de steve zissou-schoenen van adidas zijn eigenlijk net als guns 'n roses bandshirts

Door merchandise te dragen van culturele fenomenen die een tikje fout zijn, kun je ook eens voelen hoe het is om overal mee weg te komen.

door Tim Fraanje
|
12 juli 2017, 12:39pm

Onlangs presenteerde Adidas replica's van de iconische schoenen van Steve Zissou, de hoofdpersoon van het Wes Anderson meesterwerk 'The Life Aquatic'. De schoenen waren al uitverkocht nog voordat ze überhaupt uitkwamen, wat niet raar is, want als je een personage bent in een film van Wes Anderson ben je automatisch een stijlicoon. Estheten overal ter wereld hebben zoveel gekwijld bij de perfect gestileerde scènes van de regisseur dat je, varend door hun lichaamsvocht, bijna zelf een aquatische film zou kunnen maken.

Anderson weet waar hij zijn inspiratie vandaan moet halen. De succesvolle natuurdocumentairemaker en milieubeschermer Jacques Cousteau, die model stond voor Zissou, was ook niet vies van een modestatement op zijn tijd. Niet veel mensen kunnen een pijp en een rode muts hebben. Als je dat ook nog combineert met een speedo of een wetsuit ben je aardig goed bezig.

Maar hoewel hij zijn stijl helemaal ownt en altijd op dat spannende randje balanceert tussen een mysterieuze kikvorsman en een Bretonse kabouter, kwam Cousteau weg met allerlei praktijken die, zeker voor natuurbeschermers, toch wel redelijk dubieus te noemen zijn. Aan de lopende band worden er in zijn films explosieven in de zee gegooid zodat de dode vissen, het onderzoeksmateriaal, massaal boven komen drijven. Ook harpoeneren Cousteau en zijn matrozen haaien om ze op het dek neer te knuppelen en lunchen ze met misdadige hoeveelheden kreeft. Het is niet kwaad bedoeld, ze zijn hooguit net wat te enthousiast: juist die achteloosheid maakt het aantrekkelijk.

Wes Anderson vergrootte die joie de vivre nog wat uit in zijn film, en voegde er ook een vleugje sentiment aan toe: Steve Zissou heeft problemen met het tonen van zijn emoties en laat wraakgevoelens voor een haai zich vermengen met zijn wetenschappelijke missie. Hij wordt nog sympathieker, maar dat tikkeltje foutheid beklijft.

Het succes van de Steve Zissou-schoenen zou zomaar wat te maken kunnen hebben met die foutheid. Want wie zou er niet in de schoenen willen staan van een natuurdocumentairemaker in die onbezonnen tijden. De wereld is je speeltuin: je komt net zo makkelijk weg met een speedo en een bizar mutsje als met het opblazen van de halve zee. Je bent eigenlijk een hufter maar toch wil iedereen met je gezien worden.

De Steve Zissou-schoenen zijn eigenlijk net als de Guns 'n Roses-bandshirts, die een tijdje geleden zo populair waren dat ze zelfs bij de H&M lagen. Ze werden niet meer alleen gedragen door de 'echte' fans, maar juist ook door mensen die eigenlijk wel wisten dat het een foute bedoening was. Inmiddels hebben de bandleden hun interne ego-strijd bijgelegd, komen ze netjes op tijd voor optredens en kun je er, bijvoorbeeld voor het concert van vanavond in het Goffertpark, met een georganiseerde bus naartoe. Maar Guns 'n Roses zal voor altijd geassocieerd worden met drugsorgieën, drankmisbruik, grote ego's, onderlinge ruzies, geweldsincidenten, half afgemaakte shows en het aan de lopende band afdanken van groupies.

Het zijn een stel klootzakken, maar ze komen ermee weg, net zoals ze dat doen met hun haarbanden, strakke leren broeken en Louis Quatorze-jasjes. Hun lompe bravoure maakt ze juist schattig en kwetsbaar, hun stijl is de stijl van mensen die schijt aan de wereld hebben. Wie wil zich nou niet af en toe zo voelen? Met een shirt van Guns 'n Roses of de schoenen van Steve Zissou kan dat. Door merchandise te kopen van dingen die een tikkeltje fout zijn, omarm je de onbeholpen hufter die in ons allemaal zit een klein beetje. 

Credits


Tekst Tim Fraanje
Screenshot via Youtube

Tagged:
Guns N Roses
Wes Anderson
Jacques Cousteau
Cultuur