filmmaker max diezenberg heeft een fascinatie voor gender

Zijn korte documentaire The Wardrobe of Gender, tevens zijn afstudeerfilm, is geselecteerd voor het Nederlands Filmfestival.

door Steve van Velzen
|
07 augustus 2015, 7:50am

De Rotterdamse filmmaker Max Diezenberg maakte vorig jaar voor zijn afstuderen de film The Wardrobe of Gender. Vorige week werd bekend dat deze korte documentaire is geselecteerd voor de studentencompetitie van het Nederlands Filmfestival. In de documentaire volgt de 23-jarige filmmaker drie mensen die op verschillende manieren omgaan met hun genderidentiteit. "Dit project is eigenlijk begonnen vanuit mijn eigen fascinatie voor genderexpressie," zegt Max. De filmmaker vraagt zich met deze film af waarom de binaire genderverdeling zo hardnekkig in onze cultuur is gefixeerd en waarom we hier zoveel waarde aan hechten. Wij spraken Max over zijn film, gender en het Nederlands Filmfestival.

Hoi Max, je film is geselecteerd voor het Nederlands Filmfestival. Gefeliciteerd! Had je dat verwacht?
Nee, eigenlijk niet. Het was mijn afstudeerfilm dus ik heb het naar alle festivals gestuurd waarvan ik dacht dat ze de film wel zouden kunnen vertonen. Ik heb wat kleine vertoningen gehad, maar het Nederlands Filmfestival is wel het eerste grote festival waar de film te zien zal zijn. Ik ben blij dat er nog iets met mijn film gebeurt.

Waarom wilde je vroeger filmmaker worden?
Ik was vroeger altijd bezig met fotografie. Later ben ik meer met bewegend beeld gaan experimenteren en al snel realiseerde ik me dat ik eigenlijk filmmaker wilde worden. Ik heb het idee dat ik met film veel meer uit mezelf kan halen. Met film kan ik mezelf meer uitdagen.

TWOG_3.jpg

Kan je iets vertellen over je documentaire?
The Wardrobe of Gender gaat over gender. Dit project is eigenlijk begonnen vanuit mijn eigen fascinatie voor genderexpressie. Ik wilde weten wat de relatie is tussen het Nederlandse woord 'geslacht' en het Engelse 'gender'. In mijn film zijn drie personages te zien die allemaal op een andere manier omgaan met het uiten van hun gender. Ze zijn alledrie verschillend, maar hun gevoelens overlappen met elkaar. Dat is ook wat ik met mijn film wil uitdragen - er is slechts niet één manier om je gender te uiten. Vooral het afgelopen jaar zijn onderwerpen over gender heel populair geworden, maar mensen blijven toch heel erg in hokjes denken. Ik was voor mijn film juist op zoek naar mensen die daar tussen zweven. Ik wilde mensen portretteren die niet per se een keuze willen maken.

Je film gaat over de fluïditeit van gender. Waar komt je fascinatie voor het onderwerp gender vandaan?
Ik ben heel vrij opgevoed. Als kind was ik al heel erg bezig met zowel jongens- als meisjesdingen. Ik werd vaak gevraagd of ik niet liever een meisje wilde zijn. Ik heb mezelf hierdoor best vaak afgevraagd of ik misschien in het verkeerde lichaam zit. Gelukkig ben ik er nooit echt mee gepest hoor, maar ik ben er wel altijd mee bezig geweest. In het derde jaar van de kunstacademie heb ik bedacht dat ik iets met dit onderwerp wilde doen. Toen heb ik mezelf helemaal in het onderwerp gestort en ben ik allemaal theorieën gaan lezen, voornamelijk van Judith Butler. Daarnaast heb ik veel deskundigen gesproken. Je hebt dus heel veel verschillende manieren om je gender te uiten - en dat gegeven vind ik heel interessant. Met mijn afstudeerfilm wilde ik daar iets meer over vertellen.

TWOG_5.jpg

Wie zijn de mensen die je gevolgd hebt?
Brian heb ik leren kennen op de kunstacademie. Hij is dragqueen, dus dat is vrij duidelijk: mannelijkheid en vrouwelijkheid blijven bij hem heel erg gescheiden. Daarnaast heb ik Jeste gevolgd. Zij wil heel graag tussen twee geslachten in zitten. Ze wil haar gender niet benoemen. In de film krijgt de kijker ook niet meer 'duidelijkheid' over haar geslacht. Als kijker zou je je misschien kunnen afvragen wat er dan tussen iemands benen zit, maar dat wilde ik graag open laten. Dat wil zij zelf liever ook. Ze is biologisch gezien zowel man als vrouw, en dat wil ze ook graag uitdragen. Jeste wil geen keuze hoeven maken. Ze vindt het ook leuk om mensen in de war te brengen. Tenslotte heb ik Dennis gevolgd. Hij is heel erg fluïde in de uiting van zijn gender. Hij draagt de ene dag een rok en de andere dag een broek.

Waar ben je deze mensen tegengekomen?
Ik heb de film gecrowdfund, want ik had geld nodig om 'm te maken. Dus ik dacht dat het handig was om te crowdfunden op plekken waar ik ook weer mensen zou kunnen ontmoeten voor mijn film. Zo heb ik Jeste ontmoet. Verder heb ik heel veel op Facebook gezocht naar interessante mensen.

TWOG_2.jpg

Wat hoop je dat mensen meenemen na het zien van de film?
Ik wilde geen informatieve film maken. Als je graag dingen wil weten, kan je dat ook op internet lezen. Natuurlijk hoop ik dat de kijker er iets van leert, maar dat is niet mijn doel. Ik heb liever dat deze film ervoor zorgt dat mensen vragen gaan stellen en met elkaar in discussie gaan. Veel mensen kwamen na de film naar me toe om te vragen of dat ene personage nou man of vrouw is. Ze vinden eigenlijk dat ze het niet mogen vragen, maar toch willen ze het weten. Dat vind ik heel interessant. Want is het belangrijk om te weten wat iemands gender is?

TWOG_6.jpg

maxdiezenberg.com

Credits


Tekst Steve van Velzen
Stills uit Wardrobe of Gender

Tagged:
Gender
Rotterdam
Cultuur
Nederlands Filmfestival
max diezenberg
wardrobe of gender