bea heeft geen haast om beroemd te worden

Haar naam gonst door Amsterdam, buitenlandse media zijn geobsedeerd en de platenlabels staan voor haar in de rij, maar BEA wacht geduldig op het juiste moment. Nu exclusief bij i-D: een interview met dit mysterieuze toekomstige popicoon.

door Sander van Dalsum
|
17 april 2015, 12:15pm

Het gebeurt niet iedere dag dat een Nederlandse artiest zich moeiteloos een weg baant naar de internationale media en daar nog maanden nagalmt. Al helemaal niet wanneer je portfolio geen EDM- of trancenummers bevat. De experimentele en romantische popmuziek van BEA bewijst echter dat eigenzinnigheid toch loont. De Amsterdamse songwriter heeft slechts één EP uitgebracht en de labels staan in een meute op haar deuren te bonzen. De interviews met dit veelbelovende talent zijn daarbij op één hand te tellen, dus besloten we met het toekomstige pop-icoon te kletsen over anonimiteit en artistiek geduld.

Hey BEA! Je doet niet zoveel interviews, maar eindelijk hebben we je te pakken…
Klopt, ik wil nooit te veel praten over wie ik ben. Ik vind het interessanter om eerst iets te doen en dan te kijken wat voor reactie er is. Het uitlokken in plaats van iemand te vertellen wat ze ervan moeten vinden, zeg maar.

Toch zijn er een hoop muzikanten die zo snel mogelijk 'beroemd' willen worden. Ik heb het gevoel dat dit jou niets interesseert.
Ik denk dat beroemdheid een heel relatief begrip is. Er hangt een soort stigma om het woord, omdat het veel te maken heeft met ijdelheid en aandacht krijgen voor dingen die oppervlakkig zijn. Aan de andere kant betekent het ook gewoon erkend worden voor wat je doet. Maar als je met beroemdheid bedoelt heel veel over jezelf praten - nee, ik ben er niet in geïnteresseerd. Ik heb niet echt het gevoel dat ik met bijvoorbeeld een interview meer kan vertellen dan wat ik met muziek probeer over te brengen.

En toch kreeg je plotseling een hoop aandacht toen je slechts één nummer had gedropt. Hoe ga je daar dan mee om?
Ja, maar eigenlijk nu ook wel weer minder dan eerst hoor, wat ook wel weer beaamt hoe dat werkt. Mijn eerste single werd heel goed ontvangen en kwam ook meteen terecht op websites als The Guardian. Maar ik denk dat dit hetzelfde is als merkkleding, een sterrenrestaurant, of whatever. Je bent best wel vatbaar voor gradaties en statussen - ik ook. Als je dat ziet denk je "oh wauw, het is best wel goed aan het gaan", weet je wel? Dat is super tof en ik probeer mezelf altijd tegen te houden om het naar beneden te praten, want dat moet ik ook niet doen.

Als je met beroemdheid bedoelt, heel veel praten over jezelf - nee, ik ben er niet in geïnteresseerd.

Ben je daarom nu ook zelfbewuster dan eerst, door die vroege stroom aan erkenning?
Zeker! Maar ik heb wel veel geleerd van wat er is gebeurd vorig jaar. Ik heb mijn EP Good Thinking uitgebracht onder een soort plan van mensen waarmee ik toen samenwerkte. Dat vond ik oké, maar ik ben uiteindelijk niet helemaal enthousiast over dit format. Nu weet ik dat zo zeker dat ik het de volgende keer helemaal anders ga doen. Ik wil zo min mogelijk tijd creëren tussen het moment dat een nummer af is en het moment dat het online gaat. Ik vind dat heel eerlijk voelen; ik kan zo heel productief zijn, omdat ik weet dat de muziek direct een plekje krijgt.

Maar zo gaan we nooit een LP van je krijgen; daar zou ik heel verdrietig van worden.
Haha, nou ik denk het wel hoor. Ik ben heel veranderlijk wat dat betreft. Ik heb zoveel muziek gemaakt dat ik weet dat een album ook mogelijk is, maar ik ga niet te veel zeggen want dan verpest ik het misschien. Er gaat sowieso iets komen binnenkort wat ook wel bevestigt hoeveel werk ik al heb verricht.

