Ashish herfst/winter '18. Fotografie Mitchell Sams.

afgelopen modeseizoen was diverser dan ooit, maar er is nog een lange weg te gaan

“Het is een constant gevecht, een constante noodzaak om de industrie eraan te herinneren dat er fantastische modellen van kleur zijn,” vertelt het team achter het anonieme Instagram-account @moremodelsofcolor.

|
mrt. 28 2018, 10:38am

Ashish herfst/winter '18. Fotografie Mitchell Sams.

De modewereld heeft een diepgeworteld diversiteitsprobleem, maar er lijken de laatste tijd sprankjes hoop te zijn. Op de dag dat werd aangekondigd dat Virgil Abloh de nieuwe artistiek directeur van Louis Vuitton werd, bevestigde een analyse van de shows van afgelopen modeseizoen in Londen dat er veranderingen plaatsvinden. Tijdens het afgelopen modeseizoen liepen er meer modellen van kleur mee dan ooit te voren. The Fashion Spot deed onderzoek en maakte bekend dat “van de 242 shows en 7608 modellen in New York, Londen, Milaan en Parijs er 32,5 procent modellen van kleur te zien waren, een stijging van 2,3 procent met het seizoen daarvoor.” Dit kan gezien worden als een minimale stijging, maar het maakt onderdeel uit van een langzame maar gestage opmars in de cijfers, die in de de lente/zomer van 2016 nog bleven steken op 22,4 procent. Onder leiding van een nieuwe generatie ontwerptalent uit New York en Londen, lijkt de industrie eindelijk wakker te worden en in te zien hoe belangrijk diversiteit is.

Er waren tijdens het modeseizoen voor herfst/winter ‘18 een aantal momenten die hoopvol stemden. De Prada-show werd geopend door de Soedanese Anok Yai, inmiddels een beroemde ster, die opmerkelijk genoeg het eerste zwarte model was dat deze show opende sinds Naomi Campbell in 1997. Ook Commes des Garçons boekte voor het eerst in twintig jaar zwarte modellen en Balenciaga boekte acht rijzende Jamaicaanse sterren. Betekent dit dat we eindelijk significante veranderingen zien, of is het te weinig en te langzaam? Om die vraag te beantwoorden riepen we de hulp in van het anonieme team achter het Instagramaccount @moremodelsofcolor, dat een wezenlijk licht schijnt op diversiteit in de mode, en hun groeiende platform gebruikt om zowel castingagenten en ontwerpers aan te spreken op hun verantwoordelijkheid.

Seizoen na seizoen wordt geprezen als het beste ooit als het om diversiteit gaat, zowel in kleur, lichaam, en leeftijd. Zien jullie significante verbetering, of zou de industrie meer moeten doen?
Diversiteit is een ontzettend brede term. Nu, meer dan ooit, zien we diversiteit in de diversiteit die zichtbaar is binnen de industrie. De betekenis van “divers zijn” is heel erg veranderd in de afgelopen jaren ーhet is getransformeerd in een beweging die steeds inclusiever is. Elk seizoen wordt er gesproken over een baanbrekende inclusiviteit van een andere groep. Er zijn plus size-modellen in de wereld van haute couture, we zien meer transmodellen en er zijn meer verschillende etniciteiten te zien binnen de modellen van kleur die shows lopen en campagnes doen. Een van de meest verrassende voorbeelden is ongetwijfeld de golf van moslim modellen met hijabs, die werd aangevoerd door Halima Aden en haar debuut op New York Fashion Week in 2017. Vijf jaar geleden zou het vooruitzicht van een model met een hijab op de grote internationale modeweken ondenkbaar zijn. Het is een indicator van verandering.

Was het herfst/winter ‘18 seizoen een doorbraak?
Ik kan niet met zekerheid zeggen of de positieve resultaten die we zagen tijdens de shows vluchtig zijn, of een indicatie van echte veranderingen binnen de mode-industrie. Historisch gezien wordt diversiteit behandeld als iedere andere trend, en de pieken in de zichtbaarheid van diverse groepen lijkt een cyclus te zijn. We moeten gewoon een paar seizoenen wachten om te zien of het blijvend is.

In welke mate reflecteert de industrie op wat er speelt in de maatschappij?
Op sociaal gebied is er nu een diverse mensenrechtenbeweging actief. Dat wordt enorm gefaciliteerd en versterkt door social media. De nieuwe generatie is nu op een leeftijd dat ze op een geloofwaardige manier maatschappelijke opvattingen kunnen uitdagen als het gaat over wat normaal, positief of acceptabel is – en dat doen ze ook. Met deze nieuwe definitie, mede mogelijk gemaakt door de nieuwe generaties in de eeuw van social media, wordt ook de modewereld betrokken bij de brede beweging van acceptatie.

