Fotografie Hugo Scott 

hoe het is om zwart en lhbt'er te zijn in brazilië

Brazilië is voor lhbt'ers een van de gevaarlijkste landen ter wereld. In aanloop naar de verkiezingen dit weekend, sprak i-D met de kunstenaars die van het land een veiligere plek willen maken.

door Igi Ayedun
|
26 oktober 2018, 3:03pm

Fotografie Hugo Scott 

Brazilië werd de afgelopen vijf jaar geprezen om de vooruitgang die er plaats leek te vinden, van het hosten van de Olympische spelen tot het winnen van het WK voetbal, maar het land verkeert momenteel in een grote sociale crisis. Een direct gevolg van de huidige politieke situatie, nadat de eerste vrouwelijke president in de geschiedenis van het land uit haar positie werd gezet door een manoeuvre van haar vicepresident Michel Temer — de politicus die het laagst scoort op de populariteitsindex ooit.

In maart 2018 werd congreslid Marielle Franco, een zwarte lesbische vrouw die opgroeide in een favela en een icoon was voor de zwarte beweging in het land, in koelen bloede doodgeschoten in Rio de Janeiro – een van de gruwelijkste onopgeloste politieke moorden van de afgelopen jaren. Sindsdien begon geweld de straten over te nemen, en kwam dagelijks racisme, homofobie en transfobie tot uiting in vreselijke aanvallen op transgender personen. De 22-jarige non-binaire transgender kunstenaar Matheusa Passarelli werd slechts enkele maanden na de moord op Franco vermoord.

Momenteel vindt de tweede ronde van de presidentiële verkiezingen plaats. Fernando Haddad, leider van de Worker’s Party, neemt het op tegen Jair Bolsonaro, een extreem rechtse ex-militaire kandidaat met een enorme aanhang die publiekelijk de dictatoriale politiek van de jaren zestig steunt. Hij beledigt minderheidsgroepen door racistische, homofobische, classicistische en seksistische uitspraken als, “Ik ga je niet verkrachten, daar ben je te min voor,” wat hij zei in een gesprek met een vrouwelijke afgevaardigde. Bolsonaro staat aan het voorfront van een populistische golf die zich momenteel door Latijns-Amerika, en de rest van de wereld, aan het verspreiden is. Hij wordt vaak vergeleken met Trump, en zelfs Adolf Hitler, en is een belichaming van fascisme en terrorisme. De toekomst van het land zal worden besloten tijdens de verkiezingen op 28 oktober. i-D sprak met een aantal jonge Brazilianen voor wie verzet een manier van bestaan is, en die zich via liefde en gemeenschap inzetten voor een betere toekomst.

Wesley Baiano
Weslley Baiano

Weslley Baiano, 18 jaar, model, danser en performer.

Wat is jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië?
Geliefd en gehaat. Zichtbaar maar onzichtbaar.

Wat is volgens jou het mooiste aan de creatieve gemeenschap waar je deel van uitmaakt?
Ik hou van de vrije manier waarop we met dingen omgaan – het maakt alles gemakkelijker!

Wat zou je willen veranderen?
Ik zou graag zien dat we nog meer samenkomen om dingen op te lossen.

Hoe kunnen mensen helpen?
Door hun ego en individualisme naast zich neer te leggen.

Als er een ding is wat je tegen de wereld kon zeggen, wat zou dat dan zijn?
Iedere standaard die ooit is ontstaan moet zo snel mogelijk worden opgeheven.

@weslleybaiano

Igi Ayedun
Igi Ayedu

Igi Ayedun, 28 jaar, ontwerper, multimedia-kunstenaar en schilder

Wat is volgens jou het mooiste aan de creatieve gemeenschap waar je deel van uitmaakt?
Onze enorme capaciteit om te creëren, zelfs in tijden van onderdrukking.

Hoe zou je de situatie voor zwarte mensen in Brazilië omschrijven?
Het gaat allemaal om beeldvorming en geld. We krijgen geen dag rust, omdat er altijd wordt getwijfeld aan de kwaliteit van wat we doen, wie we zijn en wat we willen. Racisme in Brazilië is structureel, en zwarte mensen worden altijd gezien als minder.

Wat zou je willen veranderen?
Het beeld dat in Brazilië heerst over wat goed of slecht is, mooi of lelijk, rijk of arm, wit of zwart, binair en non-binair. En het draait allemaal om geld.

