alle ‘misfits’ van de kunstacademie in een expositie

Ieder jaar slagen er mensen aan de kunstacademies, en is al het werk te bewonderen op hun scholen. Maar hoe zit het eigenlijk met de kunst van de studenten die het niet halen?

|
25 augustus 2017, 9:31am

De dag dat Anouk Inden hoorde dat ze zakte aan de Willem de Kooning Academie, kreeg ze een behoorlijke zenuwinzinking. Ze hing de vlag halfstok en maakte haar falen kenbaar op Facebook. Haar familie dacht even dat ze waanzinnig geworden was. Ze was niet rebels genoeg, had ze te horen gekregen van haar beoordelaars. Rebellie konden ze krijgen, dacht ze daarna. Ze besloot een tentoonstelling samen te stellen van alle andere studenten die met haar het slechte nieuws te verwerken hadden gekregen. Die werken zijn vanaf aanstaande zondag te zien in de expositie Final_Def_2 in Worm Rotterdam.

i-D: Als je hoort dat je gezakt bent, wat gebeurt er dan?
Anouk: Op de Willem de Kooning Academie word je beoordeeld op je expo-presentatie, je stand alone. Dat gaat als volgt: je groet je beoordelaars en dan moet je weg en bekijken ze je werk voor ongeveer tien minuten. Dan moet je terugkomen en tien minuten vragen beantwoorden. Na de vragen gaan de beoordelaars in beraad en hoor je meteen dat je geslaagd ben of gezakt, en uitgebreid waarom. Dan moet je al je spullen weer opruimen, die ik ook meteen allemaal heb meegenomen.

Waarom was je gezakt?
Ik denk omdat ik simpelweg de verkeerde keuzes had gemaakt.

Wat denk je op het moment dat je hoort dat je gezakt bent?
Ik denk dat iedereen wel in zijn achterhoofd heeft dat er een mogelijkheid is dat je het niet haalt. Zelfs mensen die nu een 8,9 of zelfs een 10 hebben gekregen. Veel mensen die gezakt zijn geven achteraf toe dat ze het stiekem wel zagen aankomen. Maar op het moment dat je het hoort stort je wereld wel even in. Je bent een soort van verdoofd. Ik was persoonlijk vooral boos op mezelf, omdat ik de verkeerde keuzes had gemaakt.

Verlies je op zo'n moment dan ook meteen de hoop in de toekomst?
Dat klinkt wel heel dramatisch, haha. Ik had mijn hoop vooral op mijn eindexpo gevestigd omdat het daarna mijn visitekaartje zou zijn. Dat viel nu weg. Daarom had ik al vrij snel in mijn hoofd dat ik iets moest verzinnen, om aan een expo deel te nemen. Dat is uiteindelijk dus gelukt, met Final_def_2.

Waarom vond je het belangrijk deze tentoonstelling te maken?
Zoals ik zei: de eindexamenexpo is je visitekaartje voor de buitenwereld, jouw kans om je werk te laten zien. Maar die was nu weg. En: ik kreeg als feedback dat ze iets rebelsers van me hadden verwacht. Dus in de auto terug sloeg dat opeens in: ze willen rebels, dan krijgen ze rebels.

Vind jij dat het aan het werk is af te zien, dat het van mensen is die hun diploma niet haalden?
Het werk dat nu op de expo staat is ons verbeterde werk. En inmiddels zijn we allemaal geslaagd voor onze herkansing. Maar je kan het misschien beter andersom vragen. Is er aan het werk van de schoolexpo te zien dat ze geslaagd zijn? Want dat is zeer discutabel.

Interessant. Is er toevallig een rode draad te ontdekken in het werk van de aanvankelijk gezakten?
Het grappige is, is dat mijn oude afstudeerwerk begon met de zoektocht naar de rode draad in afstudeerwerken. En die heb ik helaas nog steeds niet gevonden. En ook zeker niet bij de gezakten. We hebben allemaal zulke uiteenlopende thema's, uitingen en visies.

Final_def_2 is vanaf zondag 27 augustus tot en met woensdag 30 augustus te zien in de S/ASH GA\\ERY van Worm, Boomgaardsstraat 69 in Rotterdam.

Het facebook-event vind je hier.