Lara Verheijden & Mark Stadman

de muzen van lara verheijden, die ze vond op instagram

Deze keer vroeg ze Sofie Schwab voor haar lens, die ze van al haar muzen misschien wel het meest gefotografeerd hebben.

door Lara Verheijden
|
09 augustus 2017, 10:00am

Lara Verheijden & Mark Stadman

Fotografie door Lara Verheijden, styling door Mark Stadman

Lara Verheijden zwerft graag rond op instagram-accounts. Daar jaagt ze op mensen die ze nog niet kent, maar die ze wel wil leren kennen. Die ze samen met Mark Stadman voor haar lens wil vragen, en waar ze haar fantasieën op los wil laten. In deze nieuwe serie laten ze ons kennismaken met hun nieuwe muzen. Vandaag: Sofie Schwab, die onverbloemde sexappeal uitstraalt.

Sofie heb ik op Facebook gevonden, drie jaar geleden, in een tijd dat ik zelf nog geen Instagram had. Ik was haar nu misschien zelfs wel misgelopen aangezien ze op Instagram bijna uitsluitend mysterieuze natuurfoto's post en bovendien haar profiel ook nog eens op privé heeft staan. Dat laatste vind ik eigenlijk niks voor Sofie, maar dat terzijde.

Hoe dan ook, ik was toentertijd bezig om interessante, knappe jongeren te casten om auditie te doen voor een speelfilm en Sofie was onze allereerste auditant ooit. Als ik nu naar haar kijk, zie ik vooral een natural bombshell met heel veel sexappeal, maar toen ik haar tijdens die auditie ontmoette, was ze in mijn ogen echt nog een lief, braaf meisje van vijftien jaar, met golvend haar tot haar schouders en een maillot aan onder haar jurkje.

Schijn bedriegt, want ze vertelde me later dat haar vriendje haar ontmaagd heeft onder een treurwilg in het Beatrixpark. Hoe die anekdote tot je verbeelding spreekt, zo spreekt Sofie's uiterlijk tot mijn verbeelding. Van alle meisjes die ik ken, heb ik haar denk ik wel het vaakst gefotografeerd.

Stel je voor: je boetseert een gezichtje. Je maakt een mond, een neus, een kaaklijn en tot slot het haar. En als je dan, nadat het gezicht af is en je dus eigenlijk klaar bent, toch nog een minuut langer doorgaat met alles extra aanzetten: dan krijg je Sofie's gezicht. Sofie's lippen hebben écht een klein schaduwtje, en haar kaaklijn trouwens ook.

Mark Stadman en ik hebben Sofie regelmatig bloot gefotografeerd en ik vraag haar tijdens het interview of het nou zo is dat ik geobsedeerd ben met haar seksualiteit of dat ze dat zelf ook is.

Sofie: Ik weet niet. Mensen noemen mij wel nymfomaan. Wist je dat?

Lara: Een nymfomaan? Maar wat bedoelen ze dan precies? Iemand die seksverslaafd is. Ben je dat?
Nee, ben ik niet. Maar vrienden of kennissen die zeggen dat wel eens voor de grap. En mijn vader heeft bijvoorbeeld ook gezegd dat ik seks uitstraal. Maar ik denk dat het vroeger misschien meer zo was dan nu. Ik begrijp het ook niet echt helemaal. Het is namelijk niet zo dat ik altijd met seks bezig ben of het bewust opzoek, maar het is wel zo dat het me om een of andere reden vaak lijkt te overkomen.

Op die casting toen ooit, had ik dat beeld helemaal niet van je.
Nee, maar toen 'was het al wel zo', tenminste, toen had ik voor sommigen al wel die reputatie.

Deed je je toen dan wat braver voor, voor ons?
Volgens mij niet echt, maar ik hoefde op zich ook geen seks met jou, dus misschien valt zoiets dan ook niet echt op.