Wat zou je willen dat de rest van de wereld wist over Brazilië?
Het is belangrijk dat mensen weten dat we in een van de meest memorabele bewegingen van onze geschiedenis leven, ondanks de chaos waarin we verkeren. Wat hier plaatsvindt ligt dicht op de artistieke tegenculturen die ontstonden uit de onderdrukkingen in de 20e eeuw. Hoewel, ondanks Braziliaans Modernisme en Tropicalisme, gebeurt het in Brazilië nu niet op de academies, maar in de straten.

Als er een ding is wat je tegen de wereld kon zeggen, wat zou dat dan zijn?
“Als ik moest kiezen tussen liefde en haat, dan kies ik liefde” – Matheusa Passarelli.

@igiayedun

Slim Soledad
Slim Soledad

Slim Soledad, 20 jaar, model, DJ, performer, danser, en producer van feesten Mil Grau en Chernobyl.

Hoe zou je de situatie voor lhbt’ers en zwarte mensen in Brazilië omschrijven?
Als delicaat. Er is veel vooruitgang, maar tegelijkertijd ook een enorme terugval sinds de nieuwe politieke bewindvoering na de coup. Onze gemeenschap leeft op de grenzen van het land, in enorme sociale ongelijkheid. Maar ik geloof dat we die grenzen aan het oprekken zijn. Zwarte mensen nemen steeds meer hun ruimte in, spelen bijvoorbeeld vaker films, en merken de voordelen van het quotasysteem op universiteiten.

Wat is jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië?
Ik denk dat het het beste omschreven kan worden met het woord ‘onzekerheid’, omdat ons land heel lhbt-fobisch en racistisch is. Minderheidsgroepen moeten dagelijks dealen met intimidatie, en zowel fysieke als verbale agressie. Maar we zijn geweldig en veroorzaken alleen ‘angst’ bij deze mensen omdat we afwijken van de norm. Ik voel me geweldig, omdat ik van mezelf houd. Maar deze ongelijkheden worden al sinds mijn kindertijd in mijn gezicht geduwd. Ik denk dat veel witte mensen echt geloven dat ze niet racistisch zijn, en gewoon niet doorhebben dat ze onderdrukking in stand houden.

Als er een ding is wat je tegen de wereld kon zeggen, wat zou dat dan zijn?
Ga op zoek, informeer jezelf, doe onderzoek en studeer. Want niemand kan kennis van jou afpakken. En hoe meer kennis je hebt, hoe meer dingen in verbinding met elkaar komen te staan

@slimsoledad

1540497155635-8
Kelton Campos.

Kelton Campos, 21, visueel kunstenaar @1nn6

Wat is volgens jou het mooiste aan de creatieve gemeenschap waar je deel van uitmaakt?
De constante uitwisseling. Hoe erg we ook in een bubbel zitten, bestaan die bubbels wel uit een miljoen deeltjes, en van al die deeltjes kan ik wat leren. Het is prachtig om te zien hoe we elkaar beschermen en liefhebben.

Hoe zou je je werk omschrijven?
Ik woon in Brasilandia [een district van Sao Paulo] en mijn onderzoek is gelinkt aan de favela waarin ik opgroeide. Ik werk zoveel mogelijk met mensen uit mijn buurt, om de zichtbaarheid die ze verdienen te vergroten. Er is veel moois in de ghetto en ik wil daarmee kunnen werken, zonder te vervallen in de stereotypes die mensen op deze plekken hebben geplakt.

Wat is jouw ervaring als zwart persoon in Brazilië?
Verward. Ik probeer veel te lezen om beter te begrijpen wat het betekent om een zwarte man te zijn in Brazilië. Ik ben een vrucht van de diaspora. Soms heb ik het gevoel dat de referenties van ons gevecht erg gelinkt zijn aan Amerika. Ik respecteer de Afro-Amerikaanse struggle, maar ik mis soms de discussie over wat het is om zwart te zijn in Latijns-Amerika.

Wat is het beste aan Brazilië?
Dat binnen al de gekte die Braziliaans zijn met zich meebrengt, het juist dat gebrek aan structuur is dat ons de ruimte geeft om zoveel mogelijk dingen te dekoloniseren.

@1nn6

Lay
Lay.

Lay, 26 jaar, muzikant en feministische rapper

Hoe zou je de situatie voor lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
Genocide. Er is geen belangrijker onderwerp dan dat in het land, omdat we het hebben over het recht om te leven. Hier gelden nog steeds de wetten van het patriarchaat, en dat moet veranderen. Dat is het doel van ons gevecht.

