peter lindbergh over talent, schoonheid en instagram

We spraken de legendarische fotograaf in Berlijn, tijdens een signeersessie van zijn nieuwe boek.

door Alexandra Bondi de Antoni
|
07 maart 2017, 4:48pm

Het leven en het werk van Peter Lindbergh, een 72-jarige fotograaf, zijn zo rijk en veelzijdig dat je er over kunt blijven praten. Hij luidde het tijdperk van de supermodellen in en gaf een compleet nieuwe interpretatie aan schoonheid. De modefotografie was nooit meer hetzelfde. Na een carrière van meer dan vier decennia is er nog weinig waar hij zijn camera nog niet op heeft gericht. Maar aan rustig aan doen denkt de legende niet. Met de komst van zijn nieuwe expositie in het Duitse Düsseldorf en het nieuwe Taschenboek, Peter Lindbergh, A Different Vision on Fashion Photography, zit hij nog altijd niet stil. Tijdens een signeersessie van zijn boek in Berlijn sprak i-D met hem over zijn grote invloed op jonge fotografen en zijn dromen voor de toekomst.

Cindy Crawford, Tatjana Patitz, Helena Christensen, Linda Evangelista, Claudia Schiffer, Naomi Campbell, Karen Mulder & Stephanie Seymour, Brooklyn, 1991Vogue US © Peter Lindbergh (met dank aan Peter Lindbergh, Paris / Gagosian Gallery) 

We zijn nu in Berlijn, wat is jouw relatie met deze stad?
Ik was maar een jongetje uit Duisburg, dus alles begon voor mij in Berlijn. Daar werkte ik overdag als een productfotograaf in het bekende warenhuis Karstadt op Hermannplatz en 's avonds ging ik naar school. Ik wou eigenlijk abstracte kunst schilderen maar kwam er snel achter dat ik daarvoor klassieke kunst had moeten studeren. Vincent van Gogh heeft me altijd al geïnspireerd — ik wou ook bereiken wat hij had bereikt. Dus dat is wat ik deed. Ik maakte reizen naar Arles in Frankrijk, en daarna naar Spanje en Marokko. Na twee jaar keerde ik terug in Duitsland. Mijn tijd in Berlijn was heel belangrijk voor me, het was het beginpunt van mijn carrière.

Is er iets dat je altijd doet als je terug bent in Berlijn?
Nu doe ik alle dingen die ik toen niet kon betalen (lacht). En ik ga ook vaak naar de Paris Bar.

Je hebt veel bewonderaars, hoe voelt dat?
Ik weigerde signeersessies te doen tot afgelopen jaar. Ik had er absoluut geen interesse in, maar dingen veranderen. Het is een mooie en emotionele ervaring. Natuurlijk zit er af en toe een idioot tussen, maar over het algemeen is het erg leuk. Ik ben ook best verlegen, dus als er iemand voor me begint te huilen weet ik echt niet wat ik moet doen (lacht). Maar ik heb geen echte groupies hoor.

Hoe voelt het om te weten dat je werk het leven en de carrières van zoveel mensen beïnvloedt?
Het voelt goed, absoluut. Je hoeft die mensen niet eens te zien of kennen, maar dat ze bestaan is erg mooi. Dat helpt je door moeilijke tijden.

Ben je trots op je werk als je er van een afstand naar kijkt?
Laten we zeggen dat het een gevoel van vrijheid geeft, het woord trots zou ik niet gebruiken.

Je bent meer dan 70 jaar oud. Ik bedoel dit niet onrespectvol, maar veel mensen van jouw leeftijd willen gewoon rustig aan doen. Jij lijkt me iemand die niet stil kan zitten, maar door blijft gaan.
Mijn drang om te creëren blijft bestaan. Veel mensen vragen me waarom ik zoveel werk. Ze zeggen tegen me: het is niet nodig. Ik vraag me af waarom mensen zo denken, waarom zou ik niet meer geïnteresseerd mogen zijn in bepaalde dingen? Ik houd er niet van om niks te doen, ik weet duidelijk wat ik wel en niet wil.

Hebben mensen een bepaalde gedachte over wie Peter Lindbergh zou moeten zijn wanneer ze jou ontmoeten?
Ja, dat gebeurt, maar ik probeer het te vermijden. Je kunt andere mensen je niet laten vertellen wat je moet doen en wie je moet zijn.

Wanneer realiseerde je dat je talent had?
Als ik terugkijk, zie ik dat er een aantal belangrijke momenten was. Die herken je vaak alleen niet op het moment zelf. Ik heb me altijd geconcentreerd op mijn werk en heb geprobeerd me niet te laten beïnvloeden door anderen.

Dat moet best moeilijk zijn geweest…
Je moet je eigen talent erkennen, waarderen en zichtbaar maken. Al het andere doet er dan niet toe, je hebt een gevoel van trots. Ik zie dat veel mensen een bepaald talent hebben, maar niet bij hun creativiteit kunnen komen. Ze worden teveel beïnvloed door anderen en zijn niet in staat om hun eigen potentieel te zien. Ze doen wat anderen zeggen en leven naar hun verwachtingen.

Tina Turner, Paris, 1989 Stern © Peter Lindbergh (met dank aan Peter Lindbergh, Paris / Gagosian Gallery) 

De betekenis en perceptie van schoonheid verandert constant. Ik vraag me af de perceptie van je werk en jouw betekenis van schoonheid beïnvloed worden door deze constant veranderende houding?
Ik werkte laatst aan de Pirellikalender en dacht bij mezelf: wat zouden mensen denken als ze later terugkijken op ons beeld van vrouwen? Wat voor indruk laten we achter? Ons huidige idee van schoonheid komt voort uit commerciële interesses, dat vind ik verschrikkelijk. Toen ik werd gevraagd voor de Pirellikalender, een begrip in de kunstwereld, accepteerde ik onder één voorwaarde: ik wilde het anders doen en de vrouwen zonder make-up laten zien.

Is er nog iets dat jou verwondert of beangstigt?
Beangstigt niet, misschien een paar politieke ontwikkelingen, maar ik verwonder me nog regelmatig over dingen.

Wat is het laatste dat je verwonderde?
Het was een observatie over mezelf. Als je buiten de norm denkt en nieuwe dingen blijft doen kom je tot nieuwe inzichten.

Zelfreflectie lijkt moeilijker te zijn geworden omdat we vaak een online persona scheppen, die niet goed samengaat met de mens die daarachter schuilt. Hoe denk jij daarover?
Ik vind het hele instagram- en volg-ding verdacht. Toch is het fascinerend om te zien hoeveel verschillende mensen in de wereld je kunt bereiken. We hadden nooit gedacht dat het zo groot zou worden toen we er een jaar geleden mee begonnen. 

@TheRealPeterLindbergh

Credits


Tekst Alexandra Bondi de Antoni 
Fotografie met dank aan Taschen

Tagged:
Taschen
Mode
Peter Lindbergh