piet oosterbeek vond zowel herkenning als afstand in de straten van new york

In zijn serie 'I’m from where you ain't from' portretteerde de Amsterdamse fotograaf inwoners van Harlem, The Bronx en Brooklyn. Terwijl hij daar was overpeinsde hij zijn aanwezigheid als fotograaf.

|
mei 16 2018, 9:21am

"In de jaren negentig zat ik als jongetje van twaalf te luisteren naar de spannende mysterieuze verhalen van hiphopartiesten die letterlijk mijlenver van me af lagen. Naast de afstand is er ook een groot contrast in de wereld waarin zij en ik leefden. New York en Friesland. Ik ben nooit onderdrukt geweest maar toch voelde ik me thuis in de muziek waarin tegen het establishment werd gestreden. Ik voelde me een misfit in mijn omgeving en was boos en gefrustreerd. Ik besloot op zoek te gaan naar de verbintenis met de muziek en de locatie van oorsprong waar ik op afstand mee ben opgegroeid. Kwam mijn verbeelding van toen overeen met de realiteit van nu? Zouden de buurten en de bewoners nog authentiek zijn of zouden deze plekken al overgenomen zijn door witte hippe creatieven?

In de twee weken van rondlopen en slapen in deze volksbuurten ben ik mezelf een aantal keren tegengekomen. Ik vroeg me af of ik misbruik maakte van deze buurten door deze te fotograferen om vervolgens de beelden thuis te gebruiken om mezelf te profileren. Zelf was ik slechts een passant met mijn camera en zat ik twee weken later weer in mijn vertrouwde woonomgeving in Amsterdam. Werd ik als witte man gedreven door exotisme, waarbij ik 'het vreemde' verheerlijkte? Of was mijn aanwezigheid legitiem omdat ik al langer dan twintig jaar naar de zwarte stem luister en empathie voel voor de inhoud en boodschap? Het was confronterend om te merken dat ik meer op mijn hoede was hoe dieper ik in de buurten kwam. Kwam dit door hoe ik geprogrammeerd ben door witte propaganda en het systeem, of was ik gewoon een toerist die moest wennen aan een nieuwe omgeving? In Nederland sta ik ergens bovenaan de piramide, diep in Harlem was ik in de minderheid. De rollen waren omgekeerd. Hoe zouden de bewoners me zien – als een witte man vol vooroordelen? Wanneer ik een verkoper op straat negeerde net zoals iedereen op dat moment deed, kreeg ik “You dress like a black man, but you won’t listen to a black man!” te horen. Iets wat na is blijven echoën. Eenmaal thuis kan ik dit in perspectief zien. Hiphop is popcultuur geworden, muziek voor de massa. We gebruiken de esthetiek. We luisteren naar de muziek, maar de vraag is of we de stem horen.” – Piet Oosterbeek

Met dank aan Steven, Nina, Percy, Savioz, Bouam, Raymond, Felix, Jason, Tah, Tynair & The Goodfellaz.

Credits

Fotografie door Piet Oosterbeek