waar zijn alle vrouwelijke skaters?

De oprichtster van Girls Skate Australia legt uit waar de genderongelijkheid vandaan komt.

|
feb. 24 2016, 12:50pm

Skater Lisa Jacob, fotografie Marie Dabbadie

Skateboarden was lange tijd een sport voor verschoppelingen. Het skatepark was een verzamelpunt voor jongeren die nergens anders op hun plek waren. Doordat de skaters wisten hoe het voelde om in de marge te leven waren ze destijds al behoorlijk ruimdenkend als het aankwam op het betrekken van mensen van verschillende genders. Als je eenmaal je plek had gevonden te midden van de skaters, was de kans klein dat je je nog druk maakte om wie een bh droeg en wie niet.

Naarmate de sport populairder werd, begon geld echter een rol te spelen en veranderde de scene: commercie kreeg een belangrijke rol in de skatewereld. De ruimte voor vrouwelijke skaters nam enorm af tijdens deze omslag. Tegenwoordig proberen groepen als Girls Skate Australia hun plek binnen de cultuur terug te winnen. GSA fungeert als een online plek waar meisjes elkaar kunnen ontmoeten, informatie kunnen vinden over de gemeenschap en hun eigen ervaringen kunnen delen.

Skaters Shari Lawson en Amanda France, fotografie Sarah Huston

Toen GSA-oprichtster Esther Godoy begon met skaten in de late jaren negentig - ze was toen twaalf - werd ze openhartig verwelkomd en aangemoedigd door de jongens die ze ontmoette. Ze wil er nu voor zorgen dat andere jonge vrouwen dezelfde ervaring kunnen hebben. i-D sprak met haar over de veranderingen binnen het wereldje waar ze zo veel van hield, en hoe ze probeert om het terug te krijgen.

Veel mensen realiseren zich waarschijnlijk niet dat meisjes aan het begin van deze eeuw een veel belangrijkere plek hadden in de skatewereld. Kan je me iets vertellen over hoe de scene er destijds uitzag?
Er was een jaarlijkse vrouwenwedstrijd in Melbourne, waar meisjes vanuit heel Australië op af kwamen. Ik heb toen veel meisjes ontmoet die op die manier skateten. De gemeenschap groeide enorm doordat ze het hele jaar door iets hadden om naar uit te kijken. De wedstrijd werd vier jaar lang gehouden, waarna het een paar jaar zelfs een wereldkampioenschap werd. Daarna stopte het volledig. Het viel me op dat toen ze stopten met het organiseren van evenementen voor vrouwen, de hele vrouwelijke skatescene nogal instortte in Australië.

Skater Nova Fletcher, fotografie Sarah Huston

Denk je dat de instorting van de vrouwelijke skatescene te maken heeft met het feit dat de evenementen werden gecanceld, of werden deze gecanceld omdat vrouwen minder interesse hadden?
Het kwam doordat het evenement stopte. De meisjes stopten niet met skaten, maar het brak de gemeenschap op. Je moet je realiseren dat dit in een tijd was waarin het internet pas net opkwam, dus er waren zonder het evenement geen andere manieren om gemakkelijk met elkaar in contact te komen. Het was zo belangrijk om andere meisjes te zien skaten en beter te zien worden. Als je ziet dat iemand ergens goed in is, denk je: misschien kan ik dat ook?

Gender is nooit heel gelijk verdeeld geweest: voor en na de wedstrijd waren er minder skatende meisjes. Heb je enig idee waarom die cijfers over het algemeen zo laag zijn?
Uiteindelijk komt het doordat er heel weinig geld wordt vrijgemaakt voor vrouwelijke skateboarders. Het is een beetje een kip-en-eiverhaal: het brengt niet veel op, dus steken grote bedrijven er geen geld in om het te laten groeien en zichtbaarder te maken. Het is een vicieuze cirkel die lastig te breken is.

Skater Maria Lima, fotografie Sarah Meurle

In de begindagen trok de scene individuen aan die begrepen hoe het was om een buitenbeentje te zijn. Het was een hechte gemeenschap en iedereen hielp elkaar. Naarmate skaten populairder werd, veranderde de demografie. Door het internet kunnen mensen nu zeggen wat ze willen, waardoor de negatieve kijk op meisjes is gegroeid.

Waar begint de verandering?
Jongeren volgen de industrie. Hoe kunnen we van een negentienjarige gast verwachten dat hij begrijpt hoe lastig het is voor een meisje om te beginnen met skaten? Pas wanneer mensen tegen wie ze opkijken deze veranderingen maken en meisjes verwelkomen in de gemeenschap, kunnen ze hierin groeien. Wij vrouwen moeten bewijzen dat we er ook zijn, door deel te nemen aan de gemeenschap - de industrie gaat daar uiteindelijk wel in mee. Zodra dat gebeurt, zullen jongens zich ook minder geïntimideerd voelen wanneer vrouwen hun gebied betreden. 

Alle foto's zijn onderdeel van de tentoonstelling Yeah Girl.

Fotografie Louisa Menke

Skater Malene Madsen, fotografie Lisa Kindberg

Skater Sarah Meurle, fotografie Lisa Kindberg