Agyness Deyn speelt de epileptische Lily in de nieuwe film Electricity

Agyness Deyn dumpt de magazines voor film in haar nieuwe film Electricity. Wij spraken met onze favoriete covergirl.

door Felicity Kinsella
|
04 december 2014, 3:47pm

Photography Alasdair McLellan

Agyness Deyn ruilde de catwalk in voor het zilveren scherm, en speelt nu haar eerste grote filmrol in Electricity. Haar verdwijning van de Fashion Week vier jaar geleden liet een gat achter in ons hart. Maar ze is druk geweest: ze verhuisde naar LA om zich te focussen op haar acteercarrière, trouwde met Frank van Friends (Giovanni Ribisi) en zette haar eigen modelabel Title A op. Nu speelt ze de rol van Lily, een onbezonnen, geestige, sexy jonge vrouw met epilepsie, die haar veilige thuishaven verlaat en haar gezondheid riskeert om haar lang verloren broer te vinden in Londen. Het is een sterk en volwassen verhaal, verteld door de caleidoscopische ogen van Lily. i-D wijdde een hele issue aan haar in mei 2008, en nu zochten we onze favoriete covergirl Agyness opnieuw op om bij te praten.

Hoe raakte je betrokken bij Electricity?
Ik kreeg een script toegestuurd, vond het geweldig en deed auditie. Ik heb die zelf opgenomen, want ik was op dat moment in LA. Een vriend van me filmde het en we stuurden het op, waarna we een paar maanden later hoorden dat ik de rol had gekregen.

Waarom vond je het script zo leuk?
Ik las het en het paste gewoon goed bij me. Ik hield van haar, haar kracht, wat ze meemaakte en haar achtergrond. Ik leefde echt mee en vond haar levensweg heel opwindend.

Wist je veel over epilepsie voordat je begon met filmen?
Ik ben veel in een dokterskantoor in het ziekenhuis geweest. Die dokter is een specialist en liet me foto's en onderzoeken zien. Hij was bereid me alles te vertellen dat ik wilde weten - hij leerde me over de toestanden, en over wat het mentaal en fysiek kan doen. Ook liet hij me zien hoe ik het het best kon naspelen.

Voelde je je weleens ongemakkelijk als je het moest spelen?
De eerste keer wel, omdat je niet echt weet hoe het echt voelt en gaat. Maar na een tijdje begrijp je waar de bewegingen vandaan komen - het komt vrij natuurlijk.

Wist je veel over hallucinaties?
Ja, door de ervaringen van andere mensen, die me vertelden hoe het ging en hoe eng het was, of zelfs hoe bevrijdend het kan zijn.

Lijk je op Lily?
Ja, eigenlijk wel. Ik denk omdat ik me zo goed in haar kan verplaatsen. Allereerst komt ze natuurlijk uit het noorden en heeft ze broers en zussen - de liefde die je hebt voor je broers en zussen kan nooit kapot gaan… Ik kon me verplaatsen in haar levensweg en zelfontdekking omdat we daar allemaal doorheen moeten, snap je? Een jonge vrouw zijn, jezelf vinden en een plekje in deze wereld vinden… Ik denk dat elke vrouw dit wel herkent. Wanneer je iemand ergens mee ziet worstelen en ziet hoe die persoon over zo iets groots heen kan komen, inspireert dat je om ook dingen in het leven te overwinnen.

Wanneer merkte je echt dat je volwassen werd? Bij jou gebeurde dat natuurlijk allemaal in de schijnwerpers…
Ik denk misschien toen ik stopte met model zijn. Toen werd ik op de een of andere manier volwassener.

Veranderde alles toen je stopte met model zijn?
Het was niet echt een bewuste keuze. Als ik terugkijk viel ik wel een beetje in een zwart gat - ik had als twintiger constant als model gewerkt, en toen ik daar eind 20 mee stopte dacht ik echt: oh… wie ben ik eigenlijk?

Hoeveel had je te zeggen over wat je droeg in de film?
Ik en Andrex Cox, die de kleding verzorgde, en Bryn Higgins, de director, dachten dat veel mensen die epilepsie hebben een soort van ander beeld hebben van de wereld - ze zien dingen en kleuren uitvergroot. We probeerden dat te laten zien in de manier waarop ze zich kleedt en ook in de omgeving waarin ze leefde. We wilden laten zien dat het hebben van zoiets zwaars ook een creatieve uitlaatklep kan bieden. Ze heeft niet veel geld, dus we gingen langs veel kringloopwinkels. 

Fotografie Alasdair McLellan

Je bent model, actrice en zangeres geweest en je hebt een eigen kledinglijn opgezet, wat vond je het leukst?
Acteren is echt iets dat een bijzonder plekje in mijn hart heeft. Mijn label trouwens ook, omdat het echt mijn stijl is en wat ik wil dragen - het is echt wie ik ben. Uit die twee dingen haal ik de meeste voldoening.

Wat is je ideale filmrol?
Gewoon alle sterke vrouwelijke karakters. Je weet wel… Dat je een film kijkt en je dat personage gewoon wil zijn.

Wie zijn je favoriete actrices?
Er zitten heel oude bij zoals Grace Kelly. Ik hield van haar en hoe vrij ze was. Verder Audrey Hepburn, Meryl Streep en Michelle Williams, die ik echt geweldig vond in Blue Valentine - ik vind dat ze echt een rauw randje heeft. Samantha Morton ook, zij heeft in ontzettend veel coole indiaanse films gespeeld.

Wat is de laatste film waar je om moest huilen?
Die film waarin Matthew McConaughey aids krijgt, Dallas Buyers Club. Ik zag die film in de bioscoop en keek hem achter elkaar in het vliegtuig. Hij was geweldig. Ik heb me lang niet zo gevoeld. Het is een soort liefdesverhaal tussen twee mensen, waarin ze elkaar zo lang vasthouden en elkaar niet meer loslaten. Ik had gewoon zoiets van wah [huilt]!

Denk je dat je ooit weer model wil worden?
Ik heb nooit echt gezegd dat ik voor altijd zou stoppen met model zijn. Het is er altijd. Het is gewoon dat ik onwijs druk ben geweest en niet meer de kans heb gehad om het weer te doen.

Ik bladerde terug door de The Agyness Deyn Issue van i-D…
Oh nee!

Heb je er ooit in teruggekeken?
Eigenlijk niet. Al niet meer sinds het was uitgekomen. Ik heb er wel een paar kopieën van. Het is een beetje van "dit is je leven" ofzo…

Denk je dat je sindsdien erg veranderd bent?
Zeker. Ik ben veel veranderd in deze zes jaar.

Zou je weer gast editor voor ons willen zijn?
Ja, zeker! Het was zo leuk dat ik gewoon kon doen wat ik wilde. Het was zeker de moeite waard en een mooie kans. Ik voelde me erg vereerd en gevleid dat ik ervoor gevraagd werd.

Wie zou je er nu in willen als je het over mocht doen?
Ik denk dat ik mensen zou kiezen die ik erg respecteer, en een paar vrienden natuurlijk. Ik zou ze verschillende rubrieken geven, en dat een beetje cureren.

@aggydeyn

Credits


Tekst Felicity Kinsella
Fotografie Alasdair McLellan 
Styling Francesca Burns en Kim Jones
[The Agyness Deyn Issue, No. 287, mei '08]

Tagged:
Film
Electricity
Agyness Deyn
Cultuur
mode interviews