Linda Rodin, een 66-jarige zoektocht naar schoonheid

Stijlicoon en ondernemer Linda Rodin is een onafhankelijke doe-het-zelver. In haar New Yorkse appartement brouwt ze magische gezichtscrèmepjes en stelt ze de mooiste outfits samen. Ze wordt met een lach en een knipoog op sierlijke wijze oud, en deelt...

door Rory Satran
|
08 januari 2015, 4:45pm

Linda Rodin geniet ervan om in haar kleine 1-slaapkamerappartement in Chelsea, New York, in bad te zitten met de deur wagenwijd open zodat ze naar haar prachtige spullen kan kijken. Net achter het bad vind je een Mexicaans, zilveren kamerscherm dat ooit van Doris Duke was, een Brancusi-achtige potloodschets gemaakt door haar tandarts/vader en bergen schelpen. Er zijn overal schelpen, verzameld door jarenlang stranden en vlooienmarkten af te struinen. "Mijn sterrenbeeld is Vissen en ik hou van de zee", zegt Linda, gekleed in een cowboyachtige smoking van spijkerstof. "Ik dacht altijd dat ik een zeemeermin was - daar fantaseerde ik als kind over. Daarom spreekt dit appartement me zo aan. Door al mijn spullen lijkt het hier net alsof ik onder water ben - het is mijn eigen onderwatergrot."

Deze grot met het turquoise kleurpallet en parelmoerwit geverfde vloeren is het huis van Linda en haar geliefde poedel Winky. Hoewel ze een enorme voorliefde voor honden heeft, heeft Linda de negen levens van een kat gehad: 1. NYU student, 2. Expat in Italië, 3. Model, 4. Galeriehouder, 5. Boekverkoper bij Rizzolo, 6. Soho conceptretailer (Linda Hopp), 7. Redactrice bij Harper's Bazaar, 8. Styliste, 9. Ondernemer in de beautyindustrie. In haar meeste recente reïncarnatie is ze een toonbeeld geworden voor sierlijk ouder worden, wat haar enorm lijkt te verbazen. "Het is absurd eigenlijk! Ik heb nog nooit echt in de schijnwerpers gestaan. Het is geweldig. Ik omarm het en vind het super interessant dat mensen überhaupt naar mij willen kijken."

Als verzamelaar en kosmopoliet heeft Linda 66 jaar van haar leven gespendeerd aan het zoeken van schoonheid - een zoektocht die haar van geboorteplek Long Island naar verder gelegen kusten bracht. Zoals de beroemde uitspraak van Diane Vreeland stelt: "The Eye Has To Travel." Op haar 18e nam Linda haar tweede vlucht ooit om naar haar toenmalige vriendje in Italië te gaan. Uiteindelijk bleef ze daar een paar jaar om te studeren en Italiaans te leren. Ze tovert een ingelijste zwart-witfoto van zichzelf tevoorschijn, waarop we een jonge versie van haar zien met dik, donker haar met daar doorheen gebleekte highlights. "Ik was Amerikaanse, dus dat was best opwindend voor de Italianen", zegt ze. "Ik zag er behoorlijk groovy uit in die dagen: ik droeg maxijassen en laarzen tot over de knie. Het was een andere tijd. Ik weet nog dat ik naar Biba in Londen ging en alles kostte 10 dollar. Je had geen geld nodig - het was 1970."

Eenmaal terug in Amerika ging Linda werken voor de modefotograaf Gosta Peterson, die ze "de beste fotograaf waar niemand ooit van gehoord heeft" noemt. Als zijn assistente maakte ze foto's, maar het was niet zo bedoeld: "Mijn zus zei op een dag 'weet je, je bent niet echt goed in fotograferen, maar je zorgt er wel altijd voor dat degene die je fotografeert de juiste kleding aanheeft… Misschien is dat een baan voor jou?'. Ik vroeg wat voor soort baan dat dan zou zijn, want ik had nog nooit gehoord van het woord 'styliste'. Ik denk niemand toen." 

