waarom over lady gaga heen kotsen kunst was

We spraken in New York de kunstenares die kunst maakt van licht-absorberende kots over Blinded by the light, haar nieuwe performance.

door Zeyna Sy
|
15 mei 2015, 2:20pm

Millie Brown is de 28-jarige performance artist die je waarschijnlijk kent van het optreden van Lady Gaga, waar ze groen gekleurde melk op de zangeres kotste. De performance zorgde voor veel controverse - critici stelden dat ze boulimia promootte, een ziekte waar Lady Gaga ooit zelf aan heeft geleden. Toch houdt Millie vol dat haar kotskunstwerken juist bedoeld zijn als een reflectie op de worstelingen met het schoonheidsideaal, en dat ze deel uitmaken van een lange traditie van bodyart waartoe ook het werk van onder meer Mar Quinn, Andres Sorrento, Martin Creed, Tracey Emin en de overleden Chris Burden behoort.

Haar nieuwe voorstelling, Blinded By The Light, begon vanochtend tijdens zonsopgang in het New Yorkse Center548. Middelpunt van de performance is Millie's eigen lichaam, badend in licht, geluid en tijd. Tijdens de performance zal ze een transformatie ondergaan met als uiteindelijke doel een staat van verlichting en zuiverheid te bereiken door de grenzen die we stellen aan ons geestelijk en lichamelijk vermogen te overschrijden. We spraken de kunstenares een paar uur voor het begin van de performance...

Blinded By The Light duurt vier dagen. Wat verwacht je dat er gebeurt?
Elke keer dat ik een performance neerzet voel ik aan het einde een overweldigend gevoel van bevrijding, zowel mentaal als fysiek. Ik kijk uit naar de reis die ik straks ga maken en naar de plekken waarheen mijn gedachten me zullen leiden. We maken deel uit van een ADD-generatie - we zijn er nooit volledig bij met onze gedachten, die constant alle kanten opgaan. Tijdens de performance Wilting Point kwamen er herinneringen van tien jaar geleden terug, dingen waar ik nooit meer aan gedacht had. Ik kon eindelijk dingen verwerken, waarvoor ik mezelf eerder geen tijd gunde. 

Is het langdurig in afzondering performen een vorm van therapie, waardoor je zelfstandig obstakels opzoekt en overwint?
Aan de ene kant is het een soort therapie. Performance stelt me in staat om iets te uiten dat ik niet kan verwoorden. Ik denk dat ik ook niet zonder zou kunnen leven. Wanneer ik niet aan het performen ben, mis ik een groot deel van mezelf, wat me erg ongelukkig maakt. Het is voor mij dus heel belangrijk dat ik deze performances blijf doen.

Voor performances als Wilting Point - waarvoor je 168 uur in volledige afzondering, met alleen water als levensmiddel doorbracht - werd je vooral vaak gezien als "het meisje dat op Lady Gaga kotste". Heb je het gevoel dat mensen niet begrepen dat die performance bij Lady Gaga kunst was?
Veel mensen hebben inderdaad het kunstaspect niet gezien, omdat ze de spirituele kant ervan niet inzagen. Wat al mijn kunstwerken gemeen hebben, is dat ze van binnenuit komen. Wanneer ik een kunstwerk creëer, gebruik altijd net zozeer mijn lichaam als mijn geest - zelfs wanneer ik regenbogen kots. Om me voor te kunnen bereiden, vast ik en breng ik mezelf in een diepe meditatieve trance. Dit is altijd al een onderdeel van mijn werk geweest, en het heeft de afgelopen twee jaar voor veel controverse gezorgd. Ook die controverse omarm ik - het is belangrijk om de discussie aan te gaan en het is geweldig dat mensen op z'n minst iets voelen.

Hoe bereid je je mentaal en fysiek voor op zulke lange voorstellingen?
Ik beschouw elke dag als een voorbereiding - ik vast, loop hard en mediteer dagelijks. Ik ben er constant mee bezig. Het is ook niet zo dat ik ernaast nog een ander leven lijd. Ik leef continu in deze staat van zijn.

Zijn er grote verschillen tussen theater en performance art als een vorm van entertainment? Komt er een stukje acteren bij performance art kijken?
Voor mij is de performance is altijd oprecht. Er zijn geen repetities, die waren er zelfs niet voor de voorstelling waarbij ik mijn eerste regenboog kotste - ik was er niet eens zeker van dat ik het kon. Ik wil dat elke performance rauw en echt is, wat er ook gebeurt.

Vraag je jezelf weleens af hoe het publiek en hun reacties - zowel positief als negatief - jouw performance zullen beïnvloeden?
Jazeker, maar daaraan besteed ik niet al te veel aandacht. Bij dit stuk heeft het publiek de mogelijkheid de performance 24 uur per dag te bekijken. Hiermee wil ik mensen in staat stellen om mij op elk moment van de dag te zien performen. Ik ben benieuwd naar het effect dat de energie van het publiek op mij en mijn performance heeft. Bij de vorige performance was er een man die elke dag langskwam en samen met mij mediteerde. Sommige mensen liepen bijna walgend voorbij. Ik sta overal voor open. Ik kijk er naar uit te zien waar mijn gedachten me mee naartoe nemen en hoe het publiek dit met mij zal ervaren. 

Credits


Tekst Zeyna Sy

Tagged:
lady gaga
Millie Brown
Cultuur
Blinded by the Light
select
centre 548