nog een keer zomer met olivia lonsdale

Het was een van de laatste dagen dat je de zomer voelde. Het was heet. Het was de dag dat ik met Olivia Lonsdale afsprak. De afgelopen maanden was ze druk geweest met opnames in Valencia, maar ze had ook veel gereisd. Naar Engeland, Capri, Cannes...

door Olga Kortz
|
11 oktober 2016, 10:35am

Hoe gaat het met je?
Goed eigenlijk wel. Ik heb net in juni en juli opnames gehad, en dat was leuk en intensief. Het is gek om ergens heel lang onafgebroken mee bezig te zijn, en dat dat dan opeens weer stopt.

Je hebt al best een aantal producties gedaan.
Ja en nee. Op zich doe ik nu toevallig ieder jaar iets, maar eigenlijk is het vrij weinig. Dat is omdat ik weinig wil doen. Ik vind veel dingen in Nederland niet bij me passen. Ik kan wel waarderen wat er gemaakt wordt, maar ik zou er niet zelf altijd aan mee willen werken.

Kun je zo kritisch zijn? Ik neem aan dat je wel gewoon geld moet verdienen.
Ik heb weinig werk, en het is ook niet zo dat ik voor alle leuke dingen word gevraagd. Maar ik vind het leuk zo. Ik kan me die vrijheid permitteren, omdat ik in het huis van mijn opa en oma woon, ik heb geen torenhoge huur die ik moet betalen van projecten die ik helemaal niet wil doen.

Het gaat natuurlijk niet alleen om geld. Ik neem aan dat je ook wil groeien in je werk, sommige mensen treden juist wel buiten hun comfort zone om meer te leren.
Ja, ik geloof wel dat dat voor anderen kan werken, maar voor mij werkt dat niet.

Je hebt auditie voor de toneelschool gedaan, maar je werd niet aangenomen. Zie je jezelf dit nog een keer proberen?
Het lijkt me heel vet om nog meer dingen te leren, maar dat lukt mij door gewoon te spelen. Ik leer van mijn tegenspelers, en ik leer door films te kijken.

Wat zou je nog willen leren?
Ik heb niet per se iets op mijn lijstje dat ik wil leren. Ik leer meestal van dingen die op me afkomen, zonder dat direct in de gaten te hebben.

Je hebt nu een paar keer met Sam de Jong gewerkt. Zou je kunnen omschrijven wat je van hem leerde?
[lange stilte]. Sam is nog jong, net zoals Mees [Peijnenburg], dat maakt het werken prettig. We zitten op dezelfde golflengte.

Je staat ongeveer op iedere foto, van elk feestje. Elke fotograaf wil jou voor de camera. Iedereen lijkt zich in jouw buurt te willen begeven, of iets creatiefs met je te willen doen. Stond je altijd al zo in het middelpunt van de belangstelling?
Ik was altijd wel een heel open kind. Ik knuffelde en praatte met iedereen. Dat veranderde aan het eind van mijn basisschooltijd, toen werd ik een beetje verlegen en was ik iets geslotener. Als puber werd ik dan weer opstandig, en brutaal. Mijn ouders gingen toen uit elkaar, dat zal er wel mee te maken hebben gehad.

Hoe vond je dat?
Dat was een pittige tijd, maar ik heb daarna wel geleerd mezelf bij elkaar te rapen en te chillen met mezelf. Door te accepteren wie ik was. Gelukkig zat ik op de Vrije School waar je ook heel erg kan zijn wie je bent. Daar hield ik mijn eindwerkstuk ook over. Embrace yourself.

Met wat van jezelf had je dan moeite?
Ik kon moeite hebben met gelukkig zijn.

Wat heb je nu nodig om gelukkig te zijn?
Heel weinig eigenlijk. Warm weer bijvoorbeeld, dat vind ik echt superfijn. Ik ben in de winter wel een beetje een ander mens dan in de zomer. Ik had het er gisteren nog met Raven [Aartsen, van Mozes and the Firstborn] over. Hij zei toen tegen me: "Maar je kan toch ook gewoon niet iedere dag zo blij zijn?" Toen dacht ik: ja, dat is ook zo, en dat is ook niet erg.

