sinistere illustraties

De duistere en chaotische wereld van Achraf Amiri.

door Eveline Briand
|
14 april 2016, 11:30am

Grappig en griezelig tegelijk, zo zou je de stijl van Achraf Amiri het beste kunnen omschrijven. De illustrator werd in Brussel geboren, trok de wereld rond en belandde uiteindelijk in Londen. Illustreren is voor hem een uitlaatklep. Tijdens het creëren bevindt hij zich in een andere wereld. Een wereld met veel emotie en satirische humor.

Onlangs bracht hij de tweede editie van zijn ILLUSTRASHION Magazine uit. Naast zijn eigen tekeningen, is het magazine ook een platform voor andere creatievelingen. Achraf plaatste transgendermodel Yasmine Petty op de cover. En geloof het of niet, nog voordat Caitlyn Jenner op de cover van Vanity Fair stond, liep hij al met dit idee rond. We vroegen hem naar zijn duistere kant en waarom hij zichzelf ziet als de verloren zoon van The Addams Family.

Op je website staat dat je de 'hidden son of the Addams family' bent. Dat moet je me toch eens uitleggen.
Ik hou van de film The Addams Family. "They're creepy and they're kooky, mysterious and spooky, they're all together ooky, the Addams Family," hoor je ze in het openingslied zingen. Dat is geweldig.

Toen ik mijn stijl aan het ontwikkelen was, drong het tot me doordat mijn illustraties zowel griezelig als grappig waren. Een beetje zoals The Addams Family. Het leek me leuk om te doen alsof ik een verloren zoon van The Addams Family ben.

Je komt uit Brussel, maar je woont nu in Londen. Hoe ben je daar terechtgekomen?
Het is allemaal begonnen in 2009. Dat was een heel belangrijk jaar. Ik was toen heel erg op zoek naar wie ik was en naar mijn eigen identiteit. Toen ik afstudeerde, begon ik te reizen. Ik heb een tijdje in Barcelona gewoond en daarna een jaar in Napels - daar ben ik mezelf tegengekomen. Uiteindelijk ben ik in Londen terechtgekomen en ik woon hier nu al vijf jaar.

Fotografie Dirk Alexander

Jouw tekeningen zijn vaak een kruising tussen kunst en fotografie. Heb je iets met fotografie?
Ik houd van mooie kiekjes en van het idee dat fotografie een momentopname is. Fotografie is het vastleggen van een dood moment. Foto's zijn een enorme inspiratiebron voor mij, zeker wanneer het dramatische beelden zijn.

Hoelang doe je er ongeveer over om een tekening tot stand te laten komen?
Een illustratie is in ongeveer een uurtje klaar. Dat is snel, ja. Maar ik ben een zeer ongeduldig persoon en wil dat alles vooruit gaat.

Je verwerkt veel emoties in je illustraties. Is het een uitlaatklep voor je?
Oh ja, mijn illustraties zijn absoluut een uitlaatklep. Ik kan al mijn emoties in mijn tekeningen kwijt - hoe dramatisch mijn leven op dat moment ook is. Illustreren werkt heel therapeutisch.

Wat gaat er door je hoofd wanneer je aan het tekenen bent?
Ik bevind me dan in een andere wereld. Een wereld waar veel attitude, emotie en satirische humor is.

Jouw illustraties roepen bepaalde emoties op. Hoe wil je dat mensen zich bij jouw werk voelen?
Mijn illustraties zijn heel persoonlijk. Natuurlijk voel ik me gevleid als mensen zich aangesproken voelen, of bepaalde emoties ervaren bij het zien van mijn tekeningen. Maar ik maak deze tekeningen in de eerste plaats voor mezelf.

Je komt over als een vrolijk persoon, maar toch maak je eerder sinistere tekeningen. Schuilt er dan een donker kantje in jou?
Ik weet zeker dat iedereen een duister kantje heeft. Het voelt goed om dat af en toe los te laten - niemand is perfect. De Britse auteur en historicus D.H. Sidebottom heeft dat goed kunnen verwoorden: "Stars can't shine without darkness".

Jouw illustraties zijn vaak een sarcastische knipoog naar de mode-industrie. Wat wil je precies aan de kaak stellen?
Mensen zijn verre van perfect. Dat geldt ook voor de mode-industrie. Mode is er niet om serieus genomen te worden. Je mag en moet er zelfs af en toe mee kunnen lachen.

Je schuwt ook politieke thema's zoals Syrië, de aanslag op Charlie Hebdo of Oekraïne niet.
Over het algemeen is politiek een ver-van-mijn-bed-show en besteed ik er niet al te veel aandacht aan. Maar als een gebeurtenis van grote omvang is, is het moeilijk voor mij om er niet op te reageren.

Waarom plaats je quotes bij je tekeningen?
Op die manier wordt de achterliggende betekenis wat duidelijker voor oppervlakkige mensen. Sommigen begrijpen het niet altijd en geven dan meteen commentaar.

Je hebt nu een tweede editie van ILLUSTRASHION Magazine uitgebracht. Waarom wilde je jouw tekeningen in een magazine bundelen?
Om eerlijk te zijn, ben ik ermee gestart uit protest. Veel mensen noemden me een vrouwenhater en vonden mijn werk te rauw. Juist daarom wilde ik zo graag een eigen magazine lanceren. ILLUSTRASHION Magazine biedt een platform aan andere creatievelingen die hun eigenheid van de daken willen schreeuwen.

Het magazine richt zich bijvoorbeeld op het thema vrouwelijkheid. Waarom plaatste je transgendermodel Yasmine Petty op de cover?
Ik houd ervan om met contrasten te spelen en grenzen op te zoeken. Niets is sterker dan dat. Geloof het of niet, maar voordat Caitlyn Jenner op de cover van Vanity Fair stond, liep ik al met dat idee rond. Net als Jessica Rabbit is Yasmine Petty de belichaming van een politiek incorrecte vrouw. 

Credits


Tekst Eveline Briand 
Illustraties via Achraf Amiri

Tagged:
illustrator
Mode
illustraties
Cultuur
achraf amiri