Fotografie door Reto Schmid

de nieuwe generatie modefotografen houdt van surrealistische lichaamshoudingen

De nieuwe expositie ‘Posturing: Photographing the Body in Fashion’ viert vol humor de onmogelijke lichaamshoudingen en poses die je steeds vaker in modefotografie terugziet.

door Bojana Kozarevic
|
03 november 2017, 4:46pm

Fotografie door Reto Schmid

De nieuwe expositie Posturing: Photographing the Body in Fashion kijkt naar hoe de nieuwe generatie fotografen het lichaam bevrijd heeft en ongebruikelijke elementen inzet om de conventies van modefotografie te doorbreken.

Posturing gebruikt beweging en een nieuwe vrijheid van het lichaam als startpunt, en zit vol humor, vrije seksualiteit en ongegeneerde sensualiteit. Het is een expositie die het bijzondere nieuwe talent binnen de fotografie viert.

Je houding kan worden gebruikt om indruk te maken, te misleiden, men op iets te laten focussen of juist af te leiden. Het lichaam is een van onze krachtigste middelen om ideeën en gevoelens te uiten en je eigen identiteit te creëren. Binnen de modefotografie is het lichaam een lange tijd alleen een middel geweest om de concepten rond kleding te creëren, maar deze expositie brengt jonge visionairs samen om te verkennen hoe het lichaam daadwerkelijk betekenis kan geven. Voor hun lenzen is de houding van een model vastgelegd op humanistischere, gevoeligere en vaak surrealistische manieren. Het is zowel een reactie op visies die vorige generaties hadden op mode en fotografie, als een verlangen om buitenaardse perspectieven te laten zien.

De expositie bestaat uit foto's van onder andere Tyrone Lebon, Zoe Ghertner, Hanna Moon, Brianna Capozzi, Joyce NG, Reto Schmidt en Charlotte Wales, en neemt de stereotiepe modellenposes op de hak. Hanna Moon (wier foto's van Hari Nef al eerder op i-D te zien waren) legt uit hoe: "Het was een natuurlijk proces. Het gaat erom dat je probeert meer uit het karakter te halen terwijl je foto's maakt. Ik neig ernaar om de modellen steeds minder te regisseren tegenwoordig. Ik bereid slechts de omstandigheden en de sfeer voor, waarin zij vervolgens kunnen acteren of zichzelf kunnen uiten."

Het intieme spel in modefotografie gaat tussen model en kledingstuk, fotograaf en model, foto en aanschouwer. Dit is ook te zien in de manier waarop de expositie is vormgegeven: het lijkt op het werkelijke proces van een modeshoot. Marshall en Hay hebben vijf aparte secties ingericht: casting, styling, locatie, props en art direction – waardoor het complexe samenwerkingsproces wordt getoond dat aan de basis ligt van elk beeld. "Teamwork makes the dream work," zei Terry Jones, oprichter van i-D, altijd.

Fotografie door Blommers and Schumm

Denk je dat er een specifiek moment in de modefotografie was waarop men zich begon te richten op het postuur van een lichaam?
Shonagh: Het werk van fotografen Viviane Sassen en Mark Borthwirk heeft een interessant uitgangspunt over gebaren en poses. Hun werk in de modewereld laat ons nadenken over het kledingstuk, door de manier waarop het te zien is op het lichaam. Het viel me op dat men drie jaar geleden in de hedendaagse modefotografie al weg bewoog van het geseksualiseerde lichaam, en een andere groep fotografen richtte zich niet meer alleen op het kledingstuk, door het lichaam op nieuwe manieren te positioneren.
Holly: Je ziet dit wel meer in de loop van de geschiedenis in artistiek werk, maar in de mode-industrie voelt deze benadering van het lichaam als stukken recenter. Ik denk dat deze bewegingen altijd voortkomen als reactie op iets uit het verleden. Deze specifieke benadering van het lichaam is voortgekomen uit een periode van erg geseksualiseerde lichamen in fantasievolle omgevingen.

Denk je dat dit iets te maken heeft met de huidige discussies rond feminisme?
Holly: Ik weet zeker dat voor dit voor sommige fotografen het geval is, maar ik zie deze foto's uiteindelijk als iets heel positiefs en soms ook als erg grappig. Ik houd van het idee dat dit een viering is van de modefotografie van nu. Deze fotografen zien de persoonlijkheden die zij fotograferen als gelijkwaardig bij het maken van deze beelden.
Shonagh: Het is niet de kernboodschap van deze foto's, maar zoals Holly zegt werken ze allemaal samen met het model om het beeld te maken. De castingsectie in de expositie laat dit ook zien. Acht van de zeventien fotografen die meedoen is een vrouw. Hoewel dit niet de helft is, voelt dit als een verschuiving in wat een behoorlijk door mannen gedomineerde industrie was.

