Film stills

5 films die je beter niet met je familie kunt kijken tijdens kerst

Om pijnlijk ongemakkelijke familiemomenten op de bank te voorkomen.

door Philippa Snow
|
21 december 2018, 12:02pm

Film stills

Toen i-D me vroeg om een lijstje te maken van films die je liever niet met je familie wil kijken tijdens kerst, kwamen er zoveel titels in me op dat ik er een heel boek mee zou kunnen vullen. Ik snap best dat mensen tijdens de feestdagen voor de honderdste keer The Great Escape willen zien, of de nieuwste film in de eindeloze Harry Potter-reeks, maar mijn smaak ligt mijlenver van het traditionele familievermaak af. Zeker als het op kerst aankomt, geef ik eerlijk toe dat ik een grimmige, ongezellige en pretentieuze eikel ben. Een lijstje opstellen van films die ik met mijn familie kan kijken bleek behoorlijk lastig toen ik me bedacht dat onderwerpen als incest, pornografische stoeiscènes en perverse dialogen niet door iedereen worden gewaardeerd. Bij het kijken van films met je familie geldt namelijk dezelfde belachelijke regel die vrijwel overal in de filmwereld heerst: openlijk geweld is prima, seks niet. Dat is best ironisch als je je bedenkt dat je hele familie niet eens zou bestaan als ze dat laatste niet hadden gedaan.

Als je sommige titels in het lijstje hieronder voor de hand liggen vindt, besef dan dat ik ze juist heb gekozen om die reden gekozen heb, en ze dus niet in een lijstje als dit mochten ontbreken. Ik bedoel: een nep-pik van 30 centimeter! Een kerstavond-orgie! Seks tussen moeder en zoon! Porno op muziek van Wagner! Zet deze films aan tijdens kerstavond en de woonkamer zal zo bol staan van schaamte, dat je familie elkaar de rest van het jaar niet meer onder ogen durft te komen.

Eyes Wide Shut
Nicole Kidmans laatste regel in de rol van Alice Hartford is: “Ik hou van je en je weet dat er iets heel belangrijks is dat we zo snel mogelijk moeten doen – neuken.” Ze heeft het hier niet alleen tegen haar man op het witte doek, maar ook tegen haar toenmalige man in het echte leven, Tom Cruise. Hoewel de camera hem vanachter filmt en we zijn reactie dus niet kunnen zien, geven de 150 minuten die hierop volgen je niet echt het idee dat hij daar ook zin in heeft. Ik snap best dat je de laatste film van Kubrick (met een klassiek verhaal waarin een jongen een meisje ontmoet, het meisje tegen de jongen zegt dat ze ook over andere jongens fantaseert, de jongen vervolgens op hol slaat en aan een surrealistische psychoseksuele tocht begint, met als hoogtepunt een orgie) tijdens de feestdagen wil kijken. Het is nu eenmaal een echte kerstfilm. Toch zou ik je dit persoonlijk niet aanraden. Nu denk je waarschijnlijk dat de orgie-scène voor de grootste ophef zou zorgen, maar ik ben van mening dat het pijnlijke gebrek aan chemie tussen de getrouwde hoofdpersonen nog veel erger is. Kun je een ander filmkoppel bedenken dat je nog minder het idee gaf dat er op dat moment echt niets belangrijkers was dan seks?

“De relatie tussen Kidman en Cruise,” schreef The Globe and Mail in 2014, “voelt net zo vurig en spannend als een bingo-toernooi.” Eyes Wide Shut werd voor het eerst uitgebracht in juli 1999, Kubrick was in maart dat jaar overleden, en in augustus 2001 waren Kidman en Cruise gescheiden. Geloof me, ik heb niks tegen Eyes Wide Shut, maar die film is vervloekt. Het is een verbeelding van de dood; de dood van een huwelijk. Kijk het dus zeker niet met je ouders, voor ze nog een echtscheiding beginnen te overwegen.

Ma Mère
De meest familievriendelijke film van de geweldige actrice Isabelle Huppert kiezen, is bijna net zo onmogelijk als de minst domme film met ‘Marky’ Mark Wahlberg in de hoofdrol te kiezen. Toen ik in mijn hoofd langs het oeuvre van Huppert liep, dacht ik meteen aan Elle, de grimmige ‘verkrachtingskomedie’ van Paul Verhoeven uit 2016, waarin het personage van Huppert uit eigen wil een seksuele relatie aangaat met haar verkrachter. En aan The Piano Teacher, die Michael Haneke in 2001 maakte, met een scène waarin Huppert haar genitaliën bewerkt met een scheermesje en niet veel later naast een geparkeerde auto plast omdat ze dat geil vindt. Uiteindelijk besloot ik toch maar om Ma Mère op dit lijstje van niet-familievriendelijke films te zetten, omdat ik me maar weinig dingen kon voorstellen die nog ongemakkelijker zijn om met je ouders te kijken dan een très Francais, très graphique incestfilm. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van George Bataille, maar dat maakt de volgende beschrijving op Wikipedia niet minder bizar: “Hélène vraagt haar zoon om haar buik open te snijden met een scheermes terwijl hij masturbeert. Als hij zijn hoogtepunt bereikt, snijdt zij haar eigen keel door.”

