straatpoëet laser 3.14 vertelt waarom hij zijn kunst wil delen

En of we Trump nu wel of niet mogen blamen.

door Olga Kortz
|
01 april 2016, 11:30am

Straatpoëet Laser 3.14 uit al sinds begin jaren tachtig kritiek op de maatschappij door Amsterdam met teksten te sieren. Toen hij begon was hij elf en al die jaren is hij anoniem gebleven. Sinds gisteren is zijn werk te zien in de tentoonstelling "Press Here For Some Counterculture", in de Vroom & Varossieau gallerie in Amsterdam. Wij vroegen de kunstenaar naar het nut van een expositie, en waar hij al jarenlang de drang vandaan haalt om de muren van de stad te versieren.

Op je website lees ik dat je eind jaren negentig weer met graffiti-teksten begon om meer genoegdoening te krijgen in je werk. Waarom brengt het zetten van teksten jou genoegdoening?
Een idee voelen ontstaan en voelen exploderen in mijn hoofd, het dan omzetten in iets concreets op papier en daarna dat de publieke ruimte in helpen; voor mij bestaat er niets mooiers. Ik vind het belangrijk om mijn kunst te delen met de wereld en mensen eens te laten nadenken. Dit proces van een vonk, een hint van iets gerealiseerd te zien in de publieke ruimte, is fantastisch. Dat proces en avontuur geeft voldoening.

Wat is er charmant aan graffitikunstenaar zijn?
Ik weet niet of het 'charmant' is om een graffitikunstenaar te zijn. Ik ben zelf allang geen klassieke graffitischrijver, als er al zoiets bestaat. Op organische wijze heb ik de overstap gemaakt naar meer urban, street, of visual poet. Waarbij een graffitischrijver meer voor de graffiti-scene schrijft, schrijf ik voor iedereen die zich begeeft in de publieke ruimte.

Je zegt dat je geïnspireerd raakte door graffitikunstenaars als Ego, Dr Smurry, en Tarantula, wat leerde je van hen?
Zij leerden me dat je je tag als een logo moet benaderen. Dat je een eigen typo en stijl kan creëren dat lijkt op een 'echt' logo om zo meer herkenbaarheid te creëren. Het verschil tussen een Ego-tag en Dr. Air-tag is als een verschil in de logo's van Coca-Cola en Pepsi. Beide zijn geheel unieke stijlen en herkenbaar in een oogopslag. Dit heb ik altijd in mijn achterhoofd gehouden bij het ontwikkelen van de Laser 3.14-tag.

Je wijst mensen vaak op hun eigen aandeel in de schuld. Zoals 'Don't blame Trump, blame yourself.' Waarom? Waarom mogen we Trump niet aanspreken?
Het is niet zo dat ik 'mensen op hun schuld wijs'. Dat neemt niet weg dat ik in mijn graffiti maatschappelijke kritiek uit. Die kritiek richt zich op menselijk handelen, aangezien bepaalde menselijke handelingen en beslissingen verstrekkende maatschappelijke consequenties hebben. In mijn ogen is er niks mis met de vinger op de zere plek leggen, zonder per se met die vinger naar specifieke personen te willen wijzen.

Natuurlijk mag je Trump aanspreken, maar daar gaat deze tekst niet over. Deze tekst doelt op het vacuüm dat is ontstaan waarin een figuur als Trump kan floreren. Dit heeft te maken met grote onvrede onder een groot deel van de bevolking die het duidelijk zat is om keer op keer bedonderd te worden, en vooral niet serieus genomen te worden. Zolang deze houding niet verandert, met andere woorden: mensen niet gehoord worden, zullen er steeds meer Trumps opstaan en uiteindelijk winnen.

Is je kijk op het leven veranderd door de jaren heen?
Nee niet echt. Ik word natuurlijk ouder en maak meer dingen mee, maar mijn kern is nauwelijks veranderd.

Hoe anti-establishment ben je als je een expositie hebt? Is dat niet een beetje tegenstrijdig?
Waarom zou je als kunstenaar niet kunnen exposeren en tegelijk kritisch kunnen kijken naar de maatschappij en alles om je heen? Mag je omdat je exposeert ineens niet meer kritisch zijn, of ben je niet meer kritisch omdat je exposeert? Mijns inziens sluit het ene het andere niet uit. Exposeren is voor mij niets anders dan een andere manier te ontdekken om mijn werk te interpreteren. Het verandert geenszins mijn denken of mijn kijk op zaken.

Heb je een expositie nodig? Je kunst is al op straat te vinden. Waarom dan ook nog in een galerie?
Omdat het twee verschillende manieren van werken zijn die mij dwingen om mijn werk op verschillende manieren te benaderen en dat fascineert mij. Het gegeven: "Hoe vertaal je straatwerk naar de galerie?" is een van de processen van het creëren van werk dat mij zoveel genoegdoening geeft. De natuurlijke elementen van buiten op straat zoals stadsgeluiden, constant veranderend weer en licht, mensen en auto's die passeren heb je in een galerie niet, dus moet je op zoek naar een andere dynamiek en dat is superinteressant om mee aan de slag te gaan. Dit lukt steeds beter.

'We are here to change the future', is dat echt zo? Of is dat iets dat je graag gelooft?
Op dit moment staan er her en der mensen op die, met het risico om van alle kanten beschimpt en belaagd te worden, openlijk kritiek geven op de oude idealen en verstofte politiek. Dit zijn mensen die in mijn ogen een bijdrage leveren om die verstikkende situatie waarin we nu terecht zijn gekomen, te doorbreken. Deze mensen worden aan de ene kant als helden ontvangen, maar door mensen die willen vasthouden aan oude idealen van alle kanten aangevallen. Ik vind deze mensen juist erg verfrissend en denk dat ze een grote kans hebben om verandering in denken te forceren. These people are changing the future. Dit is niet iets wat ik 'geloof', dit is duidelijk waarneembaar. De tijd zal leren wat de uitkomst zal zijn. Voor mij als kunstenaar zijn dit superinteressante tijden en ik put er veel ideeën uit.

Kun je een voorbeeld geven van de mensen die nu opstaan?
Wijlen Christopher Hitchens (een van de voorlopers van deze trend), Richard Dawkins, Stephen Fry, Ayaan Hirsi Ali, Pat Condell, Douglas Murray, Sam Harris, Dave Rubin en zo kan ik nog even doorgaan. Je hoeft het niet met deze mensen eens te zijn maar het is belangrijk dat ze tegengeluid laten horen.

Is het lastig anoniem te blijven?
Absoluut niet.

Was je op je eigen expositie aanwezig?
Wie weet.

laser3.14

Vroom &Varossieau Urban Contemporary Art
Willemsparkweg 134, Amsterdam

Credits


Tekst Olga Kortz
Gifjes Reinout van Schie en Martijn van de Zuidwind

Tagged:
expositie
graffitikunstenaar
laser 3.14