Beeld eigendom van Pansy Magazine 

het nieuwe tijdschrift 'pansy' is een plagerige knipoog naar machocultuur

Het mannenblad staat voor het niet luisteren naar je vader wanneer hij je verbiedt met glitter flared hotpants over straat te lopen.

|
17 december 2018, 1:03pm

Beeld eigendom van Pansy Magazine 

Oorbellen met parels, blush en glanzende make-up zijn dingen die je niet direct zou verwachten in een mannentijdschrift. Maar voor het pas opgerichte Pansy gaat het daar nou juist om. “Pansy draait om vooruitstrevend, uitgesproken en ietwat ondeugend beeld. Eigenlijk is het een knipoog naar onze verwachtingen omtrent mannelijkheid en machocultuur”, vertelt de 23-jarige oprichter Michael Oliver Love. “Het is zowel speels als krachtig.” Het eerste issue telt honderd pagina’s en staat propvol met zulke editorials, denk elegante mannen met onmogelijke jukbeenderen die roze leggings showen. Hoge hakken, opvallende oorbellen, glitterende jumpsuits en hoofddeksels met bloemen horen er allemaal bij, en vergeet de wollige lama’s op de achtergrond niet. “Met dit beeld laten we een nieuwe soort mannelijkheid zien, die helemaal losstaat van de maatschappelijke normen”, legt Love uit in een interview met i-D. “Het gaat diep, maar is tegelijkertijd ook lieflijk.”

Waar ben je opgegroeid en hoe was het daar?
Ik ben opgegroeid in een vreemd, klein stadje aan zee, waar vooral oude getrouwde stelletjes en pensionado’s wonen. Het is vast een heerlijke plek om te bivakkeren als je gepensioneerd bent, maar het plaatsje voelde als jonge queer nogal bekrompen en conservatief. Mijn jeugd is eigenlijk echt het verhaal dat zoveel queer mensen hebben: opgroeien in een kleine bekrompen stad en daaruit willen vluchten.

Hoe oud was je toen je uit de kast kwam en hoe ging dat?
Eigenlijk werd ik op mijn 17de min of meer uit de kast geduwd. Om een lang verhaal kort te maken: mijn broer had mijn camera geleend waarop ondeugende foto’s van mij en m’n toenmalige vriendje stonden. Die foto’s kwamen bij m’n ouders terecht. Zo fijn! Op dat moment lag alles dus open op tafel en brak er voor mij een ingewikkelde periode aan, gevuld met stiekeme dates op verlaten daken, religieuze interventie en heel veel innerlijke onrust. Maar de nachtmerrie die ik altijd had gehad over mijn ouders die erachter kwamen, werd geen werkelijkheid. Ze steunden me juist enorm en waren heel lief. Ze hebben me nooit het gevoel gegeven dat ik anders was. Ik ben ze daar heel dankbaar voor. Niet iedereen heeft zoveel geluk.

Pansy Magazine

Hoe kwam je op de naam Pansy ?
Het verwijst naar viooltjes, maar de term wordt ook gebruikt als scheldwoord voor mannen die “niet mannelijk” zouden zijn en zich kwetsbaar opstellen. Met dit soort taalgebruik werd ik in het kleine plaatsje waar ik opgroeide veel mee geconfronteerd. Dit was mijn manier om terug te vechten. ‘Pansy’ betekent voor mij nu dapper. Het betekent dat je je niks aantrekt van de norm en je unieke ik omarmt. Ik wilde het woord terugveroveren. Voor mij is het een bijvoeglijk naamwoord wat zegt: ik rek de grenzen op en breek met beperkingen.

De omschrijving van het magazine voelt voor mij heel erg op z’n plaats: “Pansy staat voor het niet luisteren naar je vader wanneer hij je verbiedt met je glitter flared hotpants over straat te lopen. Is dat iets wat jij daadwerkelijk hebt meegemaakt? En voor wie is Pansy eigenlijk bedoeld?
Dat had ik wel gewild! Maar nee, ik mocht van mijn vader wel glitter hotpants aan want hij is gewoon een lieverd. Maar die quote maakt duidelijk dat Pansy gaat over het losmaken van het typische beeld over mannelijkheid, iets waar we continu mee worden geconfronteerd. En Pansy is er voor iedereen; voor queers, hetero’s, coole mensen, suffe mensen – iedereen is welkom. Wat mij betreft gaat het er niet om voor wie het is bedoeld, maar wat de boodschap erachter is. En dat is dat iedereen gendernormen kan doorbreken en zich vrij genoeg moet voelen omdat te kunnen doen.

Pansy Magazine

Hoe kwam je op ideeën? En wat is je favoriete shoot in dit issue?
Ik wilde een visueel inspirerend feest creëren. Mensen konden zelf ideeën aandragen, en dat is zo positief uitgepakt. Er werd echt prachtige content van over de hele wereld ingestuurd. Mijn lievelingsshoot is die van de renaissance zeemeermannen in hun wuivende kleding vol schelpen. In volgende edities zou ik graag ook meer lange stukken en interviews publiceren, dit is nog maar het begin.

Als je nu iets tegen je 16-jarige zelf zou kunnen zeggen, wat zou het dan zijn?
Ga niet voor die highlights!

Pansy Magazine
Pansy Magazine
Pansy Magazine