eileen kelly: de instagram-ster die zich nu op seksuele voorlichting stort

De 20-jarige New Yorkse achter @killerandasweetthang heeft genoeg ervaring met internettrolls, maar haar 300.000 volgers zet ze slim in. Eileen vertelt i-D over haar nieuwe project, een online plaats om open en eerlijk over seks te praten.

door Kristin Huggins
|
04 april 2016, 12:10pm

Eileen Kelly is vooral bekend als het meisje achter de Instagram @killerandasweetthang (genoemd naar een zinnetje uit haar favoriete liedje), een feed die door meer dan 300.000 mensen wordt gevolgd. Allemaal mensen die zich identificeren met haar posts over underground MC's, jonge artiesten, sterren als Luka Sabbat, en de ontelbare selfies van Eileen die haar stappen naar volwassenheid vastleggen. Want ze is amper 20 jaar.

Door haar nieuwste project is ze van een social media-ster uitgegroeid tot een herrieschopper. Vandaag lanceert ze haar blog over seksuele voorlichting voor jongvolwassenen, een vervolg op haar Tumblr die ze tijdens de schoolvakanties had opgericht. Daar beantwoordde ze in alle eerlijkheid vragen over dating, seks, gezondheid en het leven - want haar meeste fans waren simpelweg op zoek naar wat eerlijkheid en een vriend. Als haar Tumblr een kleine kijk bood in het leven van een tiener, kun je haar website als een langdurig onderzoek zien: met medische en psychologische inzichten, culturele teksten, interviews met beroemdheden, en een multimediaal aanbod. Eileen bouwt sterk aan een gedigitaliseerde wereld voor meisjes.

Wanneer besloot je om een blog over seksuele voorlichting op te richten?
Toen ik zestien was.

Echt, op je zestiende?
Toen ik op de middelbare school zat, startte ik met een Tumblr. Daar bracht ik de uren door nadat ik mijn huiswerk had afgemaakt. Ik beantwoordde iedereens vragen en gaf advies. Langzaam werd het droom van mij. Ik zei tegen een vriend: "dit is wat ik als werk wil doen."

Waar komt dit verlangen vandaan?
Het komt uit een echte, kwetsbare plaats. Weet je, ik had geen moeder waar ik vragen aan kon stellen, en kon het ook niet aan mijn vader vragen want dat zou te raar geweest zijn. De middelbare school was een heel verwarrende tijd voor mij. Ik moest alles uit ervaring leren of via vrienden, die het op hun beurt aan hun moeder vroegen. En van seksuele opvoeding op school leer je ook niet alles. Ik wil meisjes helpen die het er ook moeilijk mee hebben. 

Je bent zelf ook heel jong. Vind je jezelf geschikt om meisjes advies te geven?
Ik heb gestudeerd. Afgelopen herfst heb ik mijn certificaat voor seksuele voorlichting van Planned Parenthood behaald, en ik ken mezelf nu beter. Ik kan putten uit mijn ervaring. Met mensen bezig zijn en voor hen zorgen is altijd een deel van mij geweest. En ik heb me nooit geschaamd voor mijn lichaam. Het lichaam is iets natuurlijks. Ik was degene die mijn vrienden leerde hoe je een tampon moest gebruiken.

Aanvankelijk, toen je veel volgers op Instagram begon te krijgen, moest je met negatieve pers omgaan.
Ja. Toen [een artikel van Dana Schuster in de New York Post] verscheen, zat ik op dat moment bij een oude vriend van mij. Hij zei: "Dit ga je niet leuk vinden." Het was vreselijk. Ik kreeg berichtjes van mensen - verontschuldigingen, vragen, en ook wat kritiek - en het enige waar ik aan kon denken, was wat mijn vader zou zeggen.

