free the nipple-regisseur lina esco over topless door New York rennen

Terwijl de Free the Nipple-beweging verder strijdt, hebben wij het met Lina Esco, de regisseur van de gelijknamige film, over waarom vrouwen dezelfde rechten als mannen zouden moeten hebben.

door Tish Weinstock
|
06 december 2014, 12:55pm

Tenzij je onder een steen geleefd hebt, heb je waarschijnlijk gehoord van "free the nipple". Het is een hashtag, de naam van een beweging en nu ook de titel van een film die deze maand uit zal komen. Waar het allemaal ooit begon als een tegenreactie op het censuur ten opzichte van de vrouwelijke tepel (in Amerika is het in 35 staten verboden om je tepels te laten zien), focust de film zich nu op een groep topless vrouwen die als protest de straten van New York opgaan. Wij hadden het met regisseur Lina Esco over topless zijn in het openbaar, over problemen met de politie en over waarom zoveel mensen aanstoot nemen aan de vrouwelijke tepel.

Wat is het verhaal achter Free the Nipple en waarom besloot je er een film van te maken?
Het idee voor de film ontstond vier jaar geleden al, voor de beweging. Mijn beste vriendin is mijn grootste inspiratie - ze is de meest vrije persoon die ik ken. Ze werd de kerk uitgeschopt toen ze vijf maanden oud was omdat haar moeder haar de borst gaf. Sindsdien heeft ze er haar levensmissie van gemaakt om niet volgens de wetten te leven - ze wil gewoon vrij zijn. Als je naar haar huis gaat is ze altijd naakt en ik ben op zeker moment filmpjes van haar gaan maken.

Terwijl ik bezig was met het script ben ik gaan kijken naar de geschiedenis van ongelijke rechten voor de geslachten en vrouwenrechten, helemaal tot aan Susan B. Anthony aan toe, die eind 19e eeuw een van de eerste Amerikaanse vrouwen was die de strijd aanging voor vrouwenrechten. Ik realiseerde me dat ik een vermakelijke film wilde maken, niet een film die mensen waarheden wil opleggen. Het draait om de passie die we voelen voor dit doel.

Waarom was het zo belangrijk voor je om deze film te maken?
Ongelijkheid is iets dat me bezighoudt. Ik heb me nooit ongelijk gevoeld aan mannen; alle mannen in mijn leven zijn geweldig. Ik heb niks om over te klagen, maar als ik aan het grotere geheel denk, zie je overal ongelijkheid. In Hollywoodfilms is het hoofdpersonage altijd een man en de vrouwen leven door deze mannen. We hebben niet genoeg sterke vrouwelijke rolmodellen. Ik wil dat jonge jongens en meisjes erdoor geïnspireerd worden. We zijn allemaal hetzelfde, maar worden niet als gelijken behandeld.

Waarom is het zo belangrijk om een vermakelijke film te maken in plaats van een documentaire?
Een documentaire is zo serieus. Ik ben opgegroeid met het theater, en wist al lang dat ik ooit iets wilde regisseren, maar ook dat dat iets moest zijn waarover ik gepassioneerd moest zijn. Ik wilde het grappig maken om mensen er op die manier bij te betrekken.

Ben je weleens bang geweest dat de naam "Free the Nipple" een afleiding zou zijn van de integriteit van het doel?
Als ik een film zou maken en die iets van Equality zou noemen, zou niemand erover praten! Het hele punt is om de dialoog te starten met mensen en de vraag centraal te stellen waarom de tepel het meest obscene ding ter wereld lijkt te zijn.

Hoe ga je om met mensen die je beschuldigen van het populariseren en grappig maken van zo'n serieus iets?
Critici hebben gezegd dat je een prijskaartje aan feminisme hangt met Free the Nipple-shirts, alle potentiële bioscoopkaartjes en door het feit dat je beroemdheden als Miley en Cara gebruikt om het te promoten. Er zullen altijd haters zijn. Veel daarvan komt van onwetendheid; het geld van de T-shirts en dergelijke wordt gebruikt voor advocaten wanneer we ermee naar de rechter willen stappen, zodat gelijkheid iets wettelijks kan worden onder de federale overheid.

Wat voor obstakels ben je tegengekomen?
Miljoenen! Met een naam als Free the Nipple is het heel moeilijk geweest om licenties te krijgen voor alle muziek. De reden dat ik in New York wilde schieten is dat het daar sins 1992 legaal is om je tepels te laten zien. Maar toen we de openingsscène schoten met een klein leger aan topless meisjes die over Wall Street renden, kwam een agent zodra ik "actie!" riep naar me toe en zei hij "als je deze meisjes niet vertelt om wat kleren aan te trekken leg ik je productie plat" - terwijl we een vergunning hadden! Ik antwoordde "het is legaal om topless te zijn in New York!", waarna hij zei "het lijkt voor een voorbijganger op porno".

Hoe was het om topless te zijn in het openbaar?
Ik ben katholiek opgevoed en dus heel onderdrukt. Topless de straten van New York opgaan was dan ook een van de engste dingen die ik ooit gedaan heb, maar ook het meest bevrijdende ding. Als een man je dan vertelt dat het niet mag, voel je je zo klein.

Denk je dat het in de toekomst beter zal zijn?
Ik denk dat het heel lang zal duren, maar de volgende generatie begint er al over te schrijven - 13-jarigen worden erover onderwezen. Mensen op school praten over Free the Nipple, leraren beginnen erover… Het heeft zijn weg al gevonden naar het onderwijssysteem, dus er is zeker hoop.

freethenipple.com

Credits


Tekst Tish Weinstock
Filmstills uit Free The Nipple, 2014, Lina Esco

Tagged:
freethenipple
Free the Nipple
Cultuur
lina esco