Hoe zou je de situatie voor zwarte mensen in Brazilië omschrijven?
Het is heel ongelukkig dat we zijn opgegroeid zonder een zwart referentiekader. Op die manier werd door witte overheersing ons bestaansrecht in twijfel getrokken. In Brazilië is het heel gebruikelijk dat witte mensen onze kunst, onze esthetiek, toe-eigenen en er een gebleekte versie van maken. De avantgarde zwarte gemeenschap probeert door kunst hun ruimte te vinden. Maar we worden nog steeds geconfronteerd met een hoop problemen die voortvloeien uit heersende racistische structuren, wat zich opstapelt in financiële, psychische en emotionele problemen.

Wat is volgens jou het mooiste aan de gemeenschap waar je deel van uitmaakt?
Ons vermogen om te overleven. Dat is nu het meest bewonderingswaardig. Na de verdachtmaking van de enige vrouwelijke president van het land, de moord van congreslid Marielle Franco, en zoveel andere barbaarsheid tegen onze mensen, is het moeilijk om te geloven dat we iedere dag nog konden opstaan.

Wat zou je willen veranderen?
Het patriarchale, kapitalistische en racistische systeem.

@layfestyle

Ricardo Boni Estileras
Ricardo Boni.

Ricardo Boni, 21 jaar, modeontwerper en medeoprichter van Estileras.

Hoe zou je de situatie voor lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
Als ik naar Brazilië kijk als een geheel, zijn we in gevaar. Ze vermoorden en vernederen ons, voeren de vreselijkste discours over onze lichamen, wat wordt gekenmerkt door geweld. Hoewel de markt aan het veranderen is, nemen ze ons nooit aan, en waarderen ze ons werk niet. Zelfs met kleurrijke posters en ‘love’-buttons, worden we nog steeds gezien als tweederangsburgers. Zelfs in ruimtes gesponsord door grote merken die lhbt+-vriendelijk zouden zijn.

Wat is jouw ervaring als lhbt’er in Brazilië?
Ik bevind me in een positie van privilege omdat mijn familie me nooit heeft onderdrukt of gedwongen om iets te zijn wat ik niet ben. In deze context werd ik opgevoed om menselijke diversiteit en haar kracht te omarmen, en om respectvol te zijn naar iedereen. Na de basisschool begon ik op een non-normatieve manier te kleden, en tot de dag vandaag voel ik de druk van mijn uiterlijk, het gelach van mensen, en de angst om over straat te lopen en niet te weten wat er zal gebeuren. Je wordt gezien als exotisch en moet je kledingstijl en gedrag uitleggen, met iedere adem die je neemt. Dat is hoe het is om een lhbt’er te zijn in Brazilië.

Wat wil je veranderen?
Er moet meer intersectionaliteit komen in de discussies die worden gevoerd. Het is noodzakelijk om het naast etniciteit ook te hebben over seksualiteit, gender, sociale context, enzovoort. We moeten meer kansen bieden aan minderheidsgroepen, zorgen voor meer politiek en sociaal bewustzijn, en een betere verbinding leggen met andere delen van het land. Alleen dan kunnen we echt verandering in gang zetten.

Als er een ding is wat je tegen de wereld kon zeggen, wat zou dat dan zijn?
Tussen ‘ja’ en ‘nee’, kies ik voor ‘misschien’.

@estileras

Brazil

Eduardo Costa Reis, 29 jaar, medeoprichter van Brechó Replay

Hoe omschrijf je je werk?
Brecho Replay is een creatief platform op Instagram waar we ons persoonlijke onderzoek en ons creatieve proces delen, in plaats van alleen het eindresultaat.

Kun je jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië omschrijven?
Onderdrukt en het onderwerp van onderzoek.

Wat is volgens jou het mooiste aan de gemeenschap waar je deel van uitmaakt?
Dat het een familie is, die afwijkt van het nationale christelijke format dat de norm is.

@brechoreplay

Brazil
Loic Koutana (left).

Loïc Koutana, 23 jaar oud, Frans/ Congolees/Ivoriaans model and moderne danser .

Hoe zou je de situatie voor zwarte lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
In Brazilië wonen heel veel transgender personen, maar het is ook de plek waar de meeste transgender personen worden vermoord. Dat is de paradox in dit land. Hoewel mensen vechten om zichzelf te kunnen zijn, om hun uniekheid te omarmen, wordt de lhbt+-scene en zwarte gemeenschap constant onderdrukt. Een paar maanden geleden zijn we een dierbare vriend verloren, Matheusa – een jonge, geweldige, en speciale transgender kunstenaar. Dit zijn geen statistieken, maar dingen die echt gebeuren, en dat besef breekt je hart.

