een intiem onderzoek naar seksualiteit en zelfontdekking

De Italiaanse fotograaf Sara Lorusso maakt gebruik van bloemen en fruit in haar onderzoek naar de vrouwelijke vorm.

|
jul. 27 2018, 12:02pm

Toen Sara Lorusso op haar zestiende verjaardag een camera van haar ouders kreeg, gebruikte ze die meteen om "iedere vierkante centimeter" van haar lichaam te fotograferen. "Die periode dat ik me ontwikkelde van meisje naar vrouw, beleefde ik met een camera in mijn handen," legt Sara, die nu eenentwintig is, uit. "Al gauw merkte ik dat, net als mijn lichaam, mijn fotografie zich ook ontwikkelde." Ze begon haar lens te richten op haar vriendengroep, en legde de intieme momenten vast die ze samen beleefden in haar geboortestad Bologna in Italië, voordat ze haar eerste fascinatie weer oppakte: de vrouwelijke vorm. Met gedimd licht en soft focus begon ze delen van vrouwenlichaam te fotograferen, om zo seksualiteit verder te ontdekken. Haar moderne kijk op portretfotografie is nog kwetsbaarder door haar gebruik van onder andere bloemen en fruitstukken, die ze inzet als symbolen voor intieme lichaamsdelen. Gesneden meloenen, ontpitte avocado's, gebakken eieren en boterhammen, bijvoorbeeld, worden zo vagina's, borsten en vulva's. "Ieder beeld bevat een referentie naar vrouwelijke seksualiteit, een heeft vaak wat idyllisch, delicaats of gevoeligs," vertelt Sara. "Ik wil vrouwen aanspreken, onze vagina's, borsten, onze vormen, zonder in clichés te vervallen, en vooral: zonder vulgair te zijn. Ik beschrijf dit project vaak als een tedere metafoor voor seks."

Toen je foto's van jezelf begon te maken op je zestiende, was dat toen voor jou een manier om je eigen seksualiteit te onderzoeken?
Fotografie was voor mij een middel om om te gaan met de verandering van mijn lichaam, en het langzaam ontdekken van een nieuwe ik. Op een dag bekeek ik mijn eigen foto's en besefte ik dat ik een vrouw was geworden. Ik experimenteerde met verschillende vormen, en poseerde bijvoorbeeld ook voor spiegels. Zo probeerde ik via mijn camera te begrijpen wie ik was.

Hoe begon deze serie over seksualiteit?
Ik begon met het fotograferen van een vriendin. Ze vertrouwde mijn ideeën en vond het okay om gefotografeerd te worden. Later bedacht ik me dat het nog interessanter zou zijn om verschillende vrouwen en lichamen vast te leggen. Dus begon ik vrouwen die ik kende te benaderen. Ik heb in dit project nog nooit met iemand gewerkt die ik niet kende, omdat ik wil dat degene die ik fotografeer er dezelfde idealen op nahoudt.

Wat fascineert jou zo aan de vrouwelijke vorm?
Vanaf dat ik voor het eerst met fotografie bezig was, was mijn lichaam een focuspunt. Ik begon zelfportretten te maken, terwijl ik at, mijn tanden poetste, met mijn vriendje zoende. Ik zag het als en manier om een dagboek bij te houden, maar dan aan de hand van beelden. Door die foto's hoopte ik dat anderen mij beter zouden begrijpen, maar ook vrouwen in het algemeen. Het begon met mijn lichaam, en verplaatste zich uiteindelijk naar het vrouwelijke lichaam. Als ik een man was geweest had ik me op het mannelijke lichaam gefocust. Ik moet altijd eerst zelfonderzoek doen, voordat ik dat bij anderen kan. Ik ben ook geboeid door huid, en alle imperfecties op een lichaam. De mens is juist in die onvolkomenheden prachtig. Ik fotografeer mezelf ook het liefst zo naturel mogelijk, zonder make-up, met puistjes, omdat ik het prima vind hoe ik eruitzie zonder filters.

Waarom gebruik je vaak bloemen, fruit en andere objecten in je werk? Wat symboliseren ze?
Ik zag de vrouw altijd als een vrucht die je kon proeven, een bloem die je kon ruiken of een plant die groeide. Ik begon alles te observeren – van fruit dat ik at, tot de ham in mijn broodje. Ze deden me denken aan lichaamsdelen, en werden toen onderdeel van mijn fotografie. In dat broodje zag ik schaamlippen, of in de binnenkant van een bloem zag ik een clitoris. Voordat ik iets at ging ik daar naar op zoek.

Wat hoop je dat je foto's overbrengen?
Mijn werk wordt vaak omschreven als 'mooi', om de compositie en het kleurgebruik. Maar, hoewel ik daar ook echt mijn best voor doe, is dat niet mijn hoofddoel. Ik hoop dat er in ieder beeld een referentie naar vrouwelijke seksualiteit voelbaar is, iets bijna idyllisch, delicaat en gevoelig. Ik wil vrouwen aanspreken, onze vagina's, borsten, onze vormen, zonder in clichés te vervallen, en vooral: zonder vulgair te zijn. Ik beschrijf dit project vaak als een tedere metafoor voor seks.

Wat hoop je dat anderen van je werk vinden?
De afgelopen jaren heb ik verschillende projecten gedaan, allemaal in andere stijlen, omdat ik nog bezig ben om mijn handtekening te ontdekken. Wel zijn mijn foto's altijd intiem. Als iemand mijn fotografie bekijkt hoop ik dat ze het gevoel hebben dat ze een kijkje hebben gekregen in mijn wereld. In mijn huis, mijn woonkamer, mijn badkamer; alsof ze mijn familie zijn. Ik hoop dat ze vervolgens teruggaan naar hun eigen huis en daar nog steeds aan denken; aan dat jonge fragiele meisje dat haar wereld laat zien, in de hoop dat anderen hun seksualiteit vrijer durven te uiten.

@loruponyo

Credits


Tekst Zio Baritaux
Fotografie Sara Lorusso