prins de vos fotografeert alle facetten van de liefde

Enclose is de inmiddels drie jaar lopende intieme fotoserie over de relatie tussen de Nederlandse fotograaf Prins de Vos en zijn vriend Luwe. De serie kreeg een heel nieuwe intieme laag toen die relatie dit jaar tot een einde kwam.

door Channa Brunt
|
29 juli 2015, 11:07am

In 2012 vond de toen 21-jarige Prins de Vos op een rommelmarkt een analoge camera, waarmee hij zijn dagelijkse leven begon vast te leggen. Bij het ontwikkelen van het eerste rolletje bleek de inmiddels succesvolle serie Enclose geboren - een dagboekachtige fotoserie over de relatie tussen Prins en zijn vriend Luwe. Een jaar later bundelde hij de serie met behulp van crowdfunding in een boek. "Enclose is een werk van liefde. Het is de weerslag van meeslepende overgave, een gepassioneerde zoektocht naar begrip en veiligheid en een viering van de ander en het eigene," schreef de bekende auteur Arthur Japin in het voorwoord.

Enclose liep als project ook na de publicatie van het boek door en werd op bijna dagelijkse basis aangevuld met nieuwe, intieme en rauwe beelden. Tot dit jaar. Dit jaar kwam de relatie tussen Prins en Luwe en daarmee ook de serie tot een einde. De vroegtijdig afgeronde serie wordt momenteel tentoongesteld in de expositieruimte van de Amsterdamse Melkweg. We zochten de jonge fotograaf op om het te hebben over zijn werk, de liefde en de toekomst.

Een rode draad in je fotografie lijkt je directe omgeving te zijn - vrienden, geliefden, familie...
Ja, ik had de mensen waardoor ik omringd werd en ik had m'n camera, dus het was niet meer dan vanzelfsprekend om deze mensen te gaan fotograferen.

Hoe belangrijk vind je analoge fotografie in dit digitale tijdperk?
Met digitale fotografie zie je de foto die je maakt meteen terug. Dat zorgt ervoor dat degene die de foto maakt dingen denkt als "dat vlekje moet even weg" en "ik maak 'm nog een keer want dit en dit kan beter". Bij analoge foto's kan dat niet. Ik heb daar bewust voor gekozen. Ik wil niet bezig zijn met het eindresultaat, maar gewoon een foto maken. Het draait in de eerste plaats om het moment, wat daar uitkomt zie ik later wel.

Hoeveel van alle foto's die jij analoog schiet - en die je dus niet meteen kunt zien - vind je uiteindelijk ook goed genoeg om op te nemen in serie?
Dat aantal is best wel groot. Voor Enclose heb ik toch wel veel van de gemaakte foto's gebruikt. Op een gegeven moment hadden we wel bijvoorbeeld heel veel foto's in bed en dan ga je wel een selectie maken - deze is iets minder, deze vertelt iets minder - maar heel veel is wel online gekomen of opgenomen in het boek of de expositie.

Waarom denk je dat juist Enclose zo werd opgepikt?
Het onderwerp van de serie is heel erg klein, maar ondertussen ook zo universeel… Het is voor veel mensen herkenbaar. Ik wilde vooral laten zien dat dit bestaat, en hoe rauw en puur het is. Daar is momenteel zo weinig aandacht voor - het trekt langzaam weg uit het hedendaagse beeld. Ik heb de rauwheid en puurheid terug willen brengen.

Enclose is een fotoserie die draait om jou en je vriendje Luwe. Die relatie is dit jaar uitgegaan. Is Enclose daarmee na drie jaar tot een einde gekomen?
Ja, dat denk ik wel. Enclose was gewoon van ons en het zou vreemd zijn om daar nu mee door te gaan. Ik zou hem natuurlijk wel kunnen fotograferen, maar dat is een heel ander verhaal. Het voelt nog steeds vreemd dat het opeens ten einde is gekomen. Dat is niet iets dat ik verwacht had toen ik ermee begon, toen dacht ik dat dit een serie zou worden die heel lang door zou lopen. Maar dat is het leven, zulke dingen plan je niet.

Is het pijnlijk om door de expositie weer zo met Enclose bezig te zijn terwijl het nu uit is met Luwe?
Het was even pijnlijk om alles terug te zien, maar omdat Luwe en ik nog steeds heel goed met elkaar omgaan verdween dat gevoel al snel. We zien elkaar nog bijna elke dag en hebben een hechte band, ondanks dat de relatie nu uit is. Hij staat achter de expositie en elke foto die ik heb gemaakt en dat zorgt ervoor dat ik er vooral met een goed gevoel op terugkijk.

Jullie kenden elkaar al sinds jullie 8e. Was hij je eerste vriendje?
Haha, nee, zeker niet. We kenden elkaar uit Oosterhout, waar we allebei vandaan komen. Toen we allebei 8 jaar oud waren, zaten we bij elkaar op tekenles - hoewel hij daar niet zoveel meer van weet. Pas later hebben we elkaar beter leren kennen, toen we een jaar of 17 waren.

Liefde als op zichzelf staand onderwerp lijkt een andere rode draad in je werk. Loopt die rode draad nu wel gewoon door?
Ja, dat denk ik wel. Dat trekt me gewoon aan - ik moet daar gewoon iets over maken en het vastleggen. Verder blijf ik natuurlijk vastleggen wat er om me heen gebeurt, en dan kom ik vaak uit bij de liefde.

Ben je inmiddels al aan een nieuwe serie begonnen?
Nee, ik heb nu een pauze ingelast die ik van mezelf mag nemen omdat het toch vooral ook een zware tijd was. Ik ben onlangs wel door m'n archieven gegaan en zag toen dat ik heel veel bedden heb gefotografeerd. Die heb ik als het begin van een serie online gezet en nu ga ik met mijn camera ook doelgerichter op die bedden af als ik bij mensen thuis ben. Daar wil ik uiteindelijk een lange serie of een boek van maken. Eigenlijk ontstaan series bij mij ook meer. Dat past ook meer bij mijn werkwijze - wanneer iets zich niet aandient in mijn omgeving, is het er gewoon niet en dan ga ik er ook niet geforceerd naar op zoek.

Enclose is tot en met 16 augustus te zien in de expositieruimte van de Melkweg, Amsterdam.

prinsdevos.nl

Credits


Tekst Channa Brunt
Beelden Prins de Vos uit Enclose

Tagged:
Gay Pride
Cultuur
enclose
prins de vos