Hoe zou je deze beweging van bredere acceptatie in de mode noemen?
We begrijpen dat verandering tijd kost. En ook na een goed seizoen op het gebied van diversiteit is er nog een lange weg te gaan. Het is een constant gevecht, een constante noodzaak om de industrie eraan te herinneren, dat er fantastische modellen van kleur zijn, die getalenteerd zijn en hard werken en daarom alleen al verdienen om geboekt te worden. Uiteindelijk is het geen statement, het is een gesprek. Wat dit betekent is dat, ook al zijn deze baanbrekende momenten nog steeds nodig voor verandering, het veel belangrijker is dat deze momenten integraal worden binnen de mode en belangrijk blijven binnen de beslissingen die gemaakt worden aan de top. De focus moet verschuiven naar duurzaamheid van de vooruitgang die we hebben gemaakt.

Wat waren voor jou de hoogtepunten, wie waren de grootste succesverhalen?
Het moment van Anok Yai tijdens de show van Prada was dit seizoen zeker een doorbraak, wat bijna het eerste succes van Malaika Firth evenaarde. Firth was in 2013 het eerste zwarte model in een Prada campagne, na Naomi Campbell in 1997. Hopelijk opent dit een deur voor meer modellen van kleur om prestigieuze rollen te krijgen in een show (het openen en sluiten). Natuurlijk had de coverster van i-D, Adut Akech een fantastisch seizoen; ze liep veel grote shows. Ze mocht de show van Valentino openen, en was het tweede zwarte model ooit die deze eer kreeg, na Malaika in 2014. De herfst/winter ‘18 show van Ashish was net zo baanbrekend; de casting had een diversiteit van 83 procent. Verder is Ashish een van de enige modehuizen die Zuid-Aziatische en Arabische modellen gebruikt, en niet alleen als symbool.

Je hebt eerder geprotesteerd tegen het gebrek aan diversiteit bij Comme des Garçons. Zagen jullie dit seizoen een verandering?
We hebben het gebrek aan diversiteit bij CDG onder de aandacht gebracht via Instagram. Tijdens onze discussie verdedigde Adrian Joffe, de President van CDG en getrouwd met Rei Kawakubo (oprichter van CDG), dat het merk heel divers was. Toen hebben we de diversiteits-statistieken van het merk gepubliceerd op onze pagina @moremodelsofcolour. Dat ze hun casting nu diverser hebben gemaakt is een grote vooruitgang voor het merk.

Dat zal jullie toch goed doen.
Wanneer wij een merk aanspreken, is het niet omdat we vals willen zijn en suggereren dat het merk racistisch is. We doen het zodat zij inzien dat ze een probleem hebben rondom diversiteit en dat dat veranderd moet worden, zoals Comme des Garçons heeft gedaan. Als een merk niet weet dat het niet divers is, hoe kunnen ze dat dan veranderen?

Inderdaad. Wat motiveert je verder nog?
Elk jaar is er een selecte groep modellen van kleur die geselecteerd en geboekt worden voor prominente banen, en ook al is het niet ideaal deze modellen als symbool te gebruiken, die aandacht zorgt er wel voor dat er deuren geopend worden voor andere modellen van kleur. Wij willen door modellen aandacht te geven op onze pagina zorgen dat ze meer volgers en meer bekendheid krijgen, waardoor ze een voordeel hebben bij castings. We willen echt een merkbare, positieve impact hebben op het leven en de carrìere van een model. Dat is onze grootste motivatie.

Wat vind je teleurstellend?
De verhalen die ik persoonlijk hoor over ervaringen van modellen met racisme en onwetendheid in de industrie. Het is heel slecht voor de moraal om te horen dat een model, recht in haar gezicht te horen krijgt dat het bedrijf niet “nog een zwart meisje nodig heeft” of dat “Aziatisch niet echt de look is waar ze voor gaan” dit seizoen.

Hoe kunnen we de industrie aansprakelijk blijven stellen?
Een belangrijk onderdeel is onderwijs. Diversiteit kan een dubbelzinnige term zijn. Het inhuren van een aantal zwarte modellen is geen keurmerk voor diversiteit, maar het laat wel een andere schoonheid zien dan het eurocentrische ideaal dat vaak als standaard wordt gezien en waarmee de meeste andere etniciteiten verwaarloosd worden. Tegelijkertijd is het ook niet genoeg om alleen modellen van kleur met een lichtere huid en minder sterke etnische kenmerken te gebruiken. Er zijn nog zoveel lagen binnen diversiteit waar mensen niet eens aan denken.

Wat zijn de toekomstplannen van @modelsofcolor ?
Ons doel op de lange termijn is om samen te werken met leiders binnen de industrie ーmerken, tijdschriften, creatievenーals consultants in een professionelere omgeving, zodat ze kunnen werken aan algehele diversiteit. Het gaat over het normaliseren van diversiteit, in plaats van er een baanbrekend moment van te maken. Modellen zijn het gezicht van diversiteit in de industrie, maar iedereen op de achtergrond maakt het beeld compleet, dus die sectoren moeten ook divers zijn.