deze fotograaf ving de wonderlijke band tussen broers en zussen

De serie van Dean Davies combineert documentairefotografie met een vleugje nostalgie naar je kinderjaren.

|
dec. 6 2018, 2:07pm

"Onlangs realiseerde ik me dat als ik niet in het Noorden aan het fotograferen ben, ik altijd op zoek ben naar locaties of mensen die me aan die omgeving doen denken,” vertelt Dean Davies over z’n werk en z’n nostalgische banden met het Noord-Westen van Engeland. Davies heeft, als mode- en portretfotograaf, voor verschillende toonaangevende bladen gewerkt en is de oprichter van het fotografietijdschrift TRIP. Van z’n doorlopende portretseries Sisters, waarbij hij z’n twee nichtjes in de loop van de jaren vastlegden, tot het fotograferen van gothics in Sheffield voor een commercieel project; het werk van Davies is een unieke combinatie van eerlijke documentaire-achtige fotografie en visuele odes aan z’n jeugd in Engeland.

Davies’ nieuwe fotoserie Siblings documenteert op liefdevolle wijze adolescentie, identiteit, en de band tussen broers en zussen: jonge broertjes staan krachtig in een uitdagende bokshouding, zusjes in gecoördineerde roze outfits, en tienermeisjes met kleurige scrunchies in hun paardenstaarten. Geschoten over een periode van vier dagen in Manchester, New Brighton en Salford – in samenwerking met casting director Charlotte James, art director Josie Gealer en Getty Images – transporteert deze fotoserie ons naar een visueel rijk die Davies door zijn lens heeft vastgelegd met een schitterende en sentimentele blik.

DD-Siblings_02_02

Wat was er zo speciaal aan opgroeien in het Noorden?
Ik realiseerde me pas hoe speciaal het Noorden, of eigenlijk het Noord-Westen, was toen ik op mijn twintigste vertrok om te gaan studeren. Ik zeg vaak dat mijn foto's een hommage zijn aan mijn opvoeding. In mijn foto's zitten herinneringen aan mijn adolescentie verweven, dus ze zijn diep nostalgisch – voor mij dan. Er zitten terugkerende symbolen in mijn fotografie in de vorm van straten en groepen mensen, en dan met name vrouwen in bepaalde kledingstijl. Ik schiet ze tegen een typisch voorstedelijk decor, met een bepaald type baksteen. Zij representeren de mensen uit mijn jeugd.

Siblings Dean Davies


Kun je wat meer vertellen over waar je opgroeide en hoe je in fotografie terechtkwam?
Ik ben opgeroeid in Birkenhead, een klein stadje in Wirral in het Noord-Westen van England. Ik kwam eigenlijk per toeval bij fotografie terecht. Ik schreef me in bij de University of West England in Bristol om Fashion Design te studeren, en als onderdeel van het programma moest je kleding fotograferen. Dit deed mij realiseren hoeveel liever ik kleding fotografeerde, in plaats van maakte. Ik raak nog steeds geïnspireerd door wat kleding kan zeggen over een persoon, en daar speel ik nog steeds mee in mijn fotografie. Ik vind het leuk om er bepaalde elementen van iemands karakter mee uit te lichten of te benadrukken.

1544010526041-1543002124258-Siblings_04_06
1544010191406-dean-davies-4


Heb je veel tijd fotograferend in het Noorden doorgebracht?
Ja, ik blijf er continu terugkeren. Het is thuis voor mij, en de mensen en straten vormen mijn grootste inspiratiebron. Toen ik in 2013 afstudeerde keerde ik noodgedwongen terug. Voor mijn werk was dit de beste beslissing die ik ooit had kunnen nemen. Vlak voor ik terugkwam ontdekte ik fotograaf Tom Wood en filmmakers Andrea Arnold en Shane Meadows, wiens werk me deed inzien dat ik werk moest maken wat in het verlengde van mezelf lag, en wat representatief voor mijn achtergrond was. Vanaf dat moment introduceerde ik mijn eigen familie in mijn fotografie, en in de drie jaar die daarop volgden ontwikkelde ik een portfolio vol werk dat de plek die mij gevormd heeft vertegenwoordigde.

