jasper abels is de nederlandse andy warhol

Op zijn modeboerderij schoot de fotograaf rituele foto’s vol vuur en slangen voor i-D favoriet Martan.

|
16 november 2017, 2:39pm

Jasper Abels behoort tot de crème de la crème van de modefotografen. Zo werkte hij onder andere met topmodellen als Ton Heukels, fotografeerde hij Carice van Houten, schoot hij een campagne met het Rijksmuseum en had hij een solo-expositie in de Zuiderkerk. Jasper woonde eerst jarenlang in Amsterdam, totdat hij erachter kwam dat zijn geboortegrond in Twente zeker net zo geschikt was voor zijn werk. Hij verhuisde naar een grote boerderij (“De Boederie”) die hij inmiddels heeft omgetoverd tot een magisch sprookjesparadijs waar hij alle groten der aarde kan ontvangen.

Ook modelabel Martan kwam er een weekendje langs, en hielden er een wild, ritueel feest waarbij onder andere een auto in brand vloog en tientallen modellen met zijn allen in een veld lagen te kroelen. Er werd een film gemaakt die afgelopen week een prijs won op het modefilmfestival in Istanbul, en een shoot, waarvan wij een paar exclusieve beelden hebben. Ik sprak Jasper over mantra’s, flamingo’s en Katy Perry.

i-D: Had je voordat je verhuisde al het plan om er zo’n modeparadijs van te maken?
Jasper: Ja. In Amsterdam is het moeilijk om in de natuur dingen te schieten. Dan moet je naar het Vondelpark of het Amsterdamse Bos en daar met een team gaan staan. Ik kom zelf uit Twente en had deze boerderij al een tijdje op het oog. Andy Warhol combineerde al kunstenaars met modellen, en muziek, en visuals. Ik dacht: waarom kan dat niet in Nederland? Ik wil een internationaal gevoel naar Nederland halen op een hele Hollandse manier. Het is steeds verder gegroeid, deze zomer is er een sprookjesbos, waarbij alle modellen in een soort Disney-sprookjesgevoel zitten. Met wilde dieren en gekke installaties.

En feestjes dus, zoals met Martan.
De mensen maken er zelf altijd een feestje van als ze hier langskomen. Waarin het verschilt van andere shoots is dat veel modellen blijven overnachten. Er is bij mij geen limiet van hoe lang dat duurt. Er zijn altijd dj's aanwezig, of een bandje. Meestal gaat na de shoot de muziek aan en zijn er cocktails en wodka. Het zijn trouwens niet alleen maar feestjes: ik draai spirituele muziek overdag, het is allemaal een hele lieve bedoeling. Bij de Martan-shoot draaide ik Mantra's, terwijl de modellen in het veld lagen. Dan ga ik een uur lang shooten en aan het einde zijn ze dan ook echt in slaap gevallen. Dat vind ik wel grappig.

Maak je de foto's altijd voor het feest? Of soms ook tijdens?
Ik had een keer een shoot met vijftig modellen, die kwamen allemaal met een touringbus vanuit Amsterdam. Ze mogen de hele dag drinken, dansen en doen wat ze willen. En tijdens dat de modellen een feestje hebben, fotografeer ik. Of ik loop rond met een filmcrew. Die modellen hebben niet per se het idee dat ze in een shoot zitten. Ik probeer een fotogeniek decor te creëren. Zo heb ik wel eens eenhoorns geregeld voor in het weiland, roofvogels en dit keer een auto die in de fik ging. Een soort minifestival voor modellen.

Je gebruikt vaak dieren in je fotografie, waarom eigenlijk?
Elk dier heeft zijn eigen vibe en past in een bepaald thema. Voor de shoot met Martan heb ik gekozen voor slangen omdat de kleding veel dezelfde texturen kent en de kleuren en patronen als gif op je afkomen. Ik hou ook ontzettend van dieren. Ik ben niet per se een knuffelaar (behalve met mijn kat Rainbow) maar ik vind dat we als mens echt met een goed hart met de natuur om moeten gaan. Ik voel me vaak schuldig dat ik ze fotografeer. Zo heb ik eerder flamingo’s in opblaasbadjes gefotografeerd en een paard als unicorn verkleed. Maar hier op mijn boerderij voelt het juist alsof ze vrijheid hebben. Daarom hoop ik hier ooit een giraf of olifant blij te maken met een weiland vol sla om daarmee vervolgens geld op te halen voor hun collega’s in het wild.

Wie staan er nog meer op je verlanglijstje om naar naar de Boederie te komen?
Ik houd van hele commerciële dingen die een groot publiek bereiken. Ik zou het heel vet vinden om een video voor Rihanna willen opnemen op de Boederie, of Dua Lipa. Eigenlijk kan het van alles zijn, maar ik probeer zo populair mogelijk in te zetten. Dit weekend was Robyn in De School. Toen heb ik met haar gepraat en verteld dat ik een Boederie heb, en mijn werk laten zien. Ik hoop dat er een kans komt om zo'n bekend iemand hier naartoe te halen. Dat artiesten en magazines zeggen: we gaan een weekend naar de Boederie, en als ze dan hier zijn geweest hebben ze het hele pakket. Dat is bij Martan ook gebeurd: film en fotografie. Het hele pakket.

