windowshoppen bij margiela's mm6 lente/zomer 18

Margiela wordt dit jaar 20, en om dat te vieren mixte MM6 nieuw en oud, innovatie en herdenking.

door Felix Petty; foto's door Mitchell Sams
|
sep. 19 2017, 10:46am

Bij aankomst op de MM6-presentatie van dit seizoen, kwam je direct terecht in een enorme dringende mensenmassa van geamuseerde passanten, showbezoekers en aanhang. Modellen speelden om beurten voor paspop in de etalage. De silhouetten van dit seizoen mixten eenvoud met de voor Margiela traditionele conceptuele complexiteit.

Jeans en een t-shirt bijvoorbeeld: simpeler krijg je het niet, maar wel iconisch genoeg om er lekker mee aan te pielen. Zo was één t-shirt van kapotgeknipte hoodies gemaakt, en was een ander bedrukt met een patroon van een oud skateshirt (beide zijn nu te koop als merchandise om de presentatie te vieren). De jeans waren ingepakt in kniehoge laarzen van transparant plastic.

Het doel was om nieuw en oud Margiela te mixen, gecombineerd met een een mix van draagbaar en conceptueel. Er moest een nieuwe identiteit gevonden worden voor MM6 in Londen en Margiela in Parijs onder Galliano. De geschiedenis van het merk, dat overigens dit jaar twintig jaar bestaat, in MM6 moest bovendien gevierd worden. Materialen uit de archieven en opslagplaatsen waren tevoorschijn gehaald voor de collectie, dus zag je weer veel gebarsten witte verfvlekken, transparante plastic elementen en gepatchworkte stukken die tot nieuwe creaties vervaardigd waren.

Binnen waren slogans op de muren gekrabbeld, waarvan er één met lichte hoogmoed Margiela in een filosofische traditie plaatste: "Sartre, Camus, Proust, Rimbaud, Margiela, Collette, Breton." Beneden waren modellen, fotografen en stylisten bezig met shoots, om het lookbook af te maken dat later die dag naar de pers gestuurd moest worden.

Dit is de derde show in een serie van presentaties die het merk in Londen heeft gegeven waarin niet alleen de kleding gedeconstrueerd is (a la Margiela), maar ook het presentatieformat. Je kunt achter het gordijn kijken om te zien hoe alles gemaakt wordt (overal witte labjassen natuurlijk). Het is moeilijk voor een merk als Margiela om een vaste identiteit te vinden, omdat ze consequent weigeren een vaste merkidentiteit aan te nemen. Maar in Londen begint MM6 toch langzaam naar zo'n vast imago toe te bewegen met een flinke dosis anarchie, lol en creativiteit.