Boogie Nights
Toen ik zei dat het waarschijnlijk onmogelijk is om de domste film met Marky Mark te kiezen, was ik niet helemaal eerlijk. Zijn domste film is namelijk overduidelijk The Happening, het werk van M. Night Shyamalan waarin Marky (net als de rest van de mensheid) een oorlog voert tegen – jawel – bomen. Mocht je The Happening willen kijken met de fam, dan kan dat gewoon. Het is namelijk een heel familievriendelijke, maar ook verschrikkelijk slechte film. Zijn beste film, daarentegen, is wat mij betreft zonder twijfel Boogie Nights. Helaas is dit pornoverhaal van Paul Thomas Anderson niet per se een aanrader tijdens familiebezoeken. Allereerst gaat deze film over (ja, duh) porno en ten tweede bevat het een van de meest beroemde en verbazingwekkende nep-pikscènes uit de gehele filmgeschiedenis. Over de scène waarin Wahlbergs personage Dirk Diggler laat zien wat voor vlees we in de kuip hebben, zei Anderson eens: “Toen we aan het filmen waren, bleef ik maar denken aan hoe dit exact hetzelfde was als het moment waarop je de dinosaurus in Jurassic Park ziet of de haai in Sharks, of de eerste blik op E.T. Het is een onthulling.” Jaws en E.T. heb ik voor het eerst met mijn familie gezien. Maar godzijdank was ik alleen toen ik Boogie Nights zag. Monsterlijke haaien en aliens zijn één ding. Een gigantische kunstpenis is wat anders.

Nymphomaniac : Vol. I en II
Zelfs als we de inhoud van de film achterwege laten, is de kans klein dat Nymphomaniac zal worden gekozen als film tijdens kerst, simpelweg omdat-ie (net als het bovengenoemde siliconen object) veel te lang is. In totaal duren de twee films ongeveer zeven uur. En hoewel het grootste deel van de expliciete shots voldoende materiaal levert voor een goede filosofische discussie, is er een abortusscène die zo bloederig is, dat zelfs ik er maar met moeite naar kon kijken. Het verhaal van een seksverslaafde vrouw, die op jonge leeftijd wordt gespeeld door Stacey Martin en op latere leeftijd door de grandioze Charlotte Gainsbourg, is misschien wel de meest expliciete film ooit gemaakt met zulke grote namen erin. De lichamen van pornoacteurs werden digitaal bewerkt, om het idee te geven dat de bekende acteurs al hun eigen stunts deden – want ‘stunts’ zitten er volop in. Nymphomaniac is geheel opzettelijk niet opwindend. Het is een ware test van je uithoudingsvermogen, zo expliciet als daadwerkelijke porno en vaak even intrigerend als frustrerend. Zelfs de meest ruimdenkende types binnen je familie zullen een film als deze waarschijnlijk het liefst alleen bekijken. Ik durf niet te zeggen dat er geen enkele oma bestaat die Nymphomaniac kan waarderen (misschien vindt jouw oma het wel fantastisch), maar het is hoe dan ook een goed idee om deze film pas na All You Need Is Love aan te zetten.

Visitor Q
Ik moet toegeven dat mijn moeder – een ongewone vrouw met een voorliefde voor extreme art-housefilms – degene was die me voor het eerst in aanraking bracht met het werk van Takashi Miike, toen ze me in mijn tienerjaren Audition liet zien. Zoals je misschien merkt, is mijn familie niet helemaal het doorsnee type familie. Desondanks is Visitor Q, een later werk van Miike, ook voor ons te veel van het goede om samen te kijken. De film begint met de vraag aan het publiek of ze weleens seks hebben gehad met hun vader. Vervolgens zie je hoe een man seks heeft met zijn dochter die in de seksindustrie werkt, hoe een vrouw borstvoeding geeft aan haar geliefde en hoe seks met een dode vrouw abrupt wordt onderbroken door de werking van iemands stoelgang. Deze film staat absoluut in mijn top vijf van meest groteske films, en hoewel ik niet zou zeggen dat ik het geen goede film vond, zou ik hem anderen ook niet zo snel aanbevelen. Daarbij is Kerstmis (een tijd vol eten en christelijke elementen) niet echt het juiste moment voor de fecale humor in Visitor Q. Die kerstpudding ziet er waarschijnlijk een stuk minder smakelijk uit na het kijken van deze film. Maar nu ik erover nadenk, is eigenlijk niks nog smakelijk na het zien van Visitor Q.

Tagged:
eyes wide shut
Seks
kerst
Nymphomaniac
Boogie Nights
anti-Christmas movies
visitor q
Ma Mere