Beelden via Métaraph. Fotografie Damien Frost.

deze londense kunstenaar maakt sieraden voor een posthumanistische wereld

Erykah Badu, Lily Gatins en Salvia pronken op Instagram met de excentrieke neusornamenten van sieradenontwerper Métaraph.

door Jan Hürxkens
|
11 september 2019, 8:53am

Beelden via Métaraph. Fotografie Damien Frost.

Je weet dat je als kunstenaar iets goed aan het doen bent als Erykah Badu je uitnodigt in de privésuite van haar hotel om je werk te bekijken. Dat overkwam de 24-jarige sieradenontwerper Raffaello Donnaloia. Badu stuurde hem persoonlijk een dm op Instagram, nadat ze zijn excentrieke stukken op streetstyle-icoon Lily Gatins had gezien. Vervolgens werd Raffaello een paar weken later door Badu en haar familie ontboden in haar suite in London om de speciaal voor haar ontworpen gezichtssieraden te overhandigen.

De half-Italiaanse, half-Chinees-Maoriaanse Raffaello bracht de eerste negentien jaar van zijn leven door in de regio Puglia. Geboren in een afgelegen vissersdorpje met een inwonersaantal van maar liefst driehonderd, was er weinig sprake van creatieve vrijheid voor Raffaello. Na het behalen van zijn middelbare schooldiploma is hij daarom naar het Verenigd Koninkrijk vertrokken, op zoek naar een een plek om zijn creativiteit kwijt te kunnen. Dat verliep niet direct zoals gehoopt. “De eerste maanden werkte ik daar als kamerjongen in een hotel buiten Londen, en vervolgens nog een hele poos in de horeca in de stad,” vertelt Raffaello. “Pas toen ik anderhalf jaar later voor ontwerper Ilaria Lepore begon te werken, kwam ik in aanraking met andere creatievelingen. Ik vond eindelijk mensen waarbij ik me echt thuis voelde.” Geïnspireerd door zijn nieuw gevonden sociale kring ontwikkelde hij een sterk gedefinieerde look – en daarmee zijn kunstzinnige alter ego Métaraph.

De ene keer is Métaraph een soort fabeldier dat regelrecht uit een Guillermo Del Toro-sprookje lijkt te komen – de andere keer het avantgardistische stamhoofd uit je wildste fantasieën. De geschiedenis van Raffaello’s voorouders en nieuwe invloeden uit de Oost-Londense technoscene zijn duidelijk vervlochten in zijn werk. Een combinatie van referenties aan tribalisme en industrie.

Met de metamorfose tot Métaraph werd Raffaello de multidisciplinaire kunstenaar waarvan hij zijn hele leven al droomde. Tegenwoordig uit zijn creativiteit zich op verschillende manieren in zijn werk als performancekunstenaar, danser, dj en sinds eind 2018 in zijn eigen sieradenlabel Inaurem. Zijn sieraden zijn inmiddels gepubliceerd in de Britse en Italiaanse Vogue, Huf en Kaltblut. Niet niks voor iemand die elk sieraad met de hand maakt en zelf ook nog de hele zakelijke kant van het label op zich neemt. Ook in Nederland blijft het werk van Inaurem niet onopgemerkt. Zo droeg Darcvalac een van de stukken tijdens een shoot met i-D Nederland.

De reden voor het succes zit ‘m ongetwijfeld in Inaurems uitgesproken, onderscheidende esthetiek. “Ik vond dat er een tekort aan innovatie was in de sieradenwereld. Dat was voor mij de voornaamste reden die me gedreven heeft de eerste neussieraden te maken,” vertelt Raffaello. Die neussieraden zijn inmiddels het handelsmerk van het sieradenlabel. Er zijn ook nog de geometrische neusornamenten, geïnspireerd door het posthumanisme. Industriële ontwerpen bestaande uit spikes en schroeven die de neus van de drager lijken te doorboren. Maar ook meer draagbare stukken, zoals verfijnde parelwerkjes die je neus omlijsten. Naast de neussieraden – die ongepierced gedragen kunnen worden – creëert hij ook bijzondere oor-, mond- en oogsieraden om je gezicht mee te verfraaien. Met de sieraden van Inaurem kun je je volledige gezicht transformeren tot een futuristisch kunstwerk.

Raffaello haalt zijn inspiratie voor zijn creaties uit zijn verleden en heden, maar hij werpt ook een blik op de toekomst. Dat wil zeggen, het werk van kunstenaars als Fecal Matter, Salvia, Hungry en Ryburk – wiens instagramaccounts je doen vermoeden dat ze in een wereld leven die de mens lang voorbij is. “Zij dagen me met hun werk uit constant mijn grenzen te blijven verleggen,” vertelt Raffaello. “Maar ik begrijp dat er ook minder avantgardistische, meer draagbare stukken gemaakt moeten worden om als label te blijven groeien.”