Stormzy wears T-shirt Thames.

stormzy: een man van nu, een man van het volk

Stormzy staat vooraan in de belangrijkste muziekscene van Groot-Brittannië. Nu grime steeds groter wordt en Stormzy zich voorbereidt op het uitgeven van zijn debuutalbum, vieren we de reis naar de top van de MC uit Zuid-Londen, die ontzettend...

door Hattie Collins
|
07 oktober 2016, 3:35pm

Stormzy wears T-shirt Thames.

T-shirt Thames.

T-shirt vintage Street Stars Best.

T-shirt Thames.

Hoodie Thames.

Sweatshirt vintage van Breuer Dawson.

Het succes van Michael Omari stond altijd al in de sterren geschreven. Ver voor hij Stormzy werd. Nog voor hij "Shut Up" en "Know Me From" uitbracht. Nog voor hij de MOBO, AIM en Rated awards won. Nog voor de honderden miljoenen hits op YouTube, optredens over de hele wereld, top 10-hits, lezingen op de universiteit van Oxford, deals met Adidas, lanceringen met David Beckham en verjaardagsfeestjes in Thorpe Park, stond het al vast. Nog voor een vaste plek in Ibiza, bokswedstrijden met Anthony Joshua, een rol in Brotherhood en het kijken van Soccer AM op de bank van een fan in Zuid-Londen, stond het al vast. Misschien stond het zelfs al vast toen hij in de huid sprong van Stormzy. Of daarvoor zelfs, toen hij nog in de buik van zijn moeder, Abigail Owuo, zat. Het stond vast omdat Stormzy, net als grime, moest gebeuren.

"Ik vertel iedereen dat het een plan van God is. En dat zeg ik als een normaal persoon, niet als een religieuze gek. Ik ben een intelligente man en heb hersenen. Maar dit is het werk van God. Je kan het misschien niet eens met me zijn, en dat is prima. Ik begrijp dat het voor sommige mensen moeilijk is om het idee van een god te accepteren. Ik heb dingen meegemaakt die niet te bevatten zijn en die kan ik alleen verklaren door te zeggen dat God me bijstaat. Dit is het werk van God."

Michael Omari staat op zijn balkon in Chelsea met uitzicht (als de flat tegenover hem het zicht niet blokkeert) op de Theems. De stad die Michael Omari heeft gemaakt tot wie hij is: een donkere jongen uit Zuid-Londen opgevoed door alleen zijn moeder Abigail, van een christelijke familie, met twee oudere zussen, een jongere broer en een afwezige vader, een taxichauffeur die hij regelmatig door Thornton Heath zag rijden. "Ik vind het jammer voor hem, en dat is niet neerbuigend bedoeld, maar hij is degene die nu geen relatie met ons heeft," zegt hij terwijl hij uitlegt dat hij niet zit met het feit dat hij geen vader heeft. Hij heeft een goed leven, een fijne familie is goed en daarbij had hij ook Abigail. "Mijn moeder deed het geweldig. Ik had nooit het gevoel dat ik iets tekortkwam," zegt hij. Hij zit nu zonder shirt op de bank en hij zwaait zijn vriendin, dj en presentatrice Maya Jama, uit. "We gaan door. Je kan er niet gewoon mee stoppen, toch?"

Big Mike - hij is 1 meter 95 - en zijn oudere zussen deden het goed op school. Maar volgens hem waren ze vroeger kleine etterbakken, werden ze van school gestuurd en werden ze weleens opgepakt door de politie. "We hebben haar echt gek gemaakt," zegt hij terwijl hij naar zijn moeder lacht. "Drie van je oudste kinderen die kattenkwaad uithaalden, van school werden getrapt en mensen terroriseerden. Het is krankzinnig." Maar toen Stormzy een lezing gaf op de universiteit van Oxford, bijgestaan door i-D, was Abigail meer dan trots. "Mijn moeder is gewoon een G, weet je. Als ik eerlijk ben, kan ik zeggen dat ze gewoon anders is. Ze was altijd begripvol en was altijd heel speciaal. En heel behulpzaam. Wanneer ik goede cijfers haalde op school, was ze blij. Toen ik een baan kreeg, was ze blij. En dit is allemaal een verlenging daarvan. Ze is altijd trots geweest en heeft me altijd aangemoedigd."

Omari werkte drie geleden nog als technicus bij een oliefabriek voor de kust van Southampton. Michael was gewoon Mike, die van negen tot vijf werkte, zich focuste op een baan die hem van de straat hield en zijn moeder trots wilde maken. Echter stond de techniek niet bovenaan zijn lijstje als het ging om zijn toekomst. Het liep gewoon zo. "Ik had voor ontzettend veel banen gesolliciteerd, kreeg een stage aangeboden, een ging ermee door. Maar ik was er echt slecht in en had ook geen flauw idee waar ik mee bezig was." Op dat booreiland realiseerde hij zich dat hij terug wilde naar Londen en naar datgene waar hij het meest van hield. De muziek. "Het is echt iets spiritueels voor me. Ik kon me er niet meer van weerhouden muziek te maken. Er is geen beter gevoel in de wereld dan het uiten van een emotie in muziek. Daar kan niets tegenop en dat is therapeutisch. Ook als ik geen fulltime muzikant was geweest, had ik muziek gebruikt om me te uiten. Het is een bevrijding, muziek is mijn bevrijding."

Dus ging hij terug en, hoe clichématig het ook klinkt, de rest us geschiedenis. Hij bracht wat freestyles uit die eerder rap dan grime waren, alvorens hij zich volledig in de wereld van 140BPM stortte. Niet bang voor controverse, rapte hij over huiselijk geweld en begon zelfs met zingen. Op een bepaald moment heeft hij zowaar Justin Bieber gecoverd. Maar al snel vond hij een enorm publiek die zocht naar iets nieuws. De grimescene stond op het punt van een renaissance en Stormzy was er op precies het juiste moment bij. In twee jaar tijd snelde hij niet alleen voorbij zijn gelijken, maar ook zijn voorgangers. Je kan uren filosoferen over het geheim achter het succes van Stormzy. Hij heeft zich met zijn muziek geliefd gemaakt bij zowel studenten, grime-fans en liefhebbers van pop: samenwerkingen met Wiley en Skepta volgden snel. Het perfectioneren van de kunst van social media, door zichzelf zo neer te zetten dat hij te vergelijken is met Adele en Ed Sheeran, en misschien net zo talentvol is als dat zij zijn. Het is ook niet gek om te zien dat hij via Snapchat laat zien hoe hij Maya meeneemt naar de bioscoop of boos wordt op Krept & Konan om hun deal met Puma. (Hij is compleet door Adidas gesponsord).

Dit is een man die, net zoals zijn fans, naar Ibiza vliegt met Easyjet - alleen moeten zijn fans betalen terwijl hij betaald wordt. "Maar ik ben een mens," zegt hij. "Waarom zou ik geen mens meer zijn omdat ik dit werk doe? Ik wist niet dat dat de afspraak was. Mag ik niet meer naar Nando's gaan met mijn vrienden? Mag ik niet meer stoeien met mijn maten?" Dus dit is helemaal geen strategie? Hij heeft niet nagedacht hoe hij het moest aanpakken en hoe hij social media kon manipuleren zodat hij kon doorbreken? "Kijk, je hebt menselijkheid en dat heeft helemaal niets met strategie te maken," vuurt hij onmiddellijk terug. "Je gaat floppen als je de strategie hebt om gangster-rapper te worden. Als je doet alsof je iets bent, maar als je eigenlijk niet zo bent gaan mensen dat doorhebben. Het leven is gestoord en ergens halverwege zal het je gaan inhalen," hij stopt en verandert de richting van het gesprek. "Als mensen de waarheid willen weten. Ik was eigenlijk gewoon een beetje bang. Ik ging de muziekwereld in zonder enig idee te hebben waar ik bij zou horen. Er zijn namelijk zo veel verschillende soorten artiesten en karakters in die wereld. Dus ik besloot om maar gewoon mezelf te zijn. Dit ben ik, fuck it. Ik heb sicke muziek en dit is waar ik voor sta." Stormzy is wat we allemaal zijn: een unieke optelsom van veel verschillende delen. Het ene moment roept hij naar zijn haters dat ze zijn kont kunnen kussen of rapt hij over het vingeren van meisjes in het park. Het andere moment viert hij het bestaan van Maya met zijn nummer "Birthday Girl."

"Mijn boodschap is de boodschap van een jonge, 23-jarige zwarte man, die nooit iets had tijdens zijn jeugd en er toch iets van heeft gemaakt. Ik sta hier nu als een mens, zoon, broer, vriendje, maat, donut, chagrijn, soms als boze ellendige klootzak, blij en af en toe een idiote ska-danser. Ik denk dat dat mijn boodschap is aan de wereld. Dit ben ik en ik hoop dat mensen hier, op welke manier dan ook, geïnspireerd door raken. Wat dat ook mag zijn. Dat is denk ik hoe ik wil bijdragen aan de wereld."

Hij is een MC. Een acteur. Een woordvoerder. Een leider. Een man van het volk. Een baanbreker. Een aanstaand icoon. Hij verkondigt bovendien zonder gêne zijn meningen op Twitter, Instagram of tijdens interviews. "Het is belangrijk dat ik mijn meningen geeft, want ik ben een zwarte jongen. Ik bedoel: ik ben een zwarte man," verbetert hij zichzelf. "Als ik een situatie zie en die negeer zou ik mezelf heel erg nep vinden. Als ik namelijk een situatie meemaak die me boos maakt en dit vervolgens niet uit, ben ik een deel van het probleem. Dus ik moet er iets aan doen. Ik ga niet wachten tot er iets gebeurt met mijn geliefden voordat ik er iets van gezegd heb, dat is gewoon niet cool. Moet ik wachten tot het eerst een trend wordt en mag ik me er daarna pas over uitspreken? Wachten tot het mijn eigen zus is die niet binnen gelaten wordt in clubs vanwege haar huidskleur? Wachten tot onze regering zwarte mensen de schuld geven van alles. Nee, ik ben nu boos, bro." In het verleden heeft hij ook al uitspraken gedaan over Syrië. Je kan merken dat hij empathie heeft voor mensen waar hij zowel alles als helemaal niets, gemeen mee heeft. Hij is er klaar voor. Hij wil zich meer gaan bemoeien met dit soort zaken, hij wil politiek geëngageerde muziek maken, meedoen met bijeenkomsten en protesteren met het volk en ze misschien zelfs begeleiden.

"Ik ken mijn rol binnen dit alles nog niet. Ik weet niet of ik een track ga uitbrengen die voor een gestoord debat gaat zorgen. Ik weet niet hoe ik ga bijdragen aan een oplossing voor dit probleem. Maar ik weet wel dat ik er klaar voor ben. Ik wil gebruikt worden hiervoor. Ik wil actief zijn. Ik zie mezelf als een soort soldaat. Het is ook gewoon cool als mensen zich gaan realiseren wat er allemaal gebeurt in de wereld. Je hoeft niet per se meteen de generaal te zijn die iedereen leidt naar het beloofde land. Er is ergens een funking gozer die begrijpt hoe de politiek werkt en met een idee komt aanzetten en dan ben ik er klaar voor. Ik weet niet waar de antwoorden zijn, maar waar ze ook zijn, ik ben klaar om een soldaat te zijn en mijn bijdrage te leveren."

Maar voordat het zover is, moet Stormzy nog zijn eerste album uitbrengen (als je zijn uitstekende ep Dreamers Disease niet meerekent). Momenteel wordt er nog aan gewerkt en geschaafd door Swifta Beater en Zdot. "Er is al zo veel gebeurd maar ik ben nog steeds bij album één. Misschien zou ik al bij mijn tweede album moeten zijn, maar dat is niet het geval. Dit is waar ik nu ben. De meeste mensen die met hun eerste album bezig zijn, hebben het nog niet over het winnen van prijzen of over een tour rond de wereld. Het heeft zo moeten zijn dat ik nu nog steeds bezig ben met het eerste album. Dit album alleen al is van ontelbare waarde omdat het vanuit zo'n bijzondere plaats komt." Je merkt dat er nog gepeinsd wordt over het album en dat hij er nog niet te veel over wil vertellen. Maar hij weet één ding zeker: het wordt puur, onaangepast en 100% Stormzy. "Ik kan niet wachten tot het uitkomt. Ik wil de wereld een kunstwerk geven wat puur en alleen 'Stormzy' is. Ik wil dat je ernaar terug kan verwijzen en kunt zeggen: dat is Stormzy. Zoals mensen ook kijken naar Illmatic en meteen weten dat het Nas is, of mensen meteen kunnen horen dat Boy In Da Corner van Dipzee is. Dus in mijn geval, hoor je Stormzy de zoon, het vriendje, de broer, de maat, enzovoorts. Ik wil je een momentopname laten zien binnen de muziek."


Hij gaat naar het balkon om een jointje aan te steken. Hier is hij dan, een wereld verwijderd van het bescheiden Thornton Heath. Hier is hij, de populairste nieuwste grime-muzikant. De nieuwste favoriet van de muziek. Een held van het volk. "Het is gestoord," lacht hij. "Idioot. Het is zo van, dankjewel, bedankt dat jullie me deze positie gunnen en mij laten bewijzen waarom ik die positie verdien. Laat me geweldige muziek maken. Laat me aantonen waarom ik sick goed ben. Laat me aantonen waarom jullie nog steeds achter me staan. Ik weet dat ik dit kan, ik ga het laten zien." Hij heeft het en hij houdt eraan vast. Waarom zou hij ook niet? Wie zou zijn leven niet willen hebben? Een grime-ster die lief kan hebben en geliefd is, een man die elke dag wakker wordt en nieuwe verrassingen, uitdagingen en overwinningen meemaakt. "Ik probeer gewoon te leven, eerlijk gezegd," beweert Stormzy. "Ik probeer gewoon mijn taak uit te voeren. Dat is alles wat iedereen kan doen. Doe je best en heb fucking veel plezier terwijl je het doet."

Credits


Tekst Hattie Collins
Fotografie Oliver Hadlee Pearch
Styling Max Clark
Haar Shingo Shibata bij The Wall Group, gebruikt Wella Professionals. Make-up Chiho Omae bij Frank Reps, gebruikt MAC Cosmetics. Nagel Technicus Riwako Kobatashi bij MAM-NYC, gebruikt Dior Vernis. Fotografie assistentie David Hans Coke, Jason Acton. Styling assistentie Bojana Kozarevic.

Tagged:
Stormzy
Grime
Mode
oliver hadlee pearch
max clark
muziek interviews