always now is de expositie voor het nieuwe talent van de fotoacademie amsterdam

Dit zijn de toekomstige kunst-, rapportage- en documentairefotografen die Nederland en daarbuiten gaan bestormen.

|
dec. 13 2017, 12:51pm

Foto van Marijke De Schepper

Komend weekend zal de afstudeerexpositie van de nieuwe lichting van de Fotoacademie Amsterdam te bewonderen zijn. Het werk van de 21 aanstormende fotografen zal worden getoond in Loods 6 in Amsterdam-Noord. i-D sprak vier van onze favorieten uit de expositie over hun werk en esthetiek.

Hanna Snijder

Wat zien we op de foto?
Dit is een portret van een Roemeense paardenverzorger in een circus.

Hoe zou je je esthetiek omschrijven?
Ik fotografeer ‘gewone’ mensen op een zeer esthetische wijze die teruggaat op de werken van Irving Penn, David Bailey, Richard Avedon. Vorm, licht, schaduw en compositie staan centraal in mijn portretten. De individuele verhalen van mensen spelen voor mij een secundaire rol. Ik wil me niet door hun verhalen laten beïnvloeden, maar wel door hun uiterlijk dat ik naar mijn eigen beeldtaal vertaal. Omdat vorm en hoge contrasten de belangrijkste elementen zijn in mijn portretten, fotografeer ik in zwart-wit.

Noem eens een foto of werk dat een diepe indruk op je heeft achtergelaten.
Portretten van Bette David en Orson Welles van Victor Skrebneski. Een portret van Stromae van Stephan Vanfleteren.

Door wie of wat laat je je inspireren?
Mijn favoriete fotografen zijn Irving Penn, David Bailey, Victor Skrebneski, maar ook Stephan Vanfleteren en Anton Corbijn. Ik fotografeer ook graag vrouwen, omdat ze interessante vormen hebben die veelzijdig gebruikt kunnen worden.

Hoe ziet jouw toekomstige droomproject eruit?
In de toekomst wil ik mijn esthetiek nog verder uitdiepen. Wat me ook fascineert is dat terwijl alles om ons heen uit symmetrie is opgebouwd, onze gezichten dat niet zijn. Dit fenomeen interesseert en intrigeert me.

Björn Martens

Wat zien we op de foto?
Op de foto is een Ajacied te zien in paarse rook, die afkomstig is van vuurwerk dat door supporters is afgestoken bij een training voorafgaand aan een belangrijke wedstrijd.

Hoe zou je je esthetiek omschrijven?
Als reportagefotograaf heb ik een interesse in onderwerpen die direct ‘nieuwswaarde’ hebben. Daarnaast heb ik een fascinatie voor subculturen en groepsdynamiek. Naast de dynamische beelden die bijna vanzelfsprekend voortvloeien uit mijn reportagestijl zoek ik ook altijd naar grafische, haast abstracte beelden.

Noem eens een foto of werk dat een diepe indruk op je heeft achtergelaten.
Het meest recente beeld dat indruk maakte was het beeld van burgemeester Eberhard van der Laan aan de arm van koning Willem-Alexander in de Jordaan. Ik werd getroffen door de kwetsbaarheid van de op dat moment ernstig zieke, maar zich toch sterk houdende Van der Laan.

Door wie of wat laat je je inspireren?
Als ik inspirators moet noemen zijn dat Bruce Gilden en Guus Dubbelman. De manier waarop Gilden echt dicht bij mensen weet te komen vind ik fascinerend. Vandaag de dag heeft iedereen met z’n telefoon een camera bij de hand, maar de manier waarop Gilden letterlijk op je lip weet te komen vind ik geweldig. Guus Dubbelman vind ik een van de beste journalistieke documentaire- en sportfotografen van Nederland. Zijn stijl van fotograferen en de manier waarop hij in een beeld het verhaal vertelt vind ik fijn om naar te kijken en om inspiratie uit te halen.

Hoe ziet jouw toekomstige droomproject eruit?
Na mijn boek Mijn dierbaar rood wit, waarmee ik deze week afstudeer aan de Fotoacademie, zou ik het geweldig vinden om een vervolg te maken op het boek van Bart Sorgdrager uit 1987.

Katja Poelwijk

Wat zien we op de foto?
Op de foto zie je Sivar, 8 jaar, met zijn zus Beike, 12 jaar. Sivar is biologisch gezien een meisje en heette eerder dit jaar nog Silje.

