model liza golde-bhojwani spreekt over hoe zij haar natuurlijke figuur leerde te omarmen

Een paar weken geleden deed het 27-jarige model Liza Golden-Bhojwani een boek open over zichzelf. Ze plaatste een dramatische foto waar ze haar lichaam va nu vergeleek met haar lichaam in de piek van haar modellencarrière — toen ze leefde van 50...

door Liza Golden-Bhojwani
|
20 april 2017, 11:35am

A post shared by Liza Golden-Bhojwani (@lizagoldenreal) on

Wie is Liza Golden-Bhojwani? Ik ben net als ieder ander meisje op deze wereld. Ik ben geboren en opgegroeid in Texas, verhuisde naar New Jersey op mijn zesde, en vertrok op mijn zeventiende naar New York voor mijn modellencarrière. Ik dacht altijd dat ik dierenarts zou worden omdat ik zo van dieren houd. Mensen zeiden tegen mijn moeder dat ik modellenwerk moest gaan doen, maar een opleiding was veel belangrijker. Toen ik de middelbare school had afgerond, ben ik verpleegkunde gaan studeren. Ik kon het collegegeld niet meer betalen van de fooi die ik als serveerster kreeg, en besloot daarom modellenwerk een kans te geven. Het begon aanvankelijk dus als een manier om geld te verdienen zodat ik op eigen benen kon staan, en nam het dan ook niet zo serieus als andere meiden. Toen ik begon was ik vrij nuchter over de modellenwereld en dacht ik dat je vooral glamoureus moest zijn. Maar ik kwam vrij snel achter de realiteit.

Ik werd me bewust van mijn lichaam toen ik twintig werd. Ik kwam erachter dat mijn natuurlijke vormen niet hetzelfde waren als die van andere modellen. Ik had een grotere taille en vollere heupen, en besloot er wat aan te gaan doen en te gaan werken aan een perfect figuur zodat ik echt iets uit deze carrière zou halen. Het was nu of nooit. Ik begon met de work-outs en diëten waar alle andere modellen allang aan zaten. En helaas was het enige dieëet dat me het dichts bij maat 32 bracht eentje waarvan ik maar 500 calorieën per dag mocht eten. Ik verloor bijna 9 kilo in twee weken, en daar kreeg ik een kick van.

Maar ik voelde me beroerd en had talloze stemmingswisselingen. Ik kon op elk willekeurig moment uitbarsten, ik was zwak, kreeg een ingevallen gezicht en had donkere kringen onder mijn ogen. Ik had ook zoveel honger dat een nootje even lekker smaakte als een vers croissant. Net als alle andere diëten die ik heb gevolgd duurde ook deze niet lang. Ik viel een keer flauw toen ik een 'excuus voor een maaltijd'-maaltijd aan het eten was, en vanaf dat moment werd ik angstig en stopte ik het dieet direct. Al deze stress voor mijn lichaam was het niet waard, en binnen een paar weken ging ik van een 34.5" heupomvang naar een 36.5". Je zou denken dat ik m'n les had geleerd en er klaar mee was, maar ik moest het daarna nog een laatste keer proberen. Een paar maanden later begon ik aan een gezonder dieet waarin ik meer at. Ik dacht een gezond dieet te hebben gevonden, waarmee ik door zou kunnen gaan. Ik kreeg voor het eerst in mijn leven zelfs een sixpack. Ik volgde een gezond, glutenvrij paleodieet en sportte bijna elke dag. Maar op de een of andere manier kreeg ik het niet voor elkaar om mijn heupen in proportie te krijgen. Ik was obsessief, streng en erg gemotiveerd, maar het was gewoon niet genoeg. Ik was mentaal en emotioneel uitgeput en kon het niet meer aan. Dat was echt de laatste keer dat ik een dieet zou volgen om de juiste maten te krijgen.

A post shared by Liza Golden-Bhojwani (@lizagoldenreal) on

Ik liet mijn obsessie voor een perfect figuur los. Ik was er klaar mee om iets te zijn waar ik niet gemaakt voor was. Ik nam twee jaar vrij en focuste me op mezelf in plaats van op mijn lichaam, en in 2016 kwam ik erachter dat ik mezelf niet hoefde te verbergen voor de wereld. Ik besefte me toen dat ik echt mezelf wilde zijn, in plaats van dat ik een schoen probeerde te passen die te klein voor me was, om het maar zo te formuleren.

Op het moment dat ik stopte met diëten ben ik begonnen met het delen van foto's van mezelf en m'n lichaam. Ik wilde mijn volgers inspireren door ze te vertellen dat het beste lichaam dat je kunt hebben, misschien niet het lichaam hoeft te zijn dat de maatschappij voorschrijft. Dat betekent allemaal niet dat het niet mooi is. Ik ben nu — zoals ze dat noemen — een plussize model. Dit kan voor velen vrij aanstootgevend overkomen, maar uiteindelijk weet ik wat ik waard ben. Ik ben trots en blij met de maten die ik heb en ik weet hoe de industrie werkt. Daarom voel ik me er niet snel op aangevallen.

Vandaag, bijna drie jaar sinds ik ben 'gestopt', voel ik me heel goed over mezelf, mijn lichaam en mijn leven. Niet omdat aankomen de sleutel tot geluk is, want dat is het zeker niet, maar omdat trouw blijven aan jezelf en jezelf voldoende respecteren om te kappen met iets dat je omlaag haalt, dat wél is. Op dit moment ben ik mezelf weer een positie te verwerven binnen de mode-industrie. Ik vind het spannend en doodeng, omdat ik niet weet waar het schip zal stranden.

Ik hoop dat ik op de lange termijn niet alleen zal werken, maar ook dat ik de lessen die ik heb geleerd met zoveel mogelijk vrouwen kan delen. Als ik de reacties op mijn verhaal lees zie ik dat lichaamspositiviteit een belangrijke boodschap is en dat het mensen kan bevrijden van de beperkingen die ze zichzelf hebben opgelegd. We zijn allemaal mooi en we verdienen het om vrij en geliefd te zijn, met welke maat dan ook.

Credits


Tekst Liza Golden-Bhojwani 

Tagged:
MODEL
Mode
diversiteit
Liza Golden-Bhojwani