Je uitgebrachte muziek klinkt ook doorleefd, wat deed je eigenlijk voor BEA?
Ik ben in Amsterdam geboren en opgegroeid. Toen ik wat jonger was - onder de twintig - werkte ik veel met dj's. Ik vond het wel interessant om mezelf op te stellen als slechts een vocalist. Dan kwam ik langs in een studio van een dj-duo en schreef ik een tekst of een melodie. Dat is nu echt veranderd. Vroeger stelde ik mezelf wel dienstbaar op tegenover anderen, maar sinds ik met Tim (Benny Sings) ben gaan werken, heb ik wel echt door dat ik heel graag een songwriter ben en heel graag zelf liedjes schrijf.

Ik wil zo min mogelijk tijd creëren tussen het moment dat een nummer af is en het moment dat het online gaat.

Naast Benny Sings heb je ook met Dev Hynes (Blood Orange) samengewerkt. Komt daar nog wat van uit?
Het enige dat ik erover kan zeggen is dat ik hem ontmoet heb en dat we heel fijn samen hebben geschreven en dingen hebben opgenomen. Hij heeft echt een eigen sound, en het was heel tof om te zien hoe dat bij elkaar kwam. Om een voorbeeld te geven: ik heb nog nooit andermans tekst voor iemand gezongen en dat heb ik toen voor hem gedaan. En ik heb een tekst voor hem geschreven en die heeft hij ingezongen, wat hij ook nooit eerder deed…

Zoiets uitbrengen zou je wel veel van die eerder benoemde 'beroemdheid' kunnen geven.
Ja, maar tegelijkertijd vind ik het al een heel grote toevoeging aan mijn muzikale inspiratie om hem überhaupt te kennen. Ook al komt het niet uit, dan vind ik het alsnog super vet dat ik hem ontmoet heb. Ik ga niets forceren. Het mooiste bij dat soort samenwerkingen is als je er vanaf kan horen dat het voor die mensen een plezier was om het te doen, en dat het niet alleen maar voor de handigheid gebeurd is.

Zou je wel je geld willen verdienen met het maken van muziek?
Ja, maar ik ben nu gewoon te koppig, denk ik. Maar voor hetzelfde geld heb ik tegen het eind van het jaar een label en dan kan ik meer doen dan nu. Ik heb nu restricties zoals baantjes en ik leef daardoor een chaotisch leven. Er zijn veel labels die mij benaderd hebben en ik heb research naar deze mensen gedaan. Er zitten heel veel toffe tussen. Ik kan mijn tijd daar wel in steken maar ik moet eerst muziek hebben.

Je laatste EP werd heel erg geassocieerd met Engelse genres uit de jaren negentig. Je ouders komen ook uit Engeland, is dat toeval?
Waarschijnlijk? Ik denk dat veel van de invloeden die ik heb gehad vanuit huis komen, want er stond altijd muziek op. Mijn moeder luisterde een soort agrarische deep house, trippy-achtige dingen. Ik weet niet of ik kan zeggen dat het 90s triphopgevoel van mijn muziek daaraan te danken is. De zaadjes die geplant zijn, zullen vast wel uit die tijd komen, ja. Verder ben ik niet echt thuis in de benoeming van genres. Ik had het er laatst over met een vrouw van in de zeventig, die zei: "Oh, je zingt! Wat leuk! Zing je klassiek of modern?" Toen wist ik gewoon niet wat ik moest zeggen. Voor mij bestaat de grens daartussen bijna niet meer. Ik weet eigenlijk niet eens zo heel veel van muziek, maar ik weet wel wat ik tof vind.

soundcloud.com/1991bea

Credits


Interview Sander van Dalsum
Fotografie Violette Esmeralda bij Eric Elenbaas Agency

Tagged:
Interviews
BEA1991
BEA
muziekinterviews