Hoe zou je je esthetiek omschrijven?
Ik ben altijd op zoek naar een bepaalde rust of verstilling en schoonheid. Waarachtigheid is ook belangrijk, ik wil geraakt worden en iets wat ‘echt’ is, komt bij mij echt binnen.

Noem eens een foto of werk dat een diepe indruk op je heeft achtergelaten.
Er is zo ongelofelijk veel goed werk dat diepe indruk op mij heeft achtergelaten, maar als ik iets moet noemen op dit moment denk ik bijvoorbeeld aan het werk van Darcy Padilla, met haar project Family Love – een prachtig gedocumenteerd werk waar 18 jaar lang aan gewerkt is.

Door wie of wat laat je je inspireren?
Ik kan niet iemand of iets noemen. Ik laat mij denk ik inspireren door alles wat bij mij zo binnenkomt – fotografie, verhalen, muziek. Verder door mensen die iets heroïsch hebben. Niet in de zin van ‘superman’, maar mensen die in hun handelen iets moedigs hebben en vaak daarmee ook iets onconventioneels laten zien, wat ook nog eens constructieve waarde heeft.

Hoe ziet jouw toekomstige droomproject eruit?
Op dit moment heb ik geen toekomstig droomproject, behalve dat ik heel graag nog heel lang Sivar blijf volgen om zo hopelijk ook een ontwikkeling over jaren te kunnen zien.

Marijke De Schepper

Wat zien we op de foto?
De foto komt uit mijn boek 'Appelblauwzeegroen', waarin ik op zoek ga naar wat ik lang heb gemist, een gevoel van verbondenheid. Ik zoek verbinding met de natuur, met dierbaren en met mijn verleden. Ik omarm mijn relatie met de dood maar vooral ook met het leven en met het nog ongeboren leven dat ik momenteel bij me draag. Op de foto zie je mijn lichaam in een ineengedoken houding, als in de baarmoeder. Het beeld straalt zowel kracht als kwetsbaarheid uit. Die combinatie zie je vaak terug in mijn beelden. De blauwe plek op het bovenbeen is dan ook een belangrijk detail in de foto.

Hoe zou je je esthetiek omschrijven?
In mijn fotografie combineer ik portretten, stills en details uit de natuur met elkaar. Daarbij heb Ik een sterke voorkeur voor close-ups en voor beelden die zonder context gefotografeerd zijn. Je ziet in mijn werk eigenlijk nooit iemand in zijn eigen leefomgeving of een landschap dat meteen de exacte plaats verraadt. Ik haal details of mensen graag los van de achtergrond. Op deze manier kan ik de beelden achteraf vrij met elkaar combineren op basis van vorm, gevoel of inhoud. Door deze soms wonderlijke combinaties ontstaat er een poëtische flow waarin droomwereld en realiteit bij elkaar kunnen komen.

Noem een foto of werk dat een diepe indruk op je heeft achtergelaten.
Er is zoveel mooi fotografisch werk dat indruk op me maakt. Maar als ik er één moet kiezen dan neem ik het werk van de Belgische Lara Gasparotto. Toen ik haar werk voor het eerst zag, voelde dat als thuiskomen. Haar fotoserie en boek Ask the Dusk is een soort dagboek dat het midden houdt tussen droom en werkelijkheid. Landschappen, portretten van haar geliefden, beelden van haar omgeving, kleur en zwart wit. Alles door elkaar heen. Haar werk straalt absolute vrijheid uit.

Door wie of wat laat je je inspireren?
Ik laat me inspireren door andere fotografen, bijvoorbeeld Lara Gasparotto, Ryan McGinley, Bertien van Manen en Sanne De Wilde. Maar ook door muziekteksten, poëzie, door de kracht die kan ontstaan na een kwetsbare periode, door de verrassingen die ik vind in een onbekend landschap of door anders te kijken naar een omgeving die ik al ken.

Hoe ziet jouw toekomstige droomproject eruit?
Ik heb niet echt één droomproject in gedachten, ik wil zóveel. 'Appelblauwzeegroen' is mijn eerste boek en ik wil snel aan een volgend boek gaan werken. Ik wil mijn poëtische beeldstijl komende jaren verder ontwikkelen en verfijnen. Daarnaast werk ik de komende periode samen met collega fotograaf Charlotte Apituley aan een bijzonder project waarin we ook andere fotografen zullen betrekken. Nu ik afgestudeerd ben aan de Fotoacademie heb ik daar eindelijk ook meer tijd voor.

Van 15 tot 18 december zal de expositie Always Now dagelijks te zien zijn in Loods 6 in Amsterdam-Noord. De toegang is gratis. Kijk hier voor meer informatie.