Fotografie door Brianna Capozzi

Wat maakt een modefoto goed?
Holly: Als het je op een nieuwe en interessante manier laat nadenken over het kledingstuk.
Shonagh: Persoonlijk houd ik ontzettend van deze foto's door hun verhalende details. Er zijn zoveel verhalen uit elke foto te halen en de manier waarop de kleding te zien is beïnvloedt het verhaal van de personages. Ik geniet van de verhalen die mode kan vertellen.

Hoe belangrijk zijn de verschillende aspecten van casting, styling, locatie, props en art direction?
Holly: Het een kan niet zonder het ander bestaan. Alle fotografen die we spraken tijdens het maken van deze expositie vertelden ons dat samenwerking een van de leukste dingen is bij het maken van modefotografie.
Shonagh: We hebben veel gepraat over de thematische secties, die bepalen waar bepaalde foto's moesten hangen. Het thema rond postuur is de rode draad door de hele expositie, maar we wilden ook nog graag een andere laag hebben, die zinspeelde op het hele proces. Elke sectie is verdeeld in verschillende afdelingen. We wilden aandacht geven aan het feit dat er altijd iets geks aan de foto's te zien is: het kledingstuk wordt niet altijd op de juiste manier gedragen en soms is het niet eens op het lichaam te zien, het gezicht van het model is uit de foto's geknipt, of een paardenstaart was het enige element dat beheerst kon worden op de shoot. Al deze verschillende aspecten kwamen samen en vormden het uiteindelijke beeld, waarbij geen enkel beeld meer aandacht vraagt dan de andere.

Fotografie door Lena C Emery

Hoe zou je de poses omschrijven die in de moderne modefotografie te zien zijn? Denk je dat er in de toekomst nog nieuwe lichaamshoudingen binnen de mode-industrie te zien zullen zijn?
Shonagh: Interessant is dat er een heel aantal niet traditionele modellen in deze expositie te zien zijn. De moeder van Marton Perlaki en zijn vrienden zijn te zien. Er zijn twee kinderen onder de rok van Joyce NG's foto voor 1 Granary te zien. Sibyl Buck, een yogaleraar, muzikant en soms model, is gefotografeerd door Charlie Engman. Jess Maybury is het model voor Tyrone Lebons collage in de layout-sectie. Ik heb geen idee wat de toekomst van de modellenwereld inhoudt en hoe de manier waarop je kunt poseren zich zal ontwikkelen, maar deze groep fotografen vindt het het traditionele model als "kleerhanger" niet interessant. Deze fotografen willen een personage uitbeelden, en velen van hen vertelden dat ze hun modellen vroegen om te vergeten wat ze hadden geleerd over poseren.

Waarom koos je voor deze fotografen?
Holly: We wilden fotografen laten zien die enorm toegewijd en specifiek zijn in hun benadering van het lichaam in hun werk.

Fotografie door Marton Perlaki

Wat hoop je dat het publiek meekrijgt van deze expositie?
Holly: Dat ze de inspirerende, uitdagende en positieve modebeelden van deze fotografen zien en vieren.
Shonagh: We hopen heel erg dat het een grotere discussie start rond hedendaagse modefotografie. Het gebeurt niet vaak dat er een thematische groepstentoonstelling over eigentijdse mode wordt gecreëerd, dus ik hoop dat het vragen oproept.

Waarom is het belangrijk om mode te exposeren?
Holly: Het voelt zo belangrijk om een modefoto geprint en ingelijst te zien op een fysieke plek, zodat de kijker de tijd krijgt om de verhalen die de foto's vertellen in zich op te nemen . Soms gebeurt het dat een foto in de bladen, zonder uitleg of context, niet gezien wordt en de ongelooflijke details die erin te vinden zijn, ontgaan de lezers. We willen mensen de kans geven om alles in zich op te nemen.
Shonagh: Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in het exposeren van mode om stil te staan bij het proces.

'Posturing: Photographing the Body in Fashion' is te zien in Londen bij het Ground Floor Project tot 12 november.

Fotografie door Pascal Gambarte
Tagged:
Interview
expositie
Mode
Cultuur
menselijk lichaam
mode-fotografie