hoe schadelijk het is om biseksualiteit een fase te noemen

“Het is een fase”, “maar je hebt nu een relatie met iemand van het andere geslacht, dan ben je nu toch weer hetero”. De vooroordelen waar biseksuelen mee te maken krijgen zijn niet alleen vervelend, ze zijn schadelijk.

door Eliel Cruz
|
11 augustus 2015, 3:10pm

Op 14-jarige leeftijd kwam ik, geïnspireerd door een ontdekkingsreis op Google, als biseksueel uit de kast. Er waren destijds maar weinig zichtbare en bereikbare biseksuelen - als je 'bikseksualiteit' intypte op Google, kreeg je of academische artikelen vol wetenschappelijke definities, of porno.

Waar ik aan de ene kant ontdekte hoe geweldig porno voor een tiener is, was het vooral de ontdekking van het woord 'biseksueel' dat mijn leven op slag veranderde. Opeens was het allemaal duidelijk. Ik voelde me seksueel en emotioneel aangetrokken tot beide geslachten. Tot op dat moment dacht ik dat iedereen zulke gevoelens had, en dat uiteindelijk een soort Harry Potter-achtige sorteerhoed me zou indelen bij de hetero's of de homo's.

Maar ik ben dus terechtgekomen bij de biseksuelen. En hoewel ik me daar prima bij voel, blijven mensen proberen om me naar een ander kamp te lokken. Goede vrienden hebben me vaak genoeg gevraagd "of ik inmiddels al honderd procent gay ben," en voor velen betekent mijn biseksualiteit vooral dat ik al tien jaar lang door een "fase" ga. Het is een misvatting dat mijn seksualiteit minder bestaansrecht heeft dan andere seksuele voorkeuren.

Biseksuelen hebben hun leven lang te maken met het vooroordeel dat hun seksuele identiteit slechts een fase is. Recentelijk moest model/actrice Cara Delevingne nog aanhoren hoe een journalist van Vogue suggereerde dat haar biseksualiteit een fase was.

En dat is niet de enige misvatting waarmee we te maken krijgen. Biseksuelen worden getypeerd als mensen die vreemdgaan, mensen met bindingsangst en een abnormaal libido. Biseksuele vrouwen worden gezien als aandachtgeil en bij biseksuele mannen gaat men er meestal vanuit dat ze eigenlijk gewoon gay zijn maar nog uit de kast moeten komen. Het is bizar hoeveel onwetendheid er nog heerst rond het onderwerp biseksualiteit, als je bedenkt dat we het grootste deel van de LGBT-community vormen - volgens statistieken is in Amerika tweederde van de LGBT-vrouwen en éénderde van de LGBT-mannen biseksueel. En toch ontbreekt het aan begrip en acceptatie, en dat is iets dat wij allemaal voelen.

Het feit dat we in staat zijn om ons óók aangetrokken te voelen tot iemand van het andere geslacht, maakt dat mensen ons niet 'queer' genoeg vinden om bij de LGBT-community te horen. Sterker nog, als een biseksueel een relatie heeft met iemand van het andere geslacht, wordt dat een traditionele, heteroseksuele relatie genoemd.

Het is verkeerd om te stellen dat biseksuelen een soort 'hetero-privilege' hebben. Het is ook geen privilege om voor hetero door te kunnen gaan. Dat zogenaamde 'privilege' zorgt er alleen maar voor dat we nog onzichtbaarder worden en dat de misvattingen waarmee we te maken krijgen, niet uit de weg worden geruimd.

Een ander probleem van biseksuelen is dat zowel de homo- als heteroseksuele community onze identiteit in twijfel trekt. Homo's zijn net zo bevooroordeeld als hetero's - misschien wel erger. Het erkennen van biseksualiteit heeft tot gevolg dat je niet meer slechts het onderscheid tussen heteroseksualiteit en homoseksualiteit kunt maken. Het idee dat biseksualiteit een fase is, komt voort uit die binaire verdeling. Biseksuelen voelen zich zowel seksueel als op romantisch aangetrokken tot mannen, vrouwen en alles daar tussenin.

Als het op de communicatie tussen zorgverleners en biseksuelen aankomt, staan ze voor vergelijkbare problemen. Uit recent onderzoek van het Britse Equality Network bleek dat bijna de helft van alle biseksuelen in de gezondheidszorg te maken heeft gekregen met bi-fobische opmerkingen. Vergelijkbare onderzoeken toonden hetzelfde aan voor de VS.

Mensen - ook dokters - die geloven dat biseksualiteit slechts een fase is, nemen onze gezondheidsproblemen ook niet serieus. Bisexuele vrouwen hebben relatief vaak te maken met huiselijk geweld, biseksuele mannen relatief vaak met soa's (wat te wijten is aan bi-fobie in de gezondheidszorg). Biseksuelen grijpen vaker naar verdovende middelen en kennen een scala aan psychische problemen.

Het moge duidelijk zijn dat het bijzonder belangrijk is om biseksualiteit te erkennen en er meer over te weten komen. Niet alleen om eindelijk af te zijn van de opmerkingen die biseksualiteit bagatelliseren, maar ook om de gezondheidsproblemen van biseksuelen aan te kunnen pakken. De misvatting "biseksualiteit is een fase" galmt door in het dagelijkse bestaan van biseksuelen. Het wist het bestaansrecht van mij en miljoenen andere biseksuelen uit, en maakt van ons een onzichtbare minderheid. Mijn seksualiteit is echt, en deze misvatting is niet alleen beledigend, maar vooral ook schadelijk op vele, concrete manieren. 

Credits


Tekst Eliel Cruz
Fotografie Mary

Tagged:
Biseksueel
biseksualiteit