Fotografie Eugene Shishkin 

moskou is diverser dan je dacht

Anastasiia Fedorova

Anastasiia Fedorova

In een stad die vaak stereotyperend gezien wordt als overwegend wit, maken we kennis met de jeugd van over de hele wereld die van Moskou hun thuis heeft gemaakt.

Fotografie Eugene Shishkin 

Met Rusland als host van het WK voetbal is Moskou een ontmoetingsplek geworden voor talloze mensen uit alle windstreken. Maar niet veel mensen weten dat de Russische hoofdstad haar eigen rijke historie heeft als het aankomt op diversiteit. Met een bevolking van bijna twaalf miljoen mensen heeft Moskou altijd al mensen van over de hele wereld aangetrokken – vanuit de rest van Rusland, Siberië tot het Midden-Oosten, buurlanden met een gedeeld Sovjet-verleden en de meest afgelegen plekken ter wereld.

Hoewel Rusland vaak wordt neergezet als een compleet wit land (en wiens conservatieve regering maakt die perceptie maar wat graag deel van hun ideologie), laat Moskou het ware multiculturele gezicht van de natie zien. Hoewel vooroordelen en ongelijke behandeling er nog steeds aan de orde van de dag zijn, is er een nieuwe generatie stadsbewoners opgestaan die zich hard maken voor een open en inclusieve gemeenschap.

i-D sprak met jongeren in Moskou over het plezier en de pijn achter het leven in de grote stad, en de uitdagingen die daarbij komen kijken.


Gladstone Makhib, 26, acteur
“Ik ben geboren in Tiraspol in Moldavië en verhuisde op mijn zestiende naar Moskou. Ik hou van de dynamiek in de stad. De stijl, het eten, mijn vrienden en onze kleine kring van kunstenaars. Ik hou van de Tretyakov galerie en het Garage Museum of Contemporary Art. Ik hou van de rivier en de Patriarch Ponds, alle plekken waar water is in de stad. Mensen in de stad kunnen vaak onbeschoft en boos zijn, maar ik heb gelukkig open mensen om me heen verzameld. De onderdrukking van minderheden is een groot probleem in de stad. Russen zijn vaak niet heel vriendelijk tegenover andere etniciteiten. Er is sprake van een sociale hiërarchie en een gebrek aan sociale mobiliteit. Je zult weinig mensen van kleur economie zien doceren aan de universiteit van Moskou bijvoorbeeld, maar je zult wel veel mensen van kleur de straten zien schoonmaken, omdat hun arbeid goedkoper is voor de Russen. Voor mij is dat racisme in 2018."

Maya Boytunova, 18, student
Ik ben geboren in Jakoetsk en verhuisde twee jaar geleden, na mijn studie, naar Moskou. Mijn ouders komen uit de Sakha Republiek. De taal van Jakoetsk en de mentaliteit hebben altijd een grote rol gespeeld in mijn leven. Ik denk ook dat je je achtergrond niet moet negeren. Als je geen respect hebt voor waar je zelf vandaan komt, hoe kun je dan respect hebben voor anderen? Ik vind het fijn dat er in Moskou zoveel plekken zijn waar je met vrienden kunt afspreken en culturele dingen kunt doen. En dat je in een grote stad bijna onzichtbaar kunt zijn soms. Andermans meningen doen er dan minder toe, wat heel bijzonder is."

Aytal Boytunov, 20, student
“Ik ben geboren en getogen in Jakoetsk, en woon pas een jaar in Moskou. Mijn nationaliteit is heel belangrijk voor me. Er liggen veel kansen in Moskou, en je kunt veel van mensen leren. Het leven hier is altijd in beweging."

Amina Nmadzuru, 28, marketing manager
“Ik ben geboren en getogen in Moskou. Mijn vader komt uit Nigeria en mijn moeder uit de Tuva Republiek in Zuid-Siberië. Ze ontmoetten elkaar tijdens hun studententijd in Moskou. Mijn vader is moslim, mijn moeder boeddhistisch. Ik ga veel naar Tuva en heb een tijdje in Nigeria gewoond, dus ik ken beide culturen goed. Ik denk dat hoe ouder je wordt, hoe meer je je achtergrond leert te waarderen. In Moskou hou ik niet van de aandacht die ik krijg door mijn uiterlijk. Eerst had ik dat niet door, maar toen ik in een tijdje in New York woonde merkte ik dat daar niemand kijkt, omdat er zoveel verschillende mensen wonen. Toen begon het me wel te storen."

