‘intern aware’ vecht voor een eerlijkere toekomst voor stagiair(e)s

De Britse Ben Lyons was de onbetaalde stages in zijn land zat, en besloot met Intern Aware voor een eerlijkere toekomst voor stagiair(e)s te vechten. Sinds hij daar vijf jaar geleden mee begon is het aantal onbetaalde stages in Groot-Brittannië...

door Tessa Griffith
|
25 maart 2015, 12:49pm

Intern Aware levert een inmiddels vijf jaar durende strijd voor stagiair(e)rechten. De organisatie voert in Groot-Brittannië campagne voor een minimumloon voor stagiaires en sleept bedrijven die beloofde vergoedingen niet uitbetalen voor de rechter.

Het begon allemaal met twee boze studenten die zagen hoe hun vrienden afstudeerden en vervolgens onbetaald aan het werk moesten om werkervaring op te doen. Wij spraken een van die vrienden, Ben Lyons.

Hoe is Intern Aware tot stand gekomen?
Een vriend en ik hebben Intern Aware in 2010 opgezet. We zagen hoe vrienden van ons - die slim, hardwerkend en absoluut in staat waren om hun werk goed te doen - het zich niet konden veroorloven om werkervaring op te bouwen door onbetaalde stages te doen, en werden steeds bozer. We zijn toen een facebookgroep begonnen waarin we stelden dat stagiaires het minimumloon betaald zouden moeten krijgen, en binnen korte tijd meldden duizenden mensen zich bij die groep aan. We realiseerden ons dat dit iets was dat heel erg aan de orde was maar waar niemand nog echt aandacht aan besteedde. We hebben toen besloten om zelf een campagne op te zetten.

Welke industrieën zijn het ergst als het op onbetaalde stages aankomt?
Toentertijd media, politiek, PR, marketing en de creatieve industrieën. De mode is overduidelijk nog steeds verschrikkelijk als het op stagevergoedingen aankomt, en mode-PR is veruit het ergst.

Wat heeft Intern Aware tot nu toe bereikt?
Research heeft ons geleerd dat toen we begonnen ongeveer de helft van de stagiaires niet betaald werd - dat aantal is nu gehalveerd. We hebben de overheid met de neus op de feiten gedrukt en ze konden er nu niet meer omheen. Toen we net waren begonnen, praatten we veel met politici van alle partijen. Waar het op neerkwam was dat ze het probleem gewoonweg niet zagen - ze zagen niet in wat er mis was met onbetaalde stages. De [Britse] overheid heeft de boetes voor bedrijven die zich niet aan het minimumloon houden inmiddels verviervoudigd. Ze zijn ook begonnen met het aan de schandpaal nagelen van bedrijven die hun stagiaires niet betalen als dat wel moet. Bedrijven die hun stagiaires voorheen niet betaalden doen dat nu wel en het idee dat onbetaalde stages verkeerd zijn is nu wijdverspreid.

Wat zijn de drie belangrijkste redenen dat onbetaalde stages verkeerd zijn?
1. Het merendeel van de mensen kan het zich niet veroorloven om voor niks te werken. Dat is verkeerd, want werving draait op deze manier om netwerken en geld in plaats van iemands kunnen en de wil om hard te werken.
2. Het is slecht voor de industrie - op deze manier gaat talent verloren.
3. Het is uitbuitend. Het klopt niet dat je mensen de titel stagiair(e) geeft, alleen maar zodat je kunt verantwoorden dat je ze niet betaalt.

Wat voor advies zou je iemand geven die een onbetaalde stage aangeboden krijgt op zijn of haar absolute droomwerkplek?
Als je overweegt om een onbetaalde stage aan te nemen, zorg dan dat je echt zeker weet dat je het je kunt veroorloven, en dat je er echt goede ervaring uithaalt. Onze research heeft namelijk aangetoond dat betaalde stages over het algemeen ook een hogere kwaliteit hebben, en dat ze vaker tot een echte baan leiden. Wees duidelijk en vertel ze van te voren wat je allemaal wilt leren. Als zij je niet betalen kunnen ze je niet als shit behandelen.

Is het niet riskant om stagiaires aan te moedigen stagebedrijven aan te klagen? Stel dat je in de kunstwereld wilt werken, wie gaat er iemand in dienst nemen die op 21-jarige leeftijd een galerie heeft aangeklaagd?
Dit is dus waarom we de overheid vragen om de wet zo te veranderen dat onbetaalde stages maximaal vier weken mogen duren. Het is niet duurzaam dat wij als twintigers stagiaires vertegenwoordigen, van wie de meerderheid hun voormalige werkgevers toch niet voor de rechter slepen of enge juridische brieven sturen.

Onze generatie wordt er vaak van beschuldigd apathisch te zijn. Is dat zo?
Ik vind dat jonge mensen apathisch zijn als het op de politiek aankomt. Het is iets dat zichzelf in stand houdt doordat er geen jonge politici zijn die jonge mensen vertegenwoordigen, en daarom stemmen die mensen niet. De generatie die in de jaren zestig protesteerde had het zoveel beter dan de generatie van hun ouders, en toch zag je wereldwijd activisme. Dat komt doordat mensen toen meer dachten in grote ideeën dan we vandaag de dag doen.

Misschien omdat ze niet werden afgeleid door het feit dat ze twee derde van hun salaris aan het begin van de maand meteen weer konden inleveren voor huur?
Misschien. Ik denk niet dat jonge mensen naar de huurprijzen kijken en daarbij bedenken dat het komt doordat de overheid niet genoeg huizen beschikbaar stelt. Ze zeggen niet "ik kan geen huis en baan krijgen omdat het politieke systeem naar de kloten is". Jonge mensen denken dat het probleem bij hen ligt, dat ze gefaald hebben als individu.

internaware.org

Credits


Tekst Tessa Griffith
Fotografie via SUARTS

Tagged:
the activist issue
Generatie Z