Ik werd aangevallen. Ik ben een twintigjarige vrouw. Ik ben nog steeds aan het leren hoe ik volwassen en seksueel moet zijn, en hoe ik mezelf moet zijn. Het is gezond om dat te ontdekken en te uiten. Het voelde alsof die journaliste mij het zwijgen wilde opleggen. Het leek wel cyberpesten. Ze schreef over een versie van mij die niet bestond. Gedurende een week lang kon ik de reacties over het artikel niet lezen, want ik wist dat het me zou kwetsen. Maar toen besefte ik dat ze commentaar gaven op een vertekend beeld, niet op mij. Mijn vader zei: "Dit doet er allemaal niet toe. Ik hou van je, jouw vrienden zien je graag. Dit ben jij niet." Mensen posten de hele tijd gemene dingen. Geen enkel artikel is sterker dan ik.

En dat was jouw eerste ervaring met de pers.
De journaliste deed alsof ze alleen iets wilde weten over mijn Tumblr en waar ik mee bezig was. Maar nu weet ik beter.

Wat dan?
Toen ik er met anderen over sprak, vroeg ik hen: "Wat doe ik? Kom ik voor mezelf op?" Sommigen zeiden dat ik moest zwijgen, omdat ze er anders over zouden blijven praten. Maar ik denk dat het voor mij belangrijk is om een stem te hebben. Dus schreef ik een essay als reactie en die deed het best goed. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je trouw blijft aan jezelf en je voor jezelf opkomt, zelfs wanneer mensen dat niet accepteren. Ik denk dat mensen altijd jonge vrouwen voor schut willen zetten, in de hoop dat je stil en onderdanig wordt. Maar je kunt je stem niet laten afpakken.

Welke andere vrouwen inspireren jou met hun stem?
Maya Angelou. Zij is iemand die een sterke stem heeft en die voor goede dingen gebruikt. Ik houd ervan om haar boeken en gedichten te lezen. Mijn eerste recensie ging over haar essay Letter to My Daughter. Zij is voor mij een vrouwelijk rolmodel en daar heb ik er niet veel van. Ik moest altijd mijn eigen rolmodel zijn.

Dus nu kan je via jouw blog je stem laten gelden.
Ik heb een geweldig team: ontwerpers, programmeurs en een modeontwerper. Het is een zeskoppig team. Ik zit niet meer op school, dus heb ik eindelijk tijd om deze dingen te doen. En ik weet dat niet iedereen dit zal accepteren. Dat blijft wel moeilijk, want ik wil juist een positieve boodschap brengen: het accepteren van je lichaam, feminisme en gelijkheid zoals dat voor mij en andere jonge vrouwen relevant is. Ik wil dat mensen hun eigenwaarde weer opbouwen en ik wil online een veilige plaats creëren waar ze zichzelf kunnen zijn, zonder dat ze worden aangevallen zoals ik. Geen labels. Geen woorden als 'gek' of 'raar'.

Over wat zal de site allemaal gaan?
Verschillende dingen. Alleen zal ik niet over beauty of mode praten. Het gaat over menselijke en sterke dingen - intimiteit, eerlijkheid, emotioneel welzijn, en zelfacceptatie. Ik wil jonge mensen leren dat het oké is om jezelf te zijn. Zelfs wanneer je een dag in bed ligt en je triest voelt.

Wat vind je het leukst aan je website?
Als mensen me nu ontmoeten, weten ze dat ik meer ben dan mijn foto's en hoe ik eruitzie. Ze kunnen me leuk vinden omdat ze zich verbonden voelen met mijn denkwijze of mijn schrijfstijl. Ze kunnen de dingen die ik te zeggen heb leuk vinden.

Op Instagram zien we een paar sexy foto's van je.
Dat ben ik gewoon. Soms wil ik me sexy voelen en soms vind ik alles mooi en alle lichamen leuk. Maar ik wil dat mijn Instagram een weergave is van mijn blog en wie ik ben. Vroeger bewerkte ik mijn foto's, maar ik voel me er niet goed bij om onrealistische schoonheidsidealen te promoten. Het tonen van je imperfecties is een daad van pure eigenliefde.

Wat ga je vandaag nog doen?
Gewoon naar huis en wat schrijven. Ik moet nog enkele artikelen afwerken. 

killerandasweetthang

Credits


Tekst Kristin Huggins
Fotografie Natalie Yang

Tagged:
seksuele voorlichting
Eileen Kelly
internetcultuur
killer and a sweet thang