twaalf minuten met missy

De koningin van hiphop is terug. We spraken haar over de staat van de muziekindustrie, haar impact op popcultuur en werken met Pharrell.

door Hattie Collins
|
18 november 2015, 11:00am

Misschien was je eerste kennismaking met Missy Elliott door de video van The Rain [Supa Dupa Fly] uit 1997. Misschien tweette je over de 'hete nieuwe vrouwelijke rapper' die naast Katy Perry op het podium kwam staan bij de Superbowl dit jaar. Hoe dan ook, je eerste indruk van Melissa Elliott was direct, mind-blowing, briljant. En anders zou je zo'n indruk moeten hebben.

Sinds haar debuut, bijna twintig jaar geleden, schudt ze elk vooraf vastgesteld en geaccepteerd idee van hoe kunst eruit moet zien van zich af. Miss Misdemeanour is de voorhoede van een progressief alternatief idee van schoonheid, vrouwelijkheid en creativiteit. Ze heeft het idee van gewoonheid met haar geluid, teksten en video afgewezen. In een tijd waarin muzikanten graag alles laten zien - fysiek en emotioneel - staat Missy als een zonderling en iconoclast. Ze deed nooit haar kleren uit, ze heeft nooit iemand beledigd, ze ontliep zelfs alle aandacht (denk aan haar optreden met Madonna, Britney en Christina tijdens de EMA's in 2003 ). Ze heeft haar naam niet aan allerlei merken verbonden, alleen aan Adidas, een merk waar ze duidelijk van houdt. Je zult haar naam niet zien staan op een drankfles, een boek of bedlakens (ook al zouden wij dat best leuk vinden). Nee, Missy heeft heel vaak stilletjes de muziek in alle mogelijke richtingen gegooid. Of het nou via haar eigen platen was, of via werk als schrijfster en producer van artiesten als Mariah, Little Mix, Mel B, Lil Kim, Aaliyah, Ciara en Tweet.

Maar de laatste tijd is ze een beetje stil. De laatste release van Missy Elliott was haar album The Cookbook uit 2005, los van twee low-key nummers van Timbaland uit 2012, waar ze aan meewerkte.

Toen was er de Superbowl, en Missy was terug. We werden eraan herinnerd (niet dat het nodig was) hoe belangrijk Elliott was, en nog steeds is. Ze trad op voor 118,5 miljoen mensen met een Wang pet, haar grote oorbellen, en een heerlijke grijns op haar gezicht. Ze sloopte de tent met The Rain, Hot Boyz, Get Ya Freak On en Lose Control. Daarmee bracht ze ons terug naar een tijd voor Instagram, selfies en memes.

Sinds 7 februari 2015 hangt er iets in de lucht: een Missy-sized aardverschuiving. Ze begon toen al te hinten naar een samenwerking met Skateboard P, maar het werd tot begin oktober rustig. Toen kondigde ze aan dat ze samen had gewerkt met Janet Jackson op BURNITUP! Afgelopen donderdag kwam eindelijk de WTF (Where They From) video online, en nu al is hij meer dan 12,7 miljoen keer bekeken. Het internet smolt. WTF is een triomfantelijke terugkeer, met terugblikken op 1997 en een vooruitblik op 2097. De video is al verschenen in meerdere nieuwsverhalen, en mensen zijn vol lof over de met Segways bestrooide en met poppen beladen clip. Het maken van WTF begon al in maart 2015, vertelt Missy. Zo serieus neemt ze het visuele aspect dus - en zo weinig haast had ze met haar comeback.

"Ik had een pauze nodig," geeft Missy toe tijdens een kort maar leuk telefoontje met i-D, afgelopen vrijdag. In dit exclusieve interview met de rapster, producer en schrijfster vertelt i-D hoe ze haar weave naar de gallemiezen hielp van de zenuwen voor de release van WTF. Ze vertelt waarom ze, letterlijk, bloedt voor haar kunst, en waarom we Pharrell allemaal dankbaar moeten zijn voor haar terugkeer in de rap.

Waar in de wereld zit je nu?
Ik zit in New York, waar het allemaal gebeurt, waar mensen een bestemming hebben. Ik ben er!

Hoe voelde je je over de reacties op WTF?
Ik ben zo nederig dankbaar. De avond voor hij uit kwam, voelde ik me net een klein kind dat zat te wachten tot de Kerstman door de schoorsteen kwam. Ik voelde angst en zo veel meer. Ik hoopte gewoon dat iedereen de video leuk zou vinden. Ten eerste wil ik God bedanken en Pharrell, Dave Meyers en Hi-Hat. Zonder hen was het niet mogelijk.