Rokhas, 28, model and kunstenaar
“Ik ben geboren in Cuba en woonde daar tot ik vijf en een half was. Toen besloot mijn moeder om samen met mij en mijn zus naar Rusland te verhuizen, op zoek naar een beter leven. De economische situatie in Cuba was in die tijd nogal slecht. Ik sprak geen woord Russisch en had het moeilijk op de basisschool. Niet alleen door de taalbarrière, maar ook de vooroordelen van andere kinderen over mijn huidskleur. Zodra ik een voet zette op Russische grond moest ik dealen met zowel het harde klimaat, als de harde mentaliteit. Toch ben ik dankbaar voor die ervaring, omdat het me alleen maar sterker heeft gemaakt. Ik woon nu vijf jaar in deze stad. Het is druk, door de constante bouw die aan de gang is en al het lawaai, maar ik vind het fijner hier dan in Prenza, waar ik na Cuba woonde en studeerde. Moskou is een stad van mogelijkheden, waardoor ik mezelf creatief heb kunnen ontwikkelen. Als een creatief persoon ga je mee in de competitieve sfeer; er is geen tijd om achterover te leunen, want dan neemt iemand je plek in."


Elya Vinokurova, 27, werkt bij Enthusiast café
“Ik woon nu elf jaar in Moskou, het is mijn tweede thuis geworden. Mijn familie komt uit Sakha, en ik ben geboren en ging naar school in Jakoetsk. Oudjaarsavond daar is geweldig. De viering begint in de ochtend, met wedstrijden en sportcompetities, zang, muziek, en enorme rondedansen. Op het eind verwelkomen we de zonsopgang, en laad je je op met energie voor het komende jaar. Moskou is heel anders. Het is rijk en multidimensionaal, met veel musea en theaters. Ik hou van de fusie van architecturale stijlen in de stad, alle mooie verborgen binnenplaatsen. De laatste jaren is Moskou schoner geworden en historische gebouwen, zoals Narkomfin, worden gerestaureerd. Natuurlijk heeft dat ook zijn keerzijde, er zijn constant werkzaamheden overal in de stad. Er zijn niet genoeg parken en een hoop zeldzame historische gebouwen worden platgegooid, ook al protesteren de lokale bewoners, en vervangen door dure bouwprojecten."

Aida Suleymanova, 23, werkt in video productie and studeert psychologie
“Ik verhuisde naar Moskou toen ik zestien was. Mijn familie komt uit een klein industrieel stadje in de Volgograd-regio. Op dat soort plekken voel ik me niet zo thuis, ik voel me niet verbonden met de mensen en hun manier van leven. Maar mijn familie is anders; ik ben opgevoed met het gevoel dat ik onderdeel ben van een grotere wereld. Moskou trekt me door de mogelijkheden die de stad biedt. Ik hou van de mensen en dat er altijd plekken zijn om naartoe te gaan voor cultuur en vermaak. De architectuur vind ik niks, de stad is niet echt comfortabel en de straatadvertenties zijn smakeloos."

Vitaliy Korneev, 34, mede-eigenaar van ZHITZ in Georgië en ontwerper bij OPEN!Design
“Ik ben geboren in Kazachstan in de bekende Chuy Vallei, en woon al achttien jaar in Moskou. Ik hou van de schaal van de stad, en het feit dat er altijd een tekort is aan alles. Dat laatste biedt juist mogelijkheden aan allerlei initiatieven – er is altijd iets te doen om het beter te maken. Ik hou van de vele culturen, muziek en kunstscenes. Ik hou niet van de drukte, en dat een groot deel van de mensen hier komt voor het geld, en dat belangrijker lijkt te zijn dan menselijke connectie. Moskou wordt geregeerd door autoriteiten en bedrijven, en het historisch erfgoed wordt vaak vernietigd. En ik vind 99 procent van de architectuur uit de jaren negentig niet mooi."


Anka Tsitsishvili, 29, oprichter en creatief directeur van winkel Indexflat
“Ik ben geboren in Tbilisi, Georgië, maar mijn familie verhuisde naar Moskou in 1994. Mijn hele familie is Georgisch, behalve mijn Russische oma aan mijn vaders kant. Als kind bracht ik alle schoolvakanties door in Georgië. Ik heb een Georgische achternaam en ik hou van de Georgische taal. Het land is heel belangrijk voor me, een klein land met een enorm cultureel erfgoed. Ik hou van Moskou, de architectuur, het eten, de mogelijkheden, muziek en natuurlijk de mensen om me heen. Het is prachtig. Het enige waar ik geen fan van ben zijn de winters, wanneer de lucht donker is met weinig daglicht."

Credits


Fotografie Eugene Shishkin
Casting Sveta Mart