Linda ging verder als styliste en werkte met namen als Madonna en Halle Berry. Styling was een manier om de wereld te blijven zien. Over die jaren van eindeloze fotoshoots zegt ze: "Het was geweldig omdat ze op plekken waren waar ik nog nooit was geweest, of op stranden waar ik schelpen zocht waarvan ik nog nooit had gehoord. Ik denk niet dat mensen voor mij net zo gedenkwaardig zijn als plekken..." Olio Lusso, de cult gezichtsolie die van haar een schoonheidsicoon maakte toen ze in de zestig was, kwam tot stand door middel van toeval en reislust. Ze struinde (vlooien)markten af over de hele wereld, kocht calendula in Zuid-Afrika, arganolie in Marokko en begon zelf te experimenteren in haar keukentje. Ze nam haar huisgemaakte brouwsels mee naar de shoots die ze moest stylen en zo begon het balletje te rollen. Wat begon als een geurig huisgemaakt goedje van jasmijn, oranjebloesem, teunisbloem en andere ingrediënten gemixt in een koffiekopje, werd een wereldwijd verkochte lijn die bestond uit lippenbalsem, crème en haarolie.

Vandaag de dag is Linda het toonbeeld van persoonlijke stijl. Er bestaat geen cosmeticakoningin die zo weinig onderhoud behoeft als Linda. Qua beautyspullen gebruikt ze alleen haar olie en een veeg knalrode lippenstift. Na een aantal jaar te hebben geëxperimenteerd met dingen als botox is ze nu weer honderd procent puur Linda. "Het is zo moeilijk om naturel te zijn", geeft ze toe. "Maar ik denk dat je gewoon je best moet doen. Streef na wat jou gelukkig en zelfverzekerd maakt. Ik zou niet weten hoe je het anders zou moeten doen, zonder je steeds ongelukkig te voelen. Toch? Er is genoeg druk in de wereld."

Ja, Linda is het gezicht van een beautybedrijf dat zijn 170 dollar kostende oliën vooral verkoopt vanwege de allure van haar kunstige haarknotjes en vindingrijke outfits. Maar ze zegt ook waar het op staat: "Sierlijk ouder worden is niet zo sierlijk! Je kan er gracieus uitzien voor de buitenwereld, maar als je 's ochtends in de spiegel kijkt denk je "oh jezus, wanneer is dit gebeurd?"." Linda is in de beautyindustrie een zeldzame realist die toegeeft dat er geen miraculeuze smeerseltjes zijn en dat niets de tijd stopt. Uiteindelijk gaat het om meer dan er goed uitzien. Zoals ze zegt: "Ik ben hier, ik leef, ik ben gezond. Ouder worden is een zegen."

Hoewel ze niet meerr zelf de oliën mixt in haar kleine retro keuken (met witte kastjes die regelrecht uit de jaren vijftig stammen, honderden schelpen en een poster van haar geliefde Bob Dylan), overziet ze zorgvuldig de productie ervan in haar fabriek in New Jersey. Als geboren marketingtovenaar gooit ze Instagram plat met beelden van haar spullen, reizen en vrienden. Wat staat Linda en Winky na negen fabuleuze levens nog te wachten? "Ik wil verhuizen naar een dorpje in Italië. Een dorp waar geen winkels zijn, alleen een vismarkt, tomaten en een wijn- en kaaswinkel. En dan de trein pakken en met twee uur in Rome zijn… Dat is mijn droom."

oliolusso.com

Credits


Tekst Rory Satran
Fotografie Jeff Henrikson
Styling Stella Greenspan
Haar Melisande Page
Make-up Emi Kaneko, maakt gebruik van Kevyn Aucoin
Styling assistentie Arizona Williams
Model Linda Rodin
Linda draagt jurk Céline, jurk daaronder en zonnebril Dress van Linda zelf.

Tagged:
Beauty
Mode
linda rodin