Je hebt geen eigen projecten gedropt sinds Cookbook uit 2005. Was de druk nu groter dan ooit?
Oh, de druk lag zeker hoger! Toen Tim en ik deze platen [9th Inning en Triple Threat] uitbrachten, brachten we ze gewoon uit, snap je? Daarom lanceerden we ook nooit een video. Deze keer was die druk er echt, want ik wist dat ik een video had gemaakt. Het was niet alleen van 'gaan ze de plaat leuk vinden?' Ik weet dat mensen mij kennen om mijn video's, dus de verwachting onder mensen die met mijn muziek opgroeiden was hoog. Mijn hemel. Ik zweer het, ik dacht dat ik mijn extensions uit mijn hoofd zweette op de avond voor de release! Mijn weave was helemaal verrot toen ik wachtte tot de video uit kwam.

Waarom nu? En hoeveel beïnvloedde het Superbowl optreden je terugkeer als soloartiest?
Ik weet niet meer waar ik was, maar mijn manager belde en zei: "Wil je de Superbowl doen?" Ik zat alleen maar naar mijn telefoon te staren van 'zei ze net de Superbowl?' Ik dacht, 'wie slaat nou de Superbowl af,' maar daarna dacht ik: 'Waarom zou ik op dit moment de Superbowl doen? Ik heb niks uitgebracht, maar ik doe het.' Ze zei dat Katy Perry me wilde spreken en dat ze met mij wilde optreden. Ik dacht meteen dat ze wilde dat ik Last Friday deed, die we samen opnamen. Toen Katy en ik aan de telefoon hingen, zei ze dat ze een groot fan was van mijn werk en dat ze wilde dat ik optrad. Ze wilde dat ik drie van mijn nummers deed. Ik kan haar niet genoeg bedanken. Duizend bedankjes zouden niet volstaan. Ze stond toe dat ik mijn nummers deed, op haar optreden. Ze zei: 'Als je een nieuw nummer hebt, moet je die spelen. Dit is het moment om het te doen.' Destijds had ik wel wat nummers, maar ik vond ze zelf niet super. Ik zei dat ik liever de klassiekers deed. Ze zei: 'Weet je het zeker, dit levert je enorm veel kijkers.' Ze gaf het allemaal aan mij, maar ik besloot toch de classics te doen. Ik heb voor flinke menigtes opgetreden, maar de Superbowl was het engste moment - naast het wachten tot de video online ging, haha. Dat was een spannend moment.

Waarom nu? Is deze plaat deel van een groter Missyproject dat nog komt?
Nou, Pharrell nam contact met me op. Dat was nog voor de Superbowl. We traden allebei op bij de BET awards van 2014, en na de Superbowl belde hij van: 'Yo, wat ben je aan het doen?' Ik was het huis aan het schoonmaken! Ik was weer mijn normale leven gaan leiden. Ik was aan het stofzuigen, honden uitlaten, enzovoort. Na de Superbowl deed ik gewoon weer normaal. Hij zei: 'Ik probeer je niet te dwingen, maar mensen missen je. Zag je wat er gebeurde? Heb je de lijsten gezien?' Ik denk dat ik nog een beetje in shock was. Het was nog niet echt binnengekomen. Hij zei: 'Ik wil met je de studio in.' Wie wijst Pharrell af? Hij liet me naar LA komen, en we gingen de studio in. 'Yo! Ik heb echt een sick beat,' zei hij. Weet je, Pharrell is echt zen, heel yoga. Hij is echt een lieverd. Maar deze keer was hij echt ghetto. 'Yo, ik heb een sick nummer voor je, ik heb mijn rap al geschreven, nu jouw bars nog.' Dus hij speelde het, en ik was meteen 'oh my goodness'. Hij zei: 'I know you gon' kill it'. Ik wilde het mee naar huis nemen en er voor gaan zitten. Als iets zo goed is, wil ik er niet meteen op springen, ik wil er zeker van zijn dat ik mijn beste werk lever. Hij zei: 'Luister, onthoud wie je bent. Je bent altijd al leuk en bezield. Je zorgt altijd dat mensen willen dansen. Kijk in de spiegel, en zie wie je bent. Het is tijd, het is jouw tijd.' Zo is het gebeurd, haha. Toen we het nummer hadden, wist ik dat het tijd was een video te maken. Die poppetjes had ik iemand op straat zien doen. Ik hield dat idee vijf jaar in mijn hoofd, want ik had geen nummer die paste bij dat idee. Ik liet Pharrell een clipje zien, en hij zei 'Je weet dat je hier een video van moet maken'. Geloof het of niet, we waren sinds maart met deze video bezig. Het kostte twee-en-een-half, drie maanden om de poppetjes te maken. Het was zeer gedetailleerd. We hadden mensen van StarTrek die meewerkten met de video, dus het was veel.