Kun je jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië omschrijven?
Mijn ervaring is heel positief. Ik zeg altijd dat ik herboren ben in Brazilië. In Frankrijk maakte ik me constant zorgen over wat mensen zouden zeggen of vinden. Dit land, de strijd om vrijheid, en het zelfvertrouwen van de mensen heeft me geholpen om mezelf te accepteren. Mijn reis hier was verrassend.

Wat is het mooiste aan de gemeenschap?
Als Frans/Afrikaans iemand voelt Brazilië als de perfecte mix tussen een Franse levensstijl en het streven naar vrijheid en rechtvaardigheid. Aan de andere kant herken ik de Afrikaanse geest, het belang van familie en de levenslust. Het best aan Brazilië is dat het een smeltkroes is.

@lhommestatue

Brazil by Hugo Scott
MOOC Collective.

MOOC Collective — Catarina Martins, Kevin David, Levis Novaes, Lídia Thays, Louis Rodrigues, Raphael Fidelis, Vinni Tex, en Suyane Ynaya

Wat vinden jullie het mooiste aan de creatieve gemeenschap waar jullie bij horen?
Het nieuwe gevoel van gemeenschap dat steeds meer zwarte creatieven voelen.

Hoe zouden jullie je werk omschrijven.
We zeggen meestal dat we advertising professionals, zijn, maar binnen het collectief doen we verschillende dingen, van ontwerp tot het eindproduct. MOOC plant zaadjes waar de grond misschien eerst niet vruchtbaar was. We geloven dat niets moet blijven zoals het geweest is.

Hoe zou jij de situatie voor lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
In constante evolutie zou het perfecte antwoord zijn, maar het is moeilijk om voor iedereen te spreken. Onze creatieve, jonge, volwassen en zwarte niche in Brazilië is in ontwikkeling en op zoek naar context. We proberen niet meer op Amerika te lijken, maar kijken naar wat we zelf op cultureel en artistiek gebied te bieden hebben. Ik heb het gevoel dat dit pad steeds meer gedefinieerd raakt.

Kun je jouw ervaring als zwart persoon in Brazilië omschrijven?
Het over zwarte lichamen in onze maatschappij hebben is nogal een complex iets. Ieder persoon is uniek en heeft andere ervaringen, maar we hebben het vervolgens over “zwart” alsof we allemaal hetzelfde zijn. Maar het begint met kennis, dat is de belangrijkste stap. Er is tegenwoordig veel gemakkelijker informatie te verkrijgen, en de gemeenschap voert nu openlijk de discussie, in vergelijking met bijvoorbeeld de generatie van onze ouders. Maar het is nog steeds geen onderdeel van de scholing van onze kinderen.

Wat zou je willen dat andere landen weten over Brazilië?
Dat Brazilië veel meer is dan Rio de Janeiro, carnival, en Pretty Woman en dat er meer is dan samba, funk en voetbal. Doe onderzoek naar lokale cultuur en kom het zelf ontdekken.

@wearemooc

Brazil by Hugo Scott

Isaac Lohan, 22 jaar, kok en activist

Hoe zou jij de situatie voor lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
We zijn bang voor alles wat er gebeurt, en nog gaat gebeuren. Maar we zijn klaar om er mee te dealen. Ik zie dat de gemeenschap samenkomt en elkaar beter leert begrijpen. We worden groter en raken meer verspreidt door het land. In iedere hoek is er wel iemand aan het vechten voor ons, en dat is iets heel moois.

Hoe is jouw ervaring als lhbt’er in Brazilië?
Ik voel me vrij en uniek. Ik voel me iedere dag een overlever, iemand die niet bang kan zijn.

Wat is het beste aan de gemeenschap?
De eenheid! Ik voel me goed en veilig als ik met gelijkgestemden ben, en de gemeenschap wordt alsmaar groter. Daardoor gaan we winnen.

Wat zou je willen dat andere landen weten over Brazilië?
Dat we geen Spaans spreken. En dat we veel van elkaar kunnen leren.

Luiza De Alexandre
Luiza De Alexandre

Luiza De Alexandre, 20 jaar, visueel kunstenaar en zanger

Hoe is jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië?
Als biseksuele cis vrouw voel ik verstikkende blikken als ik met mijn partner ben. Mijn vriendengroep bestaat volledig uit trans en non-binaire mensen. Als zwarte vrouw met een lichte kleur ervaar ik vaak privilege. Ik begon mezelf als zwarte vrouw te begrijpen in mijn derde jaar van middle school, toen mijn leraar tegen me zei dat ik mijn haar moest uitkammen voordat ik naar een sollicitatiegesprek zou gaan.