Je bent nu 21. Vind je jezelf al volwassen?
Ik vind mezelf heel erg kind. Buiten het feit dat mijn kamer best wel een puinhoop is, denk ik dat ik altijd wel kind zal blijven.

Volgens mij heb je heel veel leuke vrienden, veel creatievelingen, die veel met elkaar maken.
Mijn moeder zegt weleens: "Volgens mij doe jij alleen maar leuke dingen." Dat is ook zo. Zij denkt dat we allemaal onderdeel zijn van een nieuwe stroming.

Hoe zou je jouw generatie omschrijven?
Heel creatief. Heel lui. Maar luiheid baart ook kunst; als je je heel erg verveelt komt daar ook wel weer iets uit. Misschien langzamer, maar het komt wel. Al die creatieve mensen om me heen maken me heel erg gelukkig. Ze zijn niet standaard, ze denken de hele tijd verder.

Wat eis jij in een goede vriendschap?
Dat je allebei de ruimte hebt om echt te kunnen zeggen wat je vindt, zonder onderdrukt te worden door een gevoel. Door jezelf te kunnen zijn.

Kun je eigenlijk goed tegen kritiek?
Ja, eigenlijk wel. Ik heb liever dat mensen eerlijk zijn en daarmee onaardig, dan dat ze niet eerlijk zijn en aardig.

Ben je altijd eerlijk?
Ja, ik probeer wel zo eerlijk mogelijk te zijn.

Je doet nu alles wat je leuk vindt, heb je een groter plan voor jezelf? Dat je ergens wil zijn op je dertigste bijvoorbeeld?
Nee, ik kies daar niet voor. Ik rolde bijvoorbeeld toevallig in Prins. Ik dacht vroeger nog: als ik mijn havo haal, dan wil ik naar de toneelschool. Dat is anders gelopen, maar wel zo gelopen dat ik werd gevraagd voor Prins. Ik heb geen plannen in mijn hoofd van wat ik dan of dan gedaan wil hebben. Het zou misschien goed zijn als ik wel zo zou zijn, maar ik ben het nou eenmaal niet. Ik zie het wel.

Kom je uit een vrij gezin?
Ja, ik ben heel vrij opgevoed. Met veel muziek en culturen. Mijn vader heeft een grote fascinatie voor Japan bijvoorbeeld. Zelf is hij Engels, ik ben daardoor veel in Engeland geweest en tweetalig opgevoed.

Is er op dit moment een liefde in je leven?
Ik vind iedereen leuk. Je zou mij wel een mensenmens kunnen noemen. Ik kon het vroeger heel saai vinden om alleen te zijn, de laatste paar jaar vind ik dat juist wel fijn, omdat ik beter met mezelf kan chillen. Maar ik houd er heel erg van lieve mensen om me heen. Sinds mijn dertiende had ik altijd vriendjes, maar nu sinds anderhalf jaar niet. Er is nu niemand.

De clip voor "Drank & Drugs" was een enorm succes, en mensen herkennen je er nog steeds van. Je vertelde me dat je er nog wel veel door wordt aangesproken. Kun je daar altijd goed mee omgaan?Mensen kunnen erg onbeschoft zijn. En als ze waus zijn op festivals durven ze meer. Ik probeerde nog wel eens te ontkennen dat ik het was, maar dan kom je minder snel van mensen af dan wanneer je gewoon toegeeft dat je het bent. Als ik mijn haar los heb, word ik sneller herkend, dus daarom doe ik het vaak gewoon vast.

Credits


Tekst Olga Kortz
Fotografie Sophie Hemels
Olivia is binnenkort te zien in de speelfilms MONK van Ties Schenk en in Silk Road van Marc de Cloe, naast Gijs Blom en Jonas Smulders

Tagged:
Film
Interview
Sam de Jong
Fotografie
Muziek
drank en drugs
Sophie Hemels
olivia lonsdale
mees peijnenburg