born abroad: irena

Voor de serie 'born abroad' gingen gingen fotograaf Lotte van Raalte, stylist Lisa Dymph Megens en visagist Cynthia Schippers op zoek naar jonge mensen met roots in het buitenland. Wat bracht hen hier? Wat zijn hun dromen? En wat betekent het woord...

door i-D Staff
|
15 december 2015, 9:50am

Irena Okoelskaja, 22

Waar groeide je op en hoe heeft dit je leven beïnvloed?
Ik ben geboren in Azerbeidzjan, een land met warme zomers, hoge bergen en mooie stranden. Althans, zo ziet het in mijn herinnering eruit. In 1999 kwam ik op zesjarige leeftijd naar Nederland, waar ik eerst in een aantal asielzoekerscentra heb gewoond voordat ik naar Limburg verhuisde. Ik ben dus eigenlijk zo'n beetje overal en nergens opgegroeid. Het vele verhuizen heeft zowel positieve als negatieve invloed op mij gehad. Doordat ik om de zoveel tijd nieuwe omgevingen en mensen om me heen had, heb ik aanpassingsvermogen aangeleerd en leg ik makkelijk contact met mensen; ik ben niet verlegen. Wel merk ik dat ik snel uitgekeken raak op situaties en omgevingen. Ik wil altijd door, nieuwe ervaringen opdoen en nieuwe mensen ontmoeten. Ook ben ik ontzettend veel waarde gaan hechten aan vriendschap. Doordat ik zo vaak verhuisde hadden mijn vriendschappen vaak een houdbaarheidsdatum. Ik ben hierdoor wat harder geworden, stel me niet graag kwetsbaar op. Maar de vrienden die ik nu heb betekenen alles voor me en ik zou ze voor geen goud kwijt willen!

Waar komen je ouders vandaan?
Mijn ouders zijn een mengelmoes van Russisch, Wit-Russisch en Pools, maar zijn allebei in Azerbeidzjan opgegroeid. Azerbeidzjan is een islamitisch land dat lang bij de Sovjet-Unie heeft gehoord. De opvoeding daar is dan ook wat strenger dan die in Nederland. In Azerbeidzjan moesten mijn zus en ik bijvoorbeeld vrij intensief sport beoefenen, gedichten uit ons hoofd leren, meedoen aan toneelstukken op school en tekenen of schilderen. Daar hadden wij niet echt een keuze in. In Azerbeidzjan is het normaal dat je als ouder beslist wat je kinderen doen. Vanaf het moment dat we naar Nederland zijn verhuisd is dat allemaal veranderd. Omdat mijn moeder al gauw trouwde met mijn (Nederlandse) stiefvader heb ik het grootste gedeelte van mijn leven ook een Nederlandse opvoeding gehad. Hierdoor mochten mijn zus en ik zelf beslissen wat wij wilden doen. Ik ben toen gaan dansen.

Hoe ziet jouw dagelijks leven eruit?
Ik studeer Cultureel Erfgoed aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Dit is inmiddels de derde opleiding die ik ben gestart, maar ik heb eindelijk mijn passie gevonden. Ik zit in het derde jaar en vertrek binnenkort voor een half jaartje naar Parijs om daar de minor French Art & Culture te volgen. Daar kijk ik enorm naar uit. Naast mijn studie werk ik veel, ik heb twee baantjes. Ik werk bij museum de Hermitage en bij Pictoright, een auteursrechtenorganisatie. Elk resterend vrij moment breng ik door met mijn vrienden, die erg belangrijk voor me zijn.

Wat betekent cultuur voor jou?
Cultuur is in mijn ogen iets eigens, iets individueels. Omdat ik tussen twee culturen in heb geleefd heb ik nooit het idee gehad dat ik echt tot één cultuur behoor. Daarom kijk ik erg naar mezelf en mijn eigen normen en waarden, dat is mijn cultuur. Natuurlijk is cultuur ook iets wat je met een groep mensen deelt, maar het begint bij jezelf.

Voel je je Nederlands?
Ja, ik voel me meer Nederlands dan iets anders. Ik woon dan ook al zestien jaar hier, dus dat mag ook wel. Af en toe komt er nog wel eens wat Russische trots naar boven, maar ik identificeer mezelf veel meer met Nederlanders dan met Russen.

Je hebt geen paspoort, hoe beïnvloedt dat jouw leven?
Ik heb sinds 2007 een verblijfsdocument. In het dagelijks leven merk ik daar vrij weinig van, maar soms worden er wel beperkingen opgelegd. Ik kan bijvoorbeeld geen lening afsluiten en niet overal naartoe reizen. Binnen de Schengenzone is vrij reizen toegestaan, daarbuiten moet er een visum worden aangevraagd. Een reisje naar Engeland wordt daardoor een stuk minder aantrekkelijk omdat het aanvragen een Brits visum 190 euro kost, en die aanvraag vervolgens niet altijd wordt goedgekeurd. Ook moet je vaak lange vragenlijsten beantwoorden waarin je verklaart nooit mee te hebben gedaan aan terroristische activiteiten, wie je ouders zijn, hoeveel geld je op je rekening hebt staan enzovoort. Ik snap deze maatregelen, maar het geeft je wel het gevoel dat je 'anders' bent. Afgelopen zomer ging ik met het vliegtuig naar Florence, waar je met je verblijfsdocument zonder visum naartoe kan. Ik moest wel even langs een aparte balie, waar ik op mijn ticket 'OK to board' gestempeld kreeg. Ik heb er samen met mijn vriendinnetje hard om moeten lachen, maar van binnen voelde ik me wel even minder mens.

Waar zou je nog graag willen wonen?
Eigenlijk zijn dat meerdere plekken, maar als ik echt zou moeten kiezen zou ik zeggen Japan. Ik ben er nog nooit geweest, maar Tokio heeft me altijd erg getrokken. Ik houd van grote en dynamische steden. Tokio is heel modern en op bepaalde gebieden veel verder dan Nederland. Daarnaast vind ik de Japanse natuur echt prachtig. Ik denk dat ik daar niet snel uitgekeken zou raken.

Waar betekent het woord 'grens' voor jou?
Het woord grens wekt bij mij negatieve associaties op. Ik sta er eigenlijk nooit bij stil, maar dit woord kenmerkt een groot gedeelte van mijn leven. Het woord grens klinkt in mijn oren als beperking.

Wat zijn je toekomstdromen?
Als ik afgestudeerd ben zou ik graag willen werken in de kunstwereld, bij grote veilinghuizen zoals Christie's of Sotheby's, of bij het Palais de Tokyo, mijn favoriete museum. Ik wil in verschillende landen wonen en me nooit zorgen hoeven maken over grenzen, ik wil de wereld zien.

Credits


Fotografie Lotte van Raalte @ Halal
Styling Lisa Dymph Megens
Haar / makeup Cynthia Schippers
Jack MM6 by Martin Margiela, ketting Ivy & Liv, t-shirt Raquel Allegra, broek J Brand. Denim jurk Marques Almeida, ketting Ivy & Liv.

Tagged:
born abroad