Fotografie Heather Hazzan

een les over schoonheid van molly constable

Het plussize model spreekt over de druk om perfect te zijn.

door Tish Weinstock
|
13 december 2017, 11:21am

Fotografie Heather Hazzan

Deze weken zoomen we kritisch in op hoe we een diversere mode-industrie kunnen bereiken en vieren we hoeveel terrein er al gewonnen is. Lees er hier meer over.

Molly Constable groeide op in de staat New York en maakte naam voor zichzelf als nieuw talent in de mode-industrie. Met haar bruine haar, blauwe ogen, ronde vormen en prachtige uiterlijk is ze iemand om rekening mee te houden. In 2012 werd ze ontdekt via Instagram, en de eerste editorial waarvoor ze geboekt werd was voor het CR Fashion Book, gefotografeerd door niemand minder dan Tom Ford. Sindsdien heeft ze gewerkt met de beste fotografen uit de industrie, van Tim Walker tot Alasdair McLellan. Molly is een felle body image-activist, en heeft zich de afgelopen jaren meermaals uitgesproken over de discriminatie die ze te verduren heeft gehad, in het bijzonder van make-upartiesten die in het verleden neerbuigende opmerkingen maakten over haar striae. Ze gooit de bestaande regels over schoonheid overboord, en was recentelijk te zien in een beeldschone, rauwe editorial voor Playboy, gefotografeerd door Heather Hazzan. Hier deelt ze een krachtige boodschap over schoonheid.

Ik begon voor het eerst make-up te dragen toen ik nog maar veertien jaar was. Sommige van mijn vriendinnen hadden oudere zussen, dus zij waren al bekend met make-up. Ze droegen allemaal de verkeerde tint foundation en brachten dikke lagen aan, en ik volgde hun voorbeeld. Mijn huid was toen waarschijnlijk oranje voor de rest van mijn middelbareschooltijd. Ik wist ook niet hoe ik oogschaduw moest aanbrengen, maar ik wilde het wel. Ik smeekte mijn moeder om oogschaduw voor me te kopen, en toen ze dat deed bracht ik zoveel aan als ik kon. Ik mengde het, zodat het heel donker was aan de ene kant van mijn ooglid en er aan de andere kant niks zat. Toen ik me eindelijk realiseerde dat ik niets op de goede manier aanbracht, maakte het me net zo onzeker als toen ik nog geen make-up gebruikte.

Toen ik nog een kind was, vertelden mijn moeder en oma altijd hoe mooi ik was, maar ik groeide op in de bossen en speelde in de modder. Me mooi voelen was niet zo belangrijk als een kind zijn. In mijn tienerjaren besefte ik dat mensen me niet mooi vonden. Ze vonden dat ik er raar uit zag. Ik zag het op dat moment zelf niet, maar dat is de kracht van woorden: ze laten je dingen zien die er niet zijn.

“Toen ik ouder werd, begon ik mezelf te omringen met positieve, opwekkende mensen die me aanmoedigden om mezelf te accepteren en te zijn wie ik die dag wilde zijn.”

In mijn tienerjaren was ik altijd bezorgd dat ik niet creatief of slim genoeg zou zijn. Ik had niet heel veel zelfvertrouwen. Daarbovenop werd ik ook nog eens sneller een vrouw dan de andere meisjes op school. Niemand kon het iets schelen dat ik de grappigste, luidste persoon in de kamer was. Het was alleen belangrijk dat je een perfecte glimlach, een perfect lichaam en blond haar had. Ik dacht nooit dat ik zo mooi was als mijn vrienden.

Een lange tijd had ik een ongezonde relatie met mezelf. Toen ik ouder werd, begon ik mezelf te omringen met positieve, opwekkende mensen die me aanmoedigden om mezelf te accepteren en te zijn wie ik die dag wilde zijn. Soms is het natuurlijk moeilijk om jezelf eraan te herinneren hoe slim en geweldig je bent, maar ik leerde dat van jezelf houden eigenlijk cruciaal is. Jezelf naar beneden halen zal je niet zelfverzekerder of mooier maken. Hoe meer je jezelf accepteert, hoe meer het je zal helpen om relaties met anderen op te bouwen.

Vijf jaar geleden, toen hashtags op Instagram een ding werden, scrolde ik erdoorheen terwijl ik de minigolfbaan schoonmaakte waar ik toen werkte. Ik likete een willekeurige foto, die van mijn huidige agentschap bleek te zijn. Ze zagen dat ik hun foto had geliked en hadden mijn profiel bekeken. Toen namen ze contact op met me via de ongemakkelijkste selfie en wilden ze weten of ik model was. (Dat was ik niet). Dus stuurde ze me naar New York City om Ford te ontmoeten.

Ik heb veel geleerd over schoonheid door in de industrie te werken. In het begin begreep ik het niet, ik wist niet waarom ik zoveel make-up moest dragen met nepwimpers die zo zwaar waren dat ik amper mijn ogen open kon houden. Ik wist niets van deze wereld. Ik dacht dat de vrouwen in de magazines altijd zo glanzend en schitterend waren. Wat blijkt? Dat zijn ze niet. Daarom realiseerde ik me dat het uiterlijk niet de basis is voor schoonheid. Schoonheid komt van binnenuit.

Hoewel ik erg ben gegroeid, voel ik me nog elke dag onzeker over mezelf. Deze industrie is ontzettend oppervlakkig en ik geloof dat het een bepaald type heldendom vergt om je niet onzeker te voelen wanneer iemand constant naar je gezicht of lichaam aan het staren is, en je vertelt dat je je moet verkleden in een kamer vol mannen, terwijl je diezelfde ochtend nog dood wilde, omdat je wakker werd met een opgeblazen gevoel. De druk om perfect te zijn houdt die onzekerheid in stand.

“Ga op zoek naar wat je het comfortabelst vindt aan jezelf, en werk ermee.”

Tegenwoordig voel ik me op mijn mooist wanneer mijn mentale gemoedstoestand 100 procent is, wanneer ik niet in de spiegel kijk en mezelf ervan overtuig dat ik lelijk ben, wanneer ik niet in mijn vet knijp of mijn borst optil om te zien hoe ik zou zijn als ik dunner was. Iedereen gaat hier doorheen. Ik denk dat het belangrijk is om niet bang te zijn voor jezelf. Of je nu grote borsten hebt en geen lichaam, of je een dun figuur hebt, of de vorm van een bal hebt, je bent fucking mooi. Misschien voel je je soms niet zo van de buitenkant, maar je hebt het vanbinnen. Mensen herinneren je er misschien niet elke dag aan, maar je bent elke dag je eigen cheerleader. Ga op zoek naar wat je het comfortabelst vindt aan jezelf, en werk ermee.

In de toekomst hoop ik dat we als industrie elkaar kunnen blijven opbeuren en een nieuwe vorm van schoonheid opbouwen. Iedereen verdient het om zich geliefd en mooi te voelen, en als model geloof ik dat de industrie verantwoordelijk is om iedereen eraan te herinneren dat schoonheid niet altijd gaat om wat er aan de buitenkant te zien is.

Molly Constable is getekend bij MiLK Management

Credits


Fotografie Heather Hazzan