1544010543333-1543002272422-Siblings_05_04
Dean Davies Siblings

Hoe is Siblings tot stand gekomen?
Art director Josie Gealer, een van de medewerkers aan dit project, volgde al een tijdje mijn werk en nam contact op om een potentieel project met haar en Getty Images te bespreken. Dat gesprek ging al snel over mijn serie over broers en zussen en de foto's die ik in het Noorden van Engeland had geschoten, dus Siblings is daar uit ontstaan. Het was een no-brainer dat Charlotte James de casting voor het project zou doen. Charlotte en ik zijn vrienden en collaborators die een gemeenschappelijke interesse in broerzusrelaties delen.

1544010272527-sibling-5


Waarom was het zo belangrijk voor jou om die specifieke relatie uit te lichten?
Sinds 2013 fotograaf ik mijn twee nichtjes voor mijn project Sisters. Midden in dat proces realiseerde ik me hoe krachtig de relatie tussen zusjes is. We wilden die dynamiek verder uitdiepen door middel van een diversere cast, bestaande uit broers en zussen van alle leeftijden en genders.

Waar castte je de broers en zussen uit de serie?
Marni-Lee, Amelia en Jenson zijn mijn nichtjes en neef. Charlotte en ik fotografeerde hen een aantal jaar eerder voor een project, dus het was leuk ze weer bij een project te betrekken nu ze wat ouder waren, en om te zien hoe ze veranderd waren. Ik ken de moeder van Zak en Dylan en had al een keer foto's van hen gezien. Ik was geïnteresseerd in hoezeer ze in persoonlijke stijl en uiterlijk van elkaar verschilden, en wist dat ze een interessant subject zouden zijn. Annie en Dolly castte ik via social media – zij hadden een look en houding die ik sterk associeer met typische meisjes uit het Noorden. De broers kende ik via een boxschool in Manchester, dus hen contacteerde ik direct. Reem en Noomi vonden we via hun vader die bij een organisatie werkt die vluchtelingen ondersteunt.

1544010560534-1543002345505-Siblings_02_08
1544010334066-1543001877988-Siblings_07_05


Was er een verschil tussen de verschillende leeftijdsgroepen met betrekking tot hoe zij zich verhielden tot de camera?

Wanneer je broers en zussen fotografeert is het interessant om de overeenkomsten en verschillen in persoonlijkheid te observeren. De jongere broers en zussen apen elkaar na, terwijl de ouderen zichzelf op een eigen manier voor de camera willen presenteren. Ik heb ze zowel samen als los van elkaar gefotografeerd zodat iedere unieke persoonlijkheid tot zijn recht kwam.

1544010377691-1543002027234-Siblings_03_09


Was er iets dat je verraste gedurende de shoot?
Niet per se, maar toen we voor sociale woningcomplexen aan het fotograferen waren, werden we continu bij mensen thuis uitgenodigd, wat het een persoonlijke touch gaf. Iedereen was heel verwelkomend.

Ik moet grinneken om de foto van Jenson, Amelia, en Marni-Lee, waarbij de broer op de grond ligt. Gaf je ze aanwijzingen?
Jensen zat op de stoeprand toen ik m'n rolletje aan het wisselen was, en toen ik klaar was viel hij voor de grap naar achter. Wij zagen er direct een mooie compositie in dus ik vroeg hem die pose vast te houden. Mijn fotografie is nogal spontaan. Ik geef haast nooit aanwijzingen. Meestal zeg ik dat ze moeten doen alsof ze op de bus staan te wachten, terwijl ik de rest doe.

Hoe voelt het om terug te blikken op de serie?
Ik ben er enorm trots op. Het is echt een eerlijk portret van het Noord-Westen en diens jongere generaties.

1544010471872-1543002076908-Siblings_03_08
1544010464802-1543001963392-Siblings_01_08