de kunstenares die moedervlekken uitdeelt

Beeldend kunstenaar Sanne Vaassen heeft 403 moedervlekken. Jij kan er nu een uitkiezen en deze permanent op je lichaam laten tatoeëren.

door Eveline Briand
|
30 maart 2016, 1:50pm

'Zoals een zandkorrel uit de woestijn in de vorm van een regendruppel op mijn wang kan vallen door de verdamping van water uit een ver land.' Beeldend kunstenaar Sanne Vaassen voelde zich altijd al aangetrokken tot beweging of dingen die veranderlijk zijn. De krachtmeting tussen de controle en krachten die buiten ons liggen, is de rode draad in haar werk.

Sanne is één van de opkomende kunstenaars die vanaf vandaag haar project, Cartography tijdens Unfair zal tonen. Ze kiest ervoor om een intiem moment met de bezoekers te delen en wie wil kan één van haar 403 moedervlekken laten tatoeëren. Voor haar gaat het over de overdracht die zal plaatsvinden. "Iedereen heeft ze, en toch staan ze bij iedereen op een andere plek. Ik vind dat indrukwekkend, die fragiliteit en vergankelijkheid van moedervlekken." 

Wat houdt Cartography in?
Ik heb hiervoor al een project gedaan over moedervlekken, My continental drift. Toen konden mensen een tijdelijke tatoeage laten zetten van al mijn moedervlekken samen. Ik wilde de geleidelijke verandering van de vlekken op mijn huid onderzoeken. Cartography is een vervolg daarop en in tegenstelling tot de vorige keer zijn het nu permanente tatoeages.

Waarom kies je nu voor permanente tatoeages?
De tijdelijke tattoos waren een eerste stap en waren bedoeld als momentopname. Toen heb ik al mijn moedervlekken bij elkaar geplaatst om te weten te komen hoe groot die oppervlakte zou zijn. Het was boeiend om te zien dat je tijdelijk een deel van mijn huid kan dragen. Nu voor Cartography heb ik in samenwerking met The Ink Society in Utrecht ervoor gekozen om met echte tattoos te werken.

Waarom zijn moedervlekken belangrijk voor je?
Wat ik zo interessant vind aan moedervlekken is dat ze bepalen wie je bent. Ze zijn een onderdeel van je huid en van je identiteit. Ik vind het mooi dat ze veranderlijk zijn, want je kan er opeens twee moedervlekken bij hebben. Het zijn fascinerende, kleine dingen die een soort van tekening op je lichaam vormen.

Hoe ben je op het idee gekomen om jouw moedervlekken in kaart te brengen?
Ik ben altijd op zoek naar beweging of dingen die veranderen, wat voornamelijk de rode draad is in mijn werk. Dat kunnen bijvoorbeeld vallende bladeren zijn die ik probeer te grijpen. Het zijn verschijnselen die een soort van veranderlijk proces doorstaan. Dat geldt ook voor moedervlekken, die geleidelijk van vorm veranderen en verdwijnen. Iedereen heeft ze, en toch staan ze bij iedereen op een andere plek. Ik vind dat indrukwekkend, die fragiliteit en vergankelijkheid van moedervlekken. 

Tijdens Unfair kunnen mensen één van jouw moedervlekken uitkiezen en ze laten tatoëren. Ga je het niet raar vinden dat mensen met jouw moedervlekken rondlopen? Is het niet iets heel persoonlijk?
Ja, het is inderdaad wel een heel gek idee. De eerste persoon die één van mijn moedervlekken heeft laten tatoeëren, was mijn zusje. Het was een heel intiem moment om die overdracht van mijn moedervlekken te aanschouwen. Samen kwamen we tot het besef dat we bijna dezelfde moedervlek op onze schouder hebben. Grappig om te zien hoe ze ons als persoon bepalen. Vandaag zullen er nog vijf mensen een deel van mijn identiteit op hun huid dragen, maar dat zijn vrienden en familie.

Zondag kunnen andere mensen, die ik niet persoonlijk ken, een permanente tattoo laten zetten. Ik heb even getwijfeld. Zou ik dat wel doen? Maar eigenlijk is dat net mooi, om een intiem moment met onbekenden te delen. Ik zal samen met hen kijken welke moedervlek het best bij hen past.

Ga je tijdens de kunstbeurs model staan om jouw moedervlekken te laten zien?
Ik heb een kaart gemaakt die alle informatie bevat. Het is een soort poster geworden waarop mijn moedervlekken genummerd en geordend staan. Op mijn lichaam zie je de kleur en de vorm beter, in tegenstelling tot de kaarten die eerder schematisch zijn. Net voor iemand de tatoeage laat zetten, wil ik even een intiem moment met de persoon in kwestie zodat we kunnen zien hoe de verhoudingen zullen zijn. 

Waarom kunnen mensen de plaats en vorm van de moedervlek niet bepalen?
Ze krijgen een exacte kopie van de moedervlek, dus wil ik dat ze dezelfde vorm en plaats hebben. Het gaat over mijn identiteit die ze voor altijd op hun huid zullen dragen.

Hoeveel moedervlekken heb je? En hoe heb je ze geteld?
Van top tot teen heb ik er in totaal ruim 403 en een vriend heeft me geholpen om ze allemaal te tellen. We hebben alle vlekken genoteerd en gefotografeerd en op basis van die foto's en aantekeningen heb ik een grafische kaart opgesteld.

Bezoekers krijgen ook een poster en een polaroid mee. Ga je hen achteraf ook in kaart brengen?
Het lijkt me leuk om iedereen achteraf uit te nodigen, en te kijken waar ze een moedervlek hebben laten tattoeëren. Ze staan allemaal in verbinding met mij.

Wat wil je hiermee bereiken of aantonen?
Cartography is een combinatie van mijn andere werken. Het is het vastpakken van een moment. Zo heb ik eens een keertje water proberen te vangen via een gipsen plaat. Ik wil een exacte kopie van mijn moedervlekken creëren en ze overzetten op een andere plaats. Dat proces roept vragen op, want wat is dat dan als je iemands moedervlek overneemt?

Waarom wil je zo graag de tijd stilzetten?
Het ontstaat vanuit een interesse. Ik wil een moment stilzetten, en zo de fragiliteit van het leven laten zien. Het is een soort stilstand ergens tussenin.

Is identiteit belangrijk voor je?
Ja zeker, vooral binnen dit project speelt het een belangrijke rol. Moedervlekken bepalen wie jij bent, waardoor het al snel persoonlijk wordt.

Sanne Vaassen exposeert vandaag en zondag 3 april op Unfair in Amsterdam. Tijdens deze kunstbeurs kan je het nooit eerder vertoonde werk van veertig aanstormende en gevestigde talenten ontdekken. Verwacht performances, lezingen, exposities en radio-uitzendingen. Meer info vind je hier

Credits


Tekst Eveline Briand 
Tekeningen via Sanne Vaassen 

Tagged:
Amsterdam
unfair
cartography
Cultuur
sanne vaassen