een ander fijn moment om foto's te maken is 's ochtends, als iedereen nog ligt te slapen. Daarna wacht ik buiten op ze en gaan we op een zonnige middag verder. En daarna... wie weet, misschien een paar drankjes, waarna de dag zich herhaalt.

pierreangecarlotti.tumblr.com

Credits


Tekst Daniel Ortiz
Beelden Pierre-Ange Carlotti

Tagged:
Seks
liefde
Parijs
Pierre-Ange Carlotti
Cultuur