Een soort bedrijfsuitje gecombineerd met werken.
Ja. Zo moet je het zien.

Behalve het commerciële doel heb je ook wel een soort wereldverbeter-ambitie, toch?
Mode is heel populair bij jonge mensen. Op Instagram hebben jonge modellen als Ton Heukels meer volgers dan Amnesty, Greenpeace en Obama bij elkaar bij wijze van spreken. Je kunt al die mensen bij elkaar zetten en dan een boodschap uitdragen. Ik doe mee met de Pride met een Twentse boot, en ga aankomende vrijdag een Zwarte Piet is Racisme-campagne fotograferen met een stuk of honderd jongeren uit Amsterdam, om de campagne Nederland Wordt Beter te steunen. Zo probeer ik mijn foto's maatschappelijk in te zetten. Ik krijg waarschijnlijk ook een stage op de Zwarte Cross waarmee ik probeer boeren open-minded te maken richting spiritualiteit en homoseksualiteit.

Is het daar nog flink nodig?
In Twente, waar ik woon, is wat ik doe best wel vooruitstrevend. Maar ik kan daardoor juist wel het verschil maken. Ik stond laatst in de Twentse krant, Tubantia, met een interview. Dat ging deels ook over homoseksualiteit. En dan zie ik in de supermarkt bij de balie een jongetje zitten, die een rood hoofd krijgt, omdat hij weet dat ik met dit soort dingen bezig ben op het platteland. Ik merk dat hier nog best veel jongeren in de kast zitten, en ik hoop dat ik een beetje een voorbeeld kan zijn. De dingen die ik probeer te doen, en dat zie je ook goed in de Martan-shoot, is laten zien dat liefde de message is, of je nu transgender, homo of hetero bent.

Maar je bent wel terug naar het dorp waar je zelf bent opgegroeid gegaan?
Niet precies hetzelfde dorp. Ik kom uit Tubbergen, dat is wel vlakbij. Ik heb deze boerderij gekozen omdat hier veel privacy is, dus ik heb ook geen regels met buren of geluid. Daarom zijn mijn shoots, de dingen die ik doe wat uitbundiger.

Zoals de brandende auto tijdens die Martan-shoot bijvoorbeeld? Dat heeft ook best wel een Twentse vibe.
Ja, het lijkt me ook heel vet om twintig modellen allemaal carbid te laten schieten, in plaats van een catwalkshow. Of tijdens de Zwarte Cross allemaal auto's met modellen over de baan te laten rijden. Ik wil graag mijn modevakgebied combineren met het plattelandsleven, Twente en de natuur.

Wat is je favoriete sprookje behalve je eigen sprookje?
Sneeuwwitje en Doornroosje: sprookjes waarin de prinsessen doodgaan, maar die uiteindelijk wel vrolijk eindigen. Ik had laatst een expo in de Zuiderkerk in Amsterdam, waarbij een model de hele avond naakt in een glazen kist lag te slapen. Het was eigenlijk een soort uitvaart, met een roze lijkwagen en een koor. Dat soort elementen van sprookjes vind ik te gek. Sprookjes lijken op het eerste gezicht te gek, maar hebben altijd een rauw, triest randje. Zo is mijn sprookje ook een beetje. Vanaf de buitenkant lijk ik iemand die een dikke boerderij heeft en het helemaal gemaakt heeft, de modefotograaf tussen al die perfectie en modellen, maar eigenlijk heeft iedereen zijn issues. Mijn broer en zus zijn allebei jong overleden. Dus ik zit ook heel erg in die tragische sfeer. Ik vind het heel interessant en ook wel ontroerend om daarmee te spelen. Ik vind het belangrijk om een steentje bij te dragen aan het positieve gevoel van jonge mensen. Door minder standaard modellen in een ander daglicht te zetten, bijvoorbeeld. In de Martan-shoot zie je jongeren waarbij de grenzen in gender vervagen, zoals de hoofrolspelers in deze film. Ik vind het belangrijk om de nieuwe generatie jongeren positieve vibes te geven in deze serieuze shitwereld.

Dan had ik nog één vraag: je zocht nog een prins voor in je sprookje zag ik in een interview. Misschien kun je er een programma over maken?
Ik heb wel eens gedacht: ik zou wel eens een soort Boer zoekt Man willen doen. Ik ben geen standaard-boer, ik ben wel benieuwd wat voor reacties ik zou krijgen. Er is wel iemand, maar ik wil niet de droom van heel veel Nederlandse mannen verpesten. [lacht] Sprookjes hebben altijd een open einde. Mijn sprookje is nog niet afgelopen. Als ik een beroemdheid als Katy Perry in een glazen kist in de fik kan zetten op mijn boerderij is mijn sprookje compleet.

Credits

Fotografie: Jasper Abels
Styling: Pascal-Joel Weber
Make-up: Sandra Grovers & Danine Zwets @ Angelique Hoorn Agency
Haar: Daan Kneppers (@ NCL agency)
Modellen: Maik @ Fourteen Model Management & Micky Hes
Productie: Stefanie Mensink