Wat zou je willen dat andere landen weten over Brazilië?
We leven in een enorme economische en politieke crisis, en de situatie is wanhopig voor de creatieve jeugd. We leven in een tijd waarin we niet betrokken worden bij de politiek, de mensen zijn machteloos en totaal ongeïnformeerd. Ze geven ons geen informatie en we weten vaak niet wat er echt aan de hand is.

Als er een ding is wat je tegen de wereld wil zeggen, wat zou dat dan zijn?
We moeten aan de nabije toekomst denken, en niet meegaan in consumeren. Dat klinkt misschien hippie, maar dat is het echt niet. We zijn echt op een punt beland dat we onze normen en waarden opnieuw moeten bekijken, en aan minderheden moeten denken. We moeten minder zelfzuchtig zijn, iets wat we elke dag kunnen oefenen.

@luizadealexandre

Brazil by Hugo Scott
Yaminah Garcia.

Yaminah Garcia, 21 jaar, geluidstechnicus.

Hoe zou je je werk omschrijven?
Ik ben een geluidstechnicus en dj. Ik maak soundtracks voor mode- en advertentie-video’s en werk soms als model voor onafhankelijke merken. Ik maak ook deel uit van een collectief, AEAN, dat probeert het werk van zwarte kunstenaars op plekken tentoon te stellen waar het normaal gesproken niet te zien zou zijn.

Hoe zou jij de situatie voor lhbt’ers in Brazilië omschrijven?
Brazilië is enorm groot en ik wil niet generaliseren, aangezien er in iedere buurt tientallen verschillende etniciteiten wonen, en ieders ervaring weer anders is. Maar er gaan mensen dood door de woede die gepaard gaat met de intense onwetendheid. Afgelopen jaar verloren we Matheusa als gevolg van deze discriminatie. Ze werd in koelen bloede vermoord in Rio de Janeiro. Ik raakte betrokken in een straatgevecht omdat een vriend van mij een jurk droeg, en we vochten om hem te beschermen. Alles is heel onstabiel. Je kunt het ene moment rustig op straat lopen met je vrienden en het andere moment in een situatie van haat en agressie terecht komen.

Hoe is jouw ervaring als zwarte lhbt’er in Brazilië?
Ik weet dat ik niet honderd procent word geaccepteerd in veel omgevingen, maar ik ben heel blij dat ik onderdeel uitmaak van een gemeenschap die begripvol is. Ik ben trots dat ik afstam van eerlijke mensen, koningen en koninginnen, en niet van psychopatische kolonisten.

@yaminahgarcia

Brazil by Hugo Scott

Victória Carolina, 19 jaar, stylist and visueel kunstenaar

Hoe zou je de situatie voor lhbt'ers en zwarte mensen in Brazilië omschrijven?
Hoewel meer dan de helft van de bevolking zwart is, wordt het witte lichaam nog altijd verkocht als ideaal. In de beeldvorming worden deze standaarden benadrukt, waardoor buitensluiting en racisme worden versterkt. Door de opkomst van van sociale netwerken, waardoor mensen meer toegang kregen tot informatie, begonnen mensen hun zwarte identiteit meer te erkennen. In Brazilië is het racisme structureel, maar we zijn bezig om onze kracht terug te winnen en de situatie voor toekomstige generaties beter te maken.

Hoe is jouw ervaring als zwarte lhbt'er in Brazilië?
Onderdrukt. Aangezien ik niet pas in het patriarchale stereotype van het systeem, wordt mijn lichaam constant buitengesloten en mijn stem niet gehoord.

Wat is het beste aan de gemeenschap?
Ik weet niet of er iets het beste is. Ik leef in een sociale bubbel waarin ik over deze onderwerpen kan praten, kan luisteren, mijn mening kan uiten en mezelf kan bevragen. Maar buiten die bubbel leef ik in het gevaar, de onderdrukking en verdrukking waar het overgrote deel van de rest van de Braziliaanse bevolking ook in leeft.

@princesinhadazl

Brazil by Hugo Scott
Brasilandia's queer scene.
Brazil by Hugo Scott
Allan.
1540492307489-9
Batekoo feest
1540492595474-11
Waslley Baiano, Pedro Ferreira, en Yaminah Garcia.
1540492655991-15
Aisha Mbikila
1540497098988-22
Lolla Venzon, Menina Venenon en vrienden.
1540492938486-19
Lu Safro and Mika Safro.
1540492976204-20
Lay and friend.
Brazil by Hugo Scott
Brendon Xavier.
Brazil by Hugo Scott
Renata Tavares.
Tagged:
Art
brazil
LGBTQ