Wat is het concept van de video?
Het begon met de poppetjes. De beschilderde gezichten waren het idee van mijn make-up artist. De boxscene is van Dave, en hoe de beschilderde gezichten veranderen is ook een Dave-creatie. We wisten allemaal dat er een soort iconische outfit in moest. We bedachten het glazen pak, dat was echt zwaar om te dragen, want het was echt gesneden glas. Ik bloedde en alles! Ik was het helemaal zat, maar het moest zo gebeuren.

Je hebt echt geleden voor je kunst...
Nou, voor elke video heb ik geleden. Ik was bebloed. Overal was bloed!

In WTF zit een regel: 'Don't give up when people doubt you.' Je zei dat alleen Pharrell je duidelijk kon maken dat je zo'n impact hebt op de popcultuur. Verloor je je zelfvertrouwen?
Oh, zeker. Ik ben nooit gestopt met opnemen, maar ik had een periode dat ik... Iets wat mensen vaak niet weten is dat ik net zo lang zelf muziek maak en schrijver en producer ben. Dus ik moest voor anderen muziek schrijven en produceren, en tegelijkertijd mijn eigen geluid en mezelf als artiest bewaren. Dus al die tijd deed ik 'Missy' en zorgde ik dat al die andere artiesten ook een eigen geluid kregen. Dat vond ik moeilijk. Eerst viel het mee, maar het stapelde zich op, en toen werd het zwaar. De meeste mensen doen het niet. Je kunt waarschijnlijk op een hand tellen hoeveel artiesten voor zichzelf en anderen muziek maken, en daar ook succesvol in zijn. Ik had een pauze nodig. Maar in die pauze verloor ik de tijd. Toen werd ik ook ziek [Missy Elliott kreeg in 2011 te horen dat ze de ziekte van Graves had]. Daarna kwam er een periode dat ik dacht: 'Kan ik het nog wel?' Helemaal als je een hele nieuwe generatie kinderen ziet aankomen. Ik wist niet hoe ik daar tussen paste. De muziek is niet hoe het was. Dat is mijn strijd, maar aan de andere kant, heb ik er nooit tussen gepast! Nooit! Maar er was toch nog een strijd. Willen mensen nog wel iets creatiefs en riskants horen? Misschien accepteren mensen mijn muziek niet meer. Dus ik voerde een strijd, en ik dank God voor mensen als Pharrell. Hij had destijds overal Happy draaien en hij hoefde niets met mij te delen. Toch zei hij: 'Bel me wanneer je wilt, want ik heb hetzelfde doorgemaakt als jij nu. Ik wil er voor zorgen dat je er weer bovenop komt. Ik weet hoe het voelt.'

Wat vind je van de muziekindustrie in 2015? Er zijn een paar grote persoonlijkheden die veel lawaai maken: Adele, Rihanna, Kanye, Justin, Miley, Taylor. Wat zijn je gedachten over het algemene klimaat?
Ik denk dat er veel goede artiesten zijn. Dat moet ik wel zeggen. Adele, zij is nu de grote ster. Ik snap iemand als Rihanna. Ze is een superster, ik snap het. Beyoncé, zij is van mijn tijdperk, en ze is meer dan een superster! Wat ik leuk vind aan Kanye, is dat hij ook niet in de mal past. Hij doet wat hij wil. Mensen bekijken hem, en denken misschien: 'Kanye is weer bezig,' haha. Maar dat kan ik respecteren en wat hij met zijn muziek doet, is niet 'ik doe wat nu hot is'. Dat gevoel kreeg ik in de studio. Ik waardeer zulke artiesten. Mensen willen dat ook. Daarom kon Adele even rusten en terugkomen. Zo was het altijd al. Ze laat mensen zien dat echte fans op je wachten, als je talent hebt. Dus ja, er is nu veel goed spul. Maar er is ook veel crazy shit... Maar, ja, er is echt veel goede muziek nu.

@MissyElliott

Haal WTF hier.

Credits


Tekst Hattie Collins

Tagged:
WTF
Pharrell
Missy Elliott