Ik denk wel eens na of het zo is dat ik jou op een seksuele manier fotografeer, of dat dat alleen zo lijkt, omdat jij gewoon geen probleem hebt met naakt op de foto gaan.
Ja, ik zie dat zo erg als twee verschillende dingen. Neem bijvoorbeeld de foto's die jij hebt gemaakt van mij voor Novembre Magazine. Kunnen die seksueel worden geïnterpreteerd? Ja. Natuurlijk. Maar voor mij heeft naaktheid niet per se iets met seks te maken.

Omdat je ook 'sexy' foto's kan maken met kleren aan bedoel je?
Ja, dat ook. En ook vooral dat seks, voor mij in ieder geval, om zo veel meer dingen gaat dan om naakt zijn. Snap je wat ik bedoel? Uiteindelijk als ik echt aan fijne seks denk, dan gaat het mij toch eerder om een soort geestelijke klik die ik op dat moment met diegene aanga, dan om het feit dat je naakt bent.

Zie jij dan zelf niet 'het seksuele' in de foto's die wij van jou maken? Bijvoorbeeld de ene met het blauwe truitje en het plukje haar in je mond?
Kijk, ik zie natuurlijk gewoon mezelf. Dus in eerste plaats ben ik vooral bezig met hoe ik eruit zie. Lijk ik niet dik? Is mijn haar niet pluizig? Hoe is mijn kin? Dat soort dingen.

Misschien omdat ik zelf degene ben die op de foto staat, is het voor mij ook extra lastig om in te schatten hoe 'seksueel' die foto is. En ik snap trouwens wel dat andere mensen het er wel inzien hoor, het is meer dat ik het zelf een klein beetje een platte conclusie vind, geloof ik, om die foto's op zo'n manier te zien.

Ja, ik moet ook zeggen dat ik de naaktfoto van jou voor Novembre Magazine vooral zie als een fantastische foto van jouw lichaam. Eigenlijk een echte mode-foto die een ode is aan de vrouw en het vrouwelijk lichaam. We hebben die foto niet gemaakt per se met het idee om mensen op te geilen.
Nee, maar het gebeurt wel.

Je vertelde dat je veel reacties kreeg. Kun je er een paar vertellen?
Laatst had ik bijvoorbeeld een gesprek met iemand die het dan heel heftig vond dat die foto's eeuwig online zouden staan en of ik dan niet bang was dat ze op een pornosite zouden kunnen belanden of iets dergelijks.

Ben je daar bang voor?
Het is wel een eng idee om te bedenken dat je de controle verliest over wat er met die foto's gebeurt. Maar uiteindelijk kunnen mensen die foto ook zien als-ie niet op een pornowebsite staat, en mensen kunnen ook gewoon op je geilen, zonder dat er überhaupt een foto van je online staat. Dus, ja. Hoe kwamen we hier ook alweer op?

Omdat ik vroeg wat voor reacties je had gekregen van mensen.
Oh ja. Ja, sowieso heb ik veel reacties gehad. Bijvoorbeeld mensen die me een complimentje gaven over mijn kut of zeiden dat ze even snel naar huis gingen na het zien van de foto's. Maar ook minder leuke reacties trouwens, dat ik aandacht tekortkom of dat ik een eetprobleem zou hebben.

En wat vind je van de positieve reacties?
Ja, ik vind het wel heel lief als mensen complimentjes geven, maar het blijft ook wel een beetje vreemd omdat een foto natuurlijk uiteindelijk een momentopname is. Het geeft ook een bepaald beeld van mijn lichaam, en ik ben wel eens bang dat het daarbij ook verwachtingen schept. Ik scheer me niet altijd, en soms ben ik weer wat dikker dan toen, en de foto is ook gewoon vanuit een goede hoek genomen. Dat soort dingen.

Het punt met naaktfoto's is dat er een beeld van je wordt neergezet, dat niet per se iets te maken heeft met de werkelijkheid. Hoewel je je op zo'n moment wel letterlijk bloot geeft, zijn er ook heel veel andere kanten van je, die bij zo'n foto niet naar voren komen Het is wel mijn lichaam en ik sta op de foto, maar verder zegt die foto eigenlijk niet heel veel meer over mij.

Wat zegt je moeder over naaktfoto's?
Haha, die zegt dat als ze mijn lichaam zou hebben, ze het ook zou doen!