intieme portretten van jongens uit alle windstreken

Fotograaf Rosie Matheson vertelt over haar omvangrijke serie 'Boys'.

|
jul. 18 2018, 1:59pm

Fotograaf Rosie Matheson, die haar tijd verdeeld tussen Londen en Brighton, staat bekend om haar gestreetcaste portretfotografie, waarmee ze de jonge gezichten van de twee steden weet vast te leggen. Voor haar nieuwste project richtte ze haar lens op de mannelijke bevolking, waarbij ze zich focuste op jonge tienerjaren en hoe mannelijkheid aan verandering onderhevig is. Het resultaat is een serie intieme portretten van jonge mannen van over de hele wereld.

Rosie is al bezig met het project, dat zij Boys noemde, vanaf het moment dat ze begon te fotograferen in 2015. Ze documenteerde hoe jonge mannen zichzelf uiten, waarbij ze hun emotie vastlegde en hoe ze zichzelf in het dagelijkse leven presenteerden. "Het project verkent de uitingen van de mannelijke identiteit op een punt in onze samenleving waarin de subculturen die jonge mannen een stem geven steeds onzichtbaarder worden," vertelt Rosie aan i-D. "Het werk is eigenlijk een ode aan hen die zich niet realiseren hoe speciaal en interessant ze zijn, en wiens gezichten boekdelen spreken."

Rosie's connectie met haar onderwerpen en de passie voor haar werk zijn duidelijk terug te zien in alle foto's die ze schiet – er is een soort intimiteit met haar onderwerpen die nooit geforceerd voelt. "Aanvankelijk fotografeerde ik vooral jongens vanwege hun relaxte karakter," vertelt Rosie over haar modellen. "Met jongens gaat heel veel sneller over dat ze er 'cool' uitzien, in plaats van 'hot', waardoor er een bepaalde soort druk wegvalt. Daardoor is het mogelijk echt een persoonlijke band op te houden en een eerlijk portret te schieten – wat altijd mijn doel is als ik het aan het fotograferen ben."

Rosie vond de modellen voor haar expositie, waaronder Slowthai, Oisin Lawrence en Elliott Jay Brown, via een combinatie van Instagram, street casting, gemeenschappelijke vrienden en suggesties van vreemden. "Er waren er eigenlijk maar een paar dat ik al kende voor ik ze fotografeerde," vertelt ze aan i-D. "Het merendeel bestond uit vreemden. Ik vind het belangrijk om echt een relatie aan te gaan. Ik loop ze erna vaak nog tegen het lijf, en met de jongens die ik in het buitenland heb geschoten blijf ik in contact. Ik vind het ook altijd leuk om opnieuw met ze te schieten, aangezien we ouder worden en onze levens meeveranderen."

Nu, na drie drukke jaren, toont Rosie de serie voor het eerst in een solo-expositie, die ze samenstelde met Creative Debuts. Tot nu toe was haar werk vooral te zien op haar Instagram. "Het is zo belangrijk om kunst in levende lijve te ervaren en te realiseren dat Instagram geen kunstgalerie is," legt ze uit. "Het moet echt persoonlijk ervaren worden om de grootte en diepte ervan te kunnen voelen. Ik kijk er echt naar uit om ze fysiek geprint te zien, aangezien ik het gros ervan slechts op mijn beeldscherm heb gezien. Ik hoop ook echt dat mensen iets voelen als ze ze aan de muur zien hangen, en dat het hun ideeën van het stereotiepe beeld van mannelijkheid kan veranderen, wat veel jongens van de foto's zelf lijken te doen."

De expositie, te zien in The Black and White Building in Shoreditch, bevat beelden gemaakt van 2015 tot slechts een paar weken geleden. Ook is er de eerste officiële screening te zien van de film Boys – The Documentary, volledig geschoten op Super8 film en co-geregisseerd door Kaj Jefferies. De film gaat dieper in op wat mannelijkheid betekent in de moderne wereld. Er wordt onderzocht hoe relevant het begrip ‘mannelijkheid’ nog is, en welke druk jonge mannen voelen om hieraan te voldoen. Door verschillende jongens aan het woord te laten en hun verhalen te delen krijgen we een kijkje in hun belevingswereld, en vormt de film een aanvulling op de fotoserie. “Het is nostalgisch en persoonlijk, net een oude familievideo. Dat was nodig om zo’n persoonlijk verhaal te vertellen.

Zowel de expo als de film schijnen licht op de constant veranderende perceptie rondom 'masculiniteit' in onze samenleving, een term die steeds meer fluïde begint te worden. Rosie's werk laat de modellen hun eigen versie van mannelijkheid tonen, op hun eigen voorwaarden. "Sommigen van hen waren nog aan het uitvogelen wat hun plek in de wereld is, waar ze zichzelf plaatsen, en hoe zij vrouwelijk kunnen zijn maar tegelijkertijd mannelijk. Mentale gezondheid en de mogelijkheid om zich openlijk uit te spreken over hun problemen met andere mannen was vaak nog een probleem. De gevaarlijke overtuiging 'niet huilen, je bent toch een vent' is vaak nog sterk aanwezig, en legt een enorme druk op veel jonge mannen in onze maatschappij. Ja, het wordt steeds meer geaccepteerd als mannen hun emoties en gevoelens laten zien, maar veel van hen zijn nog steeds te bang om 'zwak' over te komen."

"Ik denk dat we langzaam vooruitgang aan het boeken zijn, maar er is altijd nog meer werk te verzetten", voegt Rosie toe. "Het gesprek is nu aan de gang, wat we moeten voortzetten. Dat is hoe